Myśl narodowa

"Jest to w istocie pierwsza próba niemal całościowego spojrzenia na polskie środowiska krytykujące nazizm nie wówczas, gdy uzasadniał on już militarny atak Niemiec na sąsiednie państwa wraz z rozpoczęciem II wojny światowej, nie wówczas, gdy stał się on teoretycznym zapleczem zbrodni ludobójstwa […], lecz znacznie wcześniej, gdy na narodowo-socjalistycznym gruncie wspierano i pierwsze akty normatywne, i pierwsze programy wychowawcze, które miały być realizowane gwoli spełnienia różnych zapowiedzi przewidywanych przez twórców tej „doktryny”."

Jesteśmy świadkami prawie całkowitego upadku dobrych obyczajów, kultury osobistej, szacunku dla tradycji czy miłości Ojczyzny – a wszystko to podsyca właśnie nienawiść.

Satysfakcja z tzw. zaorania przeciwnika, wulgarne i obrażające słowa, brak współczucia dla ludzkiego cierpienia, topniejąca wrażliwość i delikatność, nawet u kobiet i dzieci – wszystko to już nas nie uszlachetnia, a tylko bardziej deprawuje i ogłupia. Współczucie dla ofiary nienawiści czy zemsty z nienawiści jest więc zazwyczaj krótkotrwałe i mało pasjonuje świat internautów i mediów.

Zdecydowanie bardziej intrygująca i interesująca staje się dziś przemoc i nienawiść, ale też brutalność i pogarda do starych, chorych, a nawet tych jeszcze nienarodzonych, choć już poczętych istot ludzkich, nienawiść do mięsa, do tradycji, do sztuki klasycznej, do autorytetów, obyczajów, do kościoła, ale też do mężczyzn lub kobiet, do instytucji rodziny, do patriarchatu, ale i matriarchatu, no i oczywiście przede wszystkim do Boga.

Czy zdajemy sobie sprawę z tego, dokąd prowadzą nas najnowsze trendy światopoglądowe? Postnowocześni ideologowie, pseudonaukowcy oraz zgenderyzowani politycy chwycili w swoje ręce stery w wielu krajach i wiodą ludzkość w tragiczną otchłań. Zgodnie z jeszcze oświeceniowymi, a potem z marksistowskimi, leninowskimi i nazistowskimi zaleceniami także dzisiejsi utopiści godzą się z tym, że na drodze do świata bez skazy muszą być ofiary. Jeśli wielomilionowe, to tym lepiej, bo nasza planeta jest ponoć przeludniona.

Opublikowanie książki J. Zdziechowskiego Mit Złotej Waluty w 1937 roku wywołało burzę wśród ludzi myślących w Polsce. Książka ta ujawnia mechanizmy kierujące w dwudziestoleciu międzywojennym gospodarką światową i polską, zawiera jednak analizy i tezy programowe przydatne i w pełni aktualne dla naszej współczesnej polityki ekonomicznej. Odpowiada na pytanie dlaczego byliśmy i jesteśmy dzisiaj biedniejsi i słabsi, niż to wynika z naszych zasobów i możliwości.

Największym umiłowaniem człowieka tu na ziemi jest ojczyzna. Dobro ojczyzny jest też, w krajach chrześcijańskich, głównym i najbardziej usprawiedliwionym celem polityki. (fragment książki)

Praca, która ze względu na śmiałość poglądów autora oraz przytaczane przez niego dokumenty i fakty, była konfiskowana przez cenzury sanacyjną, hitlerowską i komunistyczną.

Książka przedstawia czytelnikowi poglądy Jędrzeja Giertycha na czasy najnowsze i nowożytne, a wykorzystuje w swej treści zdobycze zawodowych historyków, w szczególności odkrycia Kazimierza Mariana Morawskiego.

"Książka niniejsza jest zbiorem prac różnoczasowych, połączonych jedną myślą przewodnią: 'od psychologii, przez pedagogikę, do etyki! Od psychologii, nie książkowej lecz życiowej, do etyki, nie oderwanej, lecz praktycznej. Można ją więc uważać za dzieło pedagogiczne, w najszerszem znaczeniu tego wyrazu; nie ma w niej bowiem ani jednego rozdziału, który by nie miał na celu wydoskonalenia lub przynajmniej oświetlenia tej czy owej strony wychowania lub nauczania"

(ze wstępu autora)

Kazimierz Frąckiewicz stawia pytanie – czy istniała cywilizacja polska? Udziela pozytywnej odpowiedzi i proponuje nazwę "Etyczna Cywilizacja Wolności". Przedstawiona koncepcja odwołuje się do poglądów prof. Jana Kieniewicza i przemyśleń prof. Ewy Marii Thompson o Polsce postkolonialnej. Prezentowane w książce tezy mają swoje odniesienie do teorii cywilizacji prof. Feliksa Konecznego i myśli narodowej.

Książka jest zbiorem tekstów, które autor publikował przez wiele lat w piśmie „Rynek Jeleniogórski”, wygłaszał na spotkaniach, a nawet w radiu w australijskim Sydney (gdzie od czasu do czasu bywa).

Tekstów tych, głównie biograficznych, jest 48, a układają się one w kilka cykli. Wszystkie szalenie wzbogacają naszą wiedzę o historii, o niezwykłych ludziach, losach i wydarzeniach.

„Marcin Kowalski uczynił pierwszy krok w kierunku przybliżenia współczesnym czytelnikom najnowszej historii Młodzieży Wszechpolskiej. Jest to element jego projektu naukowego, realizowanego w ramach rozprawy doktorskiej. Próbuje w niej odpowiedzieć na frapujące historyka pytanie: co się wydarzyło, że po 44 latach wymuszonej przez PRL przerwy w funkcjonowaniu w Polsce ruchu narodowego, a więc braku o nim wiedzy wśród powojennych generacji, pozbawieniu go ciągłości organizacyjnej i pokoleniowej, odrodził się on w Wolnej Polsce, stając się obecnie przedmiotem fascynacji sporej części polskiej młodzieży.”

Prof. zw. dr hab. Janusz Wrona 

Materiały z konferencji z cyklu "Jedynie prawda jest ciekawa", tom 8.

Odwoływaniu się w toczonej dziś debacie publicznej do sporów z minionych stuleci polskiej historii, jako punktów odniesienia dla współczesnych konfliktów i dylematów, nie towarzyszy na ogół pogłębiona refleksja na temat owych przywoływanych wydarzeń i zjawisk.