Feliks Koneczny

Autor - jak sam pisze - ogranicza się do stosunku praw przyrody i praw ducha, nie badając stosunku metafizycznego duszy do ciała w ogóle, poprzestając na pewnej cząstce tego problematu.

Drugi tom Dzieł zebranych Feliksa Konecznego obejmuje prace z lat 1896-1898. Najistotniejsza praca z tego okresu to Dzieje Śląska, adresowane do polskiego ludu znajdującego się pod zaborem niemieckim i austriackim.

Tom trzeci Dzieł zebranych Feliksa Konecznego zawiera prace z lat 1898-1902. Wśród nich można znaleźć pokaźny zasób recenzji sztuk teatralnych. 
Niniejszy tom zawiera ponadto broszurę Jan III Waza i misja Possewina, w której autor na podstawie kwerendy w archiwach watykańskich rzucił nowe światło na działalność wysłannika Stolicy Apostolskiej, którego celem stało się przywrócenie Kościołowi katolickiemu Szwecji. 

Czwarty tom Dzieł zebranych Feliksa Konecznego, obejmujący prace z lat 1902-1903, zawiera dwie ważne popularyzatorskie publikacje – Dzieje Polski oraz Dzieje Polski za Piastów. Pisząc je Feliks Koneczny miał na celu upowszechnienie wiedzy o chwalebnej przeszłości Polski oraz uświadomienie narodowe niższych warstw społeczeństwa.

Na piąty tom Dzieł zebranych Feliksa Konecznego składają się prace opublikowane przez krakowskiego historyka w latach 1903-1905.
Wyróżnia się wśród nich książka Dzieje Polski za Jagiellonów, w której w sposób przystępny przedstawił losy Polski w czasach panowania litewskiej dynastii. 

W szóstym tomie Dzieł zebranych Feliksa Konecznego można odnaleźć jego publikacje z lat 1905-1909. Krakowski historyk opublikował wówczas znaczącą popularyzatorską pracę Dzieje Polski opowiedziane dla młodzieży, w której w sposób przystępny dla młodego czytelnika opowiedział o losach ziem polskich od czasów najdawniejszych.

Największą część niniejszego tomu stanowią artykuły Feliksa Konecznego z redagowanego przezeń „Świata Słowiańskiego”, gdzie opisywał między innymi rozwój idei słowianofilskiej i przeciwdziałanie rosyjskiej próbie organizacji ruchu słowiańskiego, polsko-rusińskie spory w Galicji Wschodniej czy też partykularne problemy Czechów, Słowaków i Słoweńców.

W VII tomie Dzieł zebranych zamieszczone zostały prace Feliksa Konecznego z lat 1909-1917.

W tekście „Teoria Grunwaldu” Koneczny referuje oryginalnie polską ideę polityczną piętnastego stulecia. Warto wymienić także cykl artykułów „O pajdokracji”, w których przestrzegał przed przesadnym zaangażowaniem młodego pokolenia w sprawy polityczne. Szczególnie interesującą pracą jest również pisany u progu Wielkiej Wojny tekst „Stosunki religijne na Bałkanach”. 

Tom VIII Dzieł zebranych obejmuje prace Feliksa Konecznego z lat 1917-1918.

W tym czasie wydana została publikacja Dzieje Rosji. Tom I (do roku 1449), napisana podczas Wielkiej Wojny, która stała się podstawą do uzyskania przez Konecznego habilitacji. 

W trakcie I wojny światowej Feliks Koneczny przygotował również książkę Tadeusz Kościuszko. Życie czyny duch wydaną w stulecie śmierci Naczelnika. 

Porównując chrześcijaństwo z innymi wielkimi religiami świata prof. Koneczny wykazuje, że jest ono religią oddziałującą na ustrój życia zbiorowego. Prezentuje na przykładach, w jaki sposób staje się podstawą prawa, oraz jak wpływa na ekonomię i gospodarkę.

Dzieło to to jest zbiorem dwóch prac - "Państwo w cywilizacji łacińskiej", oraz "Zasady prawa w cywilizacji łacińskiej". Autor wskazuje cechy charakterystyczne i warunki państwa i prawa opartego w pełni na ideach łacińskich, wskazuje też na zagrożenia dla naszej cywilizacji i przyczyny mogące doprowadzić ją do upadku.

Dzieje Polski za Piastów to barwna panorama kształtowania się polskiej państwowości od jej zarania po wiek XIV, uzupełniona wątkami z historii krajów ościennych. Książka ukazuje powstanie i rozwój młodego państwa polskiego ze szczególnym uwzględnieniem cywilizacyjnej roli Polski i jej miejsca w Europie między Wschodem a Zachodem.

Tytuł podany w liczbie mnogiej mieści w sobie zarazem tezę, że nie ma jakiejś jedynej ogólnoludzkiej cywilizacji, ani też takiej etyki. Zachodzi atoli między tymi kategoriami ta zasadnicza różnica, że pośród systemów etycznych istnieje jeden przeznaczony dla całej ludzkości i dla całej nie tylko stosowny, lecz właśnie najstosowniejszy, mianowicie etyka katolicka, gdy tymczasem żadna cywilizacja nie może objąć wszystkich ludów i krajów, bo każda z nich zawsze gdzieś będzie niewłaściwą.