Powieść polityczna

Uniwersalna przypowieść o naturze człowieka, granicach nauki i odpowiedzialności moralnej uczonego.
Jedno z najbardziej znanych i przenikliwych dzieł Michaiła Bułhakowa — łączące elementy fantastyki, groteski i ostrej satyry społeczno-politycznej. Przez wiele lat było zakazane w ZSRR i ukazało się oficjalnie dopiero w latach 80. XX wieku.
Akcja rozgrywa się w Moskwie w latach 20. XX wieku, niedługo po rewolucji październikowej. Głównym bohaterem jest profesor Filip Filipowicz Preobrażeński – wybitny, acz ekscentryczny chirurg. Prowadzi on eksperymenty mające na celu odmłodzenie ludzkiego organizmu. Pewnego dnia znajduje na ulicy bezpańskiego psa – Szarika – i zabiera go do domu, by wykorzystać go w swoim nowym eksperymencie.
Dzieło pozostaje aktualne – ostrzega przed próbami tworzenia „nowego człowieka” według ideologicznych lub naukowych recept.

To dopiero wstęp. Najwyższa Rada Komisarzy do wszystkiego pokaże w przyszłości, co potrafi. Wedle zgromadzonej przeze mnie wiedzy - potrafi wszystko.

Capo z licencją to wartka opowieść o początkach tzw. transformacji w Polsce. Wielka historia przeplata się z życiem codziennym, jego radościami i dramatami, a patos – z dużą dozą humoru. Pracownicy Fabryki Aut, doświadczeni przez komunę, zderzają się z rzeczywistością kapitalizmu reprezentowanego przez potężny koncern samochodowy z Włoch przejmujący ich zakład. 

Klasyka amerykańskiej literatury z gatunku political fiction. Sensacyjna intryga, szybkie tempo i niespodziewane zwroty akcji wręcz nie pozwalają czytelnikowi złapać oddechu. Doskonały polityczny i duchowy thriller ukazujący fikcyjny, aczkolwiek - jak się po latach okazało - niedaleki od rzeczywistości scenariusz zakulisowych działań homoseksualnego lobby, dążącego do wprowadzenia katastrofalnych zmian w prawie, polityce, obyczajach i moralności, mających podporządkować jednostkę i naród destrukcyjnej ideologii. Fascynująca powieść nie tylko o mechanizmach władzy i potędze mediów, lecz przede wszystkim o wielkości i nędzy człowieka, o męstwie i tchórzostwie, o nadziei i rozpaczy, o miłości i zdradzie…

Tłuste koty, czyli parlament zwierząt to błyskotliwa, a zarazem ostra jak brzytwa satyra na współczesne mechanizmy władzy i społeczne ideały. W duchu Orwella autor ukazuje absurdalność i tragikomiczne aspekty politycznych gier, gdzie spryt, manipulacja i chęć dominacji znaczą więcej niż prawda i dobro wspólne. Wśród dzików, lisów, szczurów i kuropatw aż roi się od znajomych twarzy, a ich polityczne przepychanki – choć przepełnione humorem – do złudzenia przypominają te z ludzkiego świata.

Autor przenosi nas do współczesnych mu czasów, do Warszawy początku XX wieku. Pokazuje przedsiębiorców, banki, kantory, towarzystwa kredytowe, zależności finansowe i społeczne układy, z których nieraz nie sposób się wydostać. Jedni, kierowani chciwością, wyrachowaniem i bezwzględnością, zastawiają pułapki. Inni – naiwni, nieostrożni albo postawieni wobec braku dobrego wyjścia – pozwalają się w nie uwikłać.

Szczególnie mocno wybrzmiewa problem lichwiarskiego podporządkowywania polskich przedsiębiorców żydowskim bankierom, spekulantom i pośrednikom finansowym. Obraz ten jest ostry, bezkompromisowy i niewątpliwie nosi znamię sporów społecznych swojej epoki. Nie znaczy to jednak, że można go zbyć jako historyczny anachronizm. Mechanizmy opisane przez Kondratowicza nie zniknęły wraz z dawną Warszawą. Zmieniły nazwy, skalę i narzędzia, ale zasada pozostała ta sama.

Carskie sieroty to historyczny thriller, którego tłem jest Rewolucja Październikowa. Osnową akcji jest spisek mający na celu uwolnienie cara z rąk rewolucjonistów. Cara, który złożywszy abdykację, "osierocił" swoich poddanych, a le pozostał dla nich Bożym Pomazańcem, godnym najwyższej ofiary.

Wciągająca powieść sensacyjna, która – być może – kryje w sobie drugie dno.

Akcja powieści dzieje się w latach 1945-1956. Opowiada o próbie uprawiania polityki na cmentarzu, jakim stała się powojenna Polska. Polityki zmierzającej do powstrzymania rozrostu hydry, jaką był komunizm.