Historia PRL (1945-1989)

Największe wyzwanie dla rządów komunistycznych w Europie Wschodniej pochodziło z Polski. W żadnym innym kraju bloku radzieckiego pojałtański porządek nie był tak uporczywie kwestionowany.

Centrum Warszawy - skala 1 : 18 400

„Historyk na tropie zdrady” jest szczególną monografią na temat Jerzego Łojka. Skupia się na jego życiu i twórczości w oparciu o prywatne archiwum badacza. Jerzy Łojek żył historią polskiej niepodległości. Analizował przyczyny jej utraty i szanse odzyskania. Uważał, że od jakości elit zależał byt państwa polskiego. I o tym aspekcie twórczości Jerzego Łojka jest książka Jerzego Kłosińskiego.

Kościół katolicki w powojennej Polsce był jedyną instytucją sprzeciwiającą się bezbożnemu zniewoleniu społeczeństwa, jego ateizacji i komunistycznej indoktrynacji. Władza za wszelką cenę chciała zniszczyć Kościół i opracowała plan walki z nim. Przykładem tego są życiorysy 22 kapłanów męczenników komunizmu, którzy byli bezwzględnie prześladowani i mordowani za wyznawaną wiarę i wartości. Joanna Wieliczka-Szarkowa opisuje duchownych bardziej znanych jak bł. Jerzy Popiełuszko, bł. ks. Michał Rapacz, ks. Władysław Findysz, ks. Franciszek Blachnicki, zamordowani w 1989 roku księża Niedzielak, Suchowolec i Zych, a także zapomnianych, m.in. ks. Michała Pilipca, ks. Stanisława Domańskiego, ks. Piotra Oborskiego, ks. mjr. Rudolfa Marszałka i innych.

Krok do wolności to opowieść o tych, którzy zginęli, usiłując przekroczyć żelazną kurtynę. Czeski szlak na Zachód wydawał się najłatwiejszy dla polskich uciekinierów, tymczasem okazał się dla nich śmiertelną pułapką. Na zasiekach z drutu pod napięciem od 1952 roku życie straciło kilkudziesięciu Polaków.

Ucieczki specjalnego znaczenia to kilka historii osób, które w okresie PRL postanowiło nielegalnie opuścić kraj.
Między innymi jest opisana historia "porwania" przez CIA na Okinawie oficera polskiego wywiadu wojskowego i dyplomaty Jerzego Bryna, "wybierających wolność" posłów Korbońskiego, Mikołajczyka i Bryi oraz cichociemnego Tadeusza Chciuka "Celta".

Książka dra Kawęckiego stanowi najpełniejszą jak do tej pory próbę przedstawienia historii LND, autor ukazuje jednak nie tylko dzieje samej organizacji, ale kreśli również szerokie tło, opisując zarówno aktywność środowisk endeckich od 1956 r., jak i późniejsze losy członków Ligi.

W książce Diament odnaleziony w popiele Krzysztof Kąkolewski ujawnia perfidną, jadowitą propagandę antypolską oraz losy pokoleń, które padły jej ofiarą. Bezlitośnie obnaża kulisy powstania Popiołu i diamentu, książki Jerzego Andrzejewskiego, który został poddany manipulacji UB, a także filmu Andrzeja Wajdy będącego ekranizacją powieści. "Nagromadzenie, spiętrzenie bohaterstwa, nieszczęść i szlachetności po stronie komunistów, podłości, tchórzostwa i zbrodni po stronie niekomunistów dochodzi w książce Andrzejewskiego do swoistej kumulacji".

Krzysztof Kąkolewski po piętnastu latach żmudnych badań odkrywa prawdę o tzw. pogromie kieleckim z 4 lipca 1946 roku. Odsłania kulisy komunistycznej operacji mającej na celu zniesławienie Polski na arenie międzynarodowej i uzasadnienie pozostawienia jej w strefie wpływów sowieckich.

Tylko z tej książki dowiemy się, kto i dlaczego strzelał do kieleckich Żydów. Kto jest odpowiedzialny za zamordowanie w procesach sądowych niewinnych ludzi obciążonych odpowiedzialnością za tę zbrodnię. Dowiemy się, dlaczego „pogromu” dokonano właśnie 4 lipca, dlaczego właśnie w Kielcach…

Zamieszczone w książce artykuły są wynikiem moich kilkuletnich studiów nad historią „drugiej” emigracji oraz działaniami podejmowanymi przez władze Polski Ludowej wobec wychodźstwa. Praca jest kontynuacją wydanego w 2007 roku zbioru Mackiewicz i inni. Wywiad PRL wobec emigrantów.

Książka niniejsza jest efektem moich studiów nad polską emigracją polityczną oraz działaniami władz PRL wobec wychodźstwa. Zamieszczone w tym tomie teksty podzielone zostały na cztery tematyczne grupy: „Wrogowie” Polski, Uciekinierzy, Wcielenia Cata i Jutrzenka wolności.

Naród polski przyzwyczajony jest do tego, że raz po raz przychodzą okoliczności historyczne, w których nie władze państwowe, ale on sam musi brać w swoje ręce dbałość o jakiś wymiar dobra wspólnego czy życia narodowego. Tak stało się po 1945 roku (...) Jedno z największych zwycięstw militarnych Polaków - zwycięstwo w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku było w okresie komunizmu pokryte milczeniem, ponieważ zostało odniesione nad państwem wówczas nad nami dominującym. 

Ludzie jednak nie zapomnieli, jaką chwałą otoczone było Wojsko Polskie w tej wojnie, za co walczyli Polacy i i co ochronili, płacąc ogromną cenę. W takiej atmosferze w warszawskim środowisku akademickim zrodziła się myśl o tym, aby na użytek publiczny wypracować społeczne formy pamięci o 1920 roku. O tym traktuje niniejszy tekst.

  ks. Józef Maj