Benedykt XVI

Nowe, piękne i poszerzone wydanie książki ks. Grzegorza Śniadocha o mszy świętej wszechczasów.

Czy w kościele pierwotnym kapłan był skierowany twarzą do ludu?

Czy Msza „trydencka” powstała w XVI wieku?

Czy została ona zakazana po Soborze Watykańskim II?

Czy katolik może i powinien w niej uczestniczyć?

Dlaczego jest po łacinie?

Dlaczego jest tak inna od współczesnej i tak bardzo zwalczana?

To bardzo osobista książka Benedykta XVI, który u kresu życia zaczął porządkować liczne swoje wypowiedzi i pisma z czasu, kiedy był już papieżem emerytem. Czytelnik znajdzie tu, oprócz szeregu niepublikowanych jeszcze tekstów papieża Benedykta, również te znane, jednak poszerzone i duchowo pogłębione przez samego autora. Stanowią one jego prawdziwy testament duchowy.

Ks. prof. Waldemar Chrostowski zebrał wszystkie oficjalne wypowiedzi Benedykta XVI na temat Żydów i judaizmu z okresu jego pontyfikatu, czyli lat 2005-2013.

Arcybiskup Georg Gänswein przez wiele lat był blisko Benedykta XVI: najpierw jako bliski współpracownik w Kongregacji Nauki Wiary, potem jako jego osobisty sekretarz w czasie pontyfikatu zakończonego zaskakującą abdykacją, wreszcie jako prefekt Domu Papieskiego, gdzie był świadkiem ostatnich lat życia papieża emeryta i udzielił mu sakramentu namaszczenia chorych.

Jaka jest wiara papieża Benedykta XVI?

Jakie prorocze intuicje towarzyszyły mu na drodze kapłańskiej służby?

Jak wypatrywać Bożego światła w mrokach dzisiejszych czasów?

Pierwsza publikacja nieznanych dotąd homilii Benedykta XVI – wygłaszanych podczas kameralnych celebracji eucharystycznych zarówno w czasie pontyfikatu (2005–2013), jak i później, gdy żył jako papież emeryt w klasztorze Mater Ecclesiae.

W tomie znalazły się homilie z najważniejszych okresów liturgicznych i uroczystości kościelnych. Zredagowane przez bliskich współpracowników, m.in. abp. Gänsweina i siostry z Memores Domini, zachowują autentyczny ton modlitwy i skupienia. Słowa Benedykta XVI – pełne nadziei, światła i teologicznej głębi – stają się dziś przewodnikiem, pomagając odkrywać wiarę w Chrystusa jako źródło pocieszenia i siły wobec wyzwań współczesności.

Najważniejszą rzeczą jest postawienie w centrum własnego życia Jezusa Chrystusa, tak by naszą tożsamość określało zasadniczo spotkanie, więź z Chrystusem i z Jego słowem.

Pragniemy, aby ta radość nas dotknęła: istnieje prawda. Istnieje czyste dobro. Istnieje czyste światło. Bóg jest dobry i On jest najwyższą mocą ponad wszystkimi mocami. Z tego powinniśmy się po prostu tej nocy radować razem z aniołami i pasterzami.

Książka zawiera kompletne zapisy rozmów papieża Benedykta XVI z przedstawicielami mediów podczas podniebnych podróży samolotem. Słowa Ojca Świętego są bezcennym drogowskazem oraz światłem wśród mroków współczesności, wyrażając jego pragnienie przybliżenia światu jedynej prawdy, która odmieniła dzieje świata: Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie.

Myśl i dorobek Benedykta XVI nie przestają budzić zainteresowania badaczy, a klasyfikacja światopoglądu ks. prof. Josepha Ratzingera nadal wzbudza dyskusje.
Pionierskie studium (2012 r.) francuskiego tomisty dokonuje syntezy filozoficznych korzeni teologii Josepha Ratzingera kładąc nacisk na współczesną percepcję relacji między wiarą a rozumem oczami bawarskiego teologa.

Ponad piętnaście lat po wyborze na tron Papieski Benedykt XVI jawi nam się jako „ostatni papież”, o którym pisał Fryderyk Nietzsche. Przynajmniej na Zachodzie. Okazuje się, że ten papież wszystko przewidział: rewolucję 1968 roku, głęboki kryzys w Kościele, dyktaturę relatywizmu, pożegnanie Europy z katolicyzmem bez łez i nostalgii, islamski fanatyzm, neomarksizm Kościoła ludowego, apokaliptyczne ekologizmy, nowy świat Narodów Zjednoczonych, paradoks Zachodu, który osiąga apogeum niepewności kulturowej u szczytu swojej materialnej potęgi, nadejście Europy posteuropejskiej... Jego obecność w tym świecie jako papieża była nie do zniesienia.

Autorka przedstawia całe życie Josepha Ratzingera. Poznajemy jego bawarskie korzenie, podążamy śladem kolejnych miejsc zamieszkania, do których autorka, przygotowując książkę, zajrzała osobiście. Wchodzimy do szkół i świątyń, do których uczęszczał i które go kształtowały, śledzimy koleje życia. Poznajemy błyskotliwą karierę „cudownego dziecka teologii”, ks. prof. Ratzingera, który w wieku 50 lat zostaje kardynałem. Na wyraźną prośbę polskiego papieża obejmuje w 1981 r. bardzo ważny w katolickim Kościele urząd prefekta Kongregacji Nauki Wiary; fakt ten był odebrany w niemieckojęzycznym, zdominowanym przez protestantyzm kręgu z niesmakiem. Zaczynają mnożyć się ataki na niego jako „inkwizytora”, „pancernego kardynała”; nawet określenie „strażnik wiary” okazuje się… epitetem.