Kultura i Społeczeństwo

Lucyna Ćwierczakiewiczowa to jedna z najbardziej znanych autorek książek kucharskich i poradników traktujących o prowadzeniu gospodarstwa domowego w XIX wieku.

Niezwykła książka podsumowująca polską rzeczywistość medialną. Rozpoczyna się od schyłku PRL-u i opowieści o propagandowym sukcesie Jaruzelskiego w stanie wojennym. Zagląda za kulisy transformacji mediów po roku 1989, opisując monopol medialny strony liberalno-lewicowej i wejście kapitału zagranicznego. Tłumaczy zasadę i przyczyny tworzenia kasty medialnych celebrytów i informacyjnego parasola ochronnego nad wybraną klasą polityczną – na przykładzie prezydenckiej pary Kwaśniewskich, którzy do tej pory królują w rankingach zaufania społecznego.

Autor sięga również do doświadczeń mediów światowych:
- Pucz za weneckim lustrem czyli jak big techy rządzą nami bez żadnej kontroli społecznej
- Programowanie neurolingwistyczne. Język jako narzędzie wpływu
- Teoria deindywidualizacji i inżynieria społeczna
- Algorytmy, bańki Informacyjne i fale hejtu w sieci społecznościowej
- Boty i trolle: armie cyfrowej wojny. Deepfake trzęsie światem
- Co mogą celebryci, czyli efekt Taylor Swift
- Ciemna strona ekranu. Zagrożenia płynące ze współczesnych mediów.

„Literatura jest oczywiście wielogłosem, w którym ważniejszy, a może wręcz zasadniczy byłby jednak, co mniej oczywiste, gest wzmacniana głosów wcześniejszych, nie zaś: odcinania się od nich bądź z nimi zrywania. Literatura jest także ze swej istoty reakcją na głosy innych i ta jej reakcyjność jest obowiązkiem, powinnością, warunkiem istnienia, ale również warunkiem jej rozumienia. Bez owego elementu reakcyjnego rozumienie literatury i rozumienie się dzięki literaturze nie są możliwe. Tak kiedyś i tak teraz rozumiem tezę Karola Irzykowskiego, że «warunkiem każdej sztuki jest pogłos»".

Myśleć lubię... Satyry to zbiór tekstów przedstawiających naszą współczesność. Zanim znalazły się w tym tomiku były publikowane w wielu czasopismach jako komentarze społeczne i obyczajowe. Można się przy nich uśmiać, zadumać, zirytować - ale na pewno nie przejść obojętnie. Doskonała książka dla tych, którzy mają ironiczne poczucie humoru i lubią myśleć samodzielnie.

Ponad 60 przepisów na słodkości autorstwa Małgorzaty Nawrockiej.

Kultura ma swoje "menu", do którego może przyzwyczaić głodnego na duszy odbiorcę. Jeżeli w ofercie będzie tylko kabaret, happening i gorące hiciorki, po pewnym czasie odbiorca uzależni się od ich "smaku" i jego głód kultury zostanie ograniczony do kilku zaledwie sfer, jeżeli w ogóle będzie odczuwany jakikolwiek. 

Marcin Libicki w swojej książce analizuje relacje między kościołem chrześcijańskim pierwszych wieków i sztuką, śledząc jej rozwój od pierwszych zabytków chrześcijańskich do wspaniałych budowli sakralnych Rawenny i Konstantynopola.

"Obrazy, które gdzieś hen uciekły " to zbiór felietonów napisanych pierwotnie dla miesięcznika „Filantrop naszych czasów” zredagowanych teraz w formie interesującej książki. Jak się mają niewidomi wędrujący do pracy, gdy na dworze sążnista ulewa, wręcz oberwanie chmury, a pod stopami wielkie kałuże? A jak czują się, gdy panuje mróz, poślizgną się na lodzie i w wyniku upadku zgubią czapkę? Jak ją znaleźć?

Marie-France Delpech ponad trzydziestu lat inspiruje się zasadami mniszki z Bingen, teraz  wprowadza czytelników w podstawy diety, dzieli się praktycznymi poradami oraz przepisami dopasowanymi do pór roku i pomaga ułożyć codzienny jadłospis.

"Wydając tą książkę miałam na celu, aby nasze młode gospodynie znalazły w niej poradę i pomoc, oraz ażeby stać się ona mogła podręcznikiem dla tych Pań doświadczonych i gospodyń wytrawnych, które rozumieją potrzebę urozmaicenia kuchni domowej."

Podobno połowa populacji ludzkiej narzeka, że druga połowa nie chce jej słuchać. Żony, mężowie, dzieci, szefowie i pracownicy twierdzą, że nie są słuchani. Paul J. Donoghue oraz Mary E. Siegel, praktykujący psychoterapeuci, pytają, jak to się dzieje, że ludzie mają trudności ze słuchaniem.
SZTUKA SŁUCHANIA pomaga znaleźć odpowiedź na to pytanie, prezentując jednocześnie techniki pomocne w rozwijaniu tej umiejętności.

To bodaj najsłynniejsze ze swoich dzieł Max Weber (1864-1920) stworzył w pierwszych latach XX wieku. Powstało ono w najlepszym dla Europy okresie mieszczańskiego dobrobytu, gdy echa wojen religijnych dawno ucichły, a zapowiedzi nowych, światowych jeszcze nie było słychać.