Nowości

Tryhubowa Wiesława Helaka to książka, od której nie można się oderwać. Pulsująca emocjami, osobista opowieść o bliskich autora: rodzicach, oglądanych raz z perspektywy dziecka, raz — dorosłego mężczyzny, o pokoleniu dziadków i ich świecie, nieznanym i fascynującym: kresowym, jak chętnie powtarzają krytycy, i dramatycznie wszczepionym w okaleczone granice powojennej Polski. Książka o dojrzewaniu, o miłości, przyjaźni i samotności. O tęsknocie za ideałem i sile tworzenia.

Potęga świadomej Polski. Dlaczego nie mogą z nami wygrać to mocny manifest o sile narodu, który zna swoją historię, broni własnej tożsamości i nie ulega naciskom globalistycznej kamaryli. Autorzy przedstawiają bezkompromisową diagnozę przemian cywilizacyjnych zachodzących na naszych oczach. Dowodzą, że świadomi, odważni i zjednoczeni Polacy to siła, z którą nie da się wygrać.

Autor zabiera czytelnika w sam środek jednego z najbardziej dramatycznych konfliktów XX wieku – wojny, która stała się zapowiedzią nadchodzącej katastrofy europejskiej. 

Wyjątkowość ksiązki polega na przyjęciu perspektywy polskiej prasy i korespondentów wojennych. Zamiast jednej, wygładzonej narracji otrzymujemy wielogłos: „Gazeta Polska”, „Polska Zbrojna”, „Kurier Warszawski”, „Kurier Poznański”, „Polonia”, „Robotnik”, „Wiadomości Literackie” czy „Nasz Przegląd” przedstawiały hiszpańskie wydarzenia z odmiennych perspektyw politycznych i ideowych. Dzięki temu książka pozwala zobaczyć nie tylko jak przebiegała wojna, lecz także jak o wojnie informowano, jak ją interpretowano i jak próbowano wpływać na opinię polskich czytelników.

Na ponad 600 stronach autor odkrywa świat idei, sporów i politycznych namiętności Francji przełomu XIX i XX wieku. Poznajemy Maurice'a Barrsa, Charles'a Maurrasa, Leona Daudeta i Jacques'a Bainville'a, a także środowisko Action Francaise. To historia narodzin idei, która nie była jedynie zbiorem haseł, lecz próbą stworzenia kompletnej wizji państwa, społeczeństwa i narodu.

W książce Zakazana historia aliantów Autor przypomina przełomowe momenty w historii, w których nasze więzi z aliantami zostały wystawione na najcięższą próbę.

Podejmując podróż w trudne rejony polskiej historii, niniejsza publikacja proponuje spojrzenie na bolesną przeszłość bez mitów i uproszczeń. Ukazuje czasy II wojny światowej jako epokę dramatycznych wyborów i skrajnych postaw, kiedy granice miedzy lojalnością a kolaboracją w brutalnej rzeczywistości wyznaczało często pragnienie przetrwania.

Oto sylwetki ludzi uwikłanych w wojenno-okupacyjną rzeczywistość - donosicieli, agentów, szmalcowników, ale i tych, którzy znaleźli się w sytuacjach wymykających się prostym ocenom. Znajdziemy tu sprawy głośne i zapomniane, postaci jednoznacznie potępiane oraz takie, których losy i czyny do dziś pozostają zagadką i budzą kontrowersje.

Celem tej książki nie jest podważanie narodowej pamięci, lecz jej dopełnienie. Ma uzmysławiać, że historia nie jest czarno-biała i tylko konfrontacja z jej ciemnymi stronami pozwala w pełni docenić wartość prawdziwego heroizmu, lojalności oraz człowieczeństwa.

Jesteśmy świadkami ustępowania polskiego społeczeństwa, rządu, sądów i urzędów wobec ciągłych ukraińskich oszczerstw oraz traktowania Rusinów pobłażliwie, nawet w obliczu popełnianych przez nich gwałtów a wszystko z obawy przed zarzutami o stronniczość, czy też posądzeniem o ich prześladowania. Sto lat temu nasi rodacy odzyskując niepodległość musieli się zmierzyć z żywiołem ukraińskim, który nie przestrzegając żadnych norm cywilizowanego świata, chciał uszczknąć część ziem powstającej z martwych Polski. Dzisiaj jesteśmy świadkami diabelskiego planu przejmowania naszej Ojczyzny i to nie za pomocą wojen ale pokojowo wykorzystuje się naiwność i spaczone miłosierdzie Polaków w stosunku do sąsiadów, którzy nie rozliczyli się z ukraińskiego ludobójstwa na polskim narodzie na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej, którzy zaprzeczają zbrodniom ich przodków i którzy w 80-ciu procentach popierają zbrodniczy kult banderowski na którym zbudowana jest obecna Ukraina.

Wojny i bunty hajdamackie to seria krwawych wystąpień zbrojnych w XVIII wieku (1717–1768) na Ukrainie Prawobrzeżnej (należącej do Rzeczypospolitej). Ruch ten tworzyli zbiegowie, chłopi, Kozacy zaporoscy i margines społeczny. Łączył on pospolity rabunek z fanatyzmem religijnym i społeczno-narodową zemstą na polskiej szlacheckiej, katolickiej i żydowskiej ludności kresowej.

Bunt został krwawo stłumiony przez połączone wojska Rzeczypospolitej oraz armii rosyjskiej, która obawiała się rozlewu rewolucji na własne ziemie.

Autor, Franciszek Rawita-Gawroński (ur. 4 listopada 1846 w Stepaszkach nad Bohem, zm. 16 kwietnia 1930 w Józefowie), to polski historyk amator (badacz dziejów wschodnich ziem dawnej Rzeczypospolitej), powieściopisarz, publicysta, powstaniec styczniowy.

Książka napisana w 1921 roku przez komendanta obrony Lwowa - Czesława Mączyńskiego.

"Obrona Lwowa zadziwiająca swem bohaterstwem, siłą wytrwania i ogromnego napięcia woli zbiorowej całego polskiego społeczeństwa Lwowa, to zasługa tych wszystkich, którzy ochotnie, a w przeważnej części dobrowolnie do walki stanęli, to zasługa w pierwszej i najwalniejszej mierze tego szarego żołnierza polskiego. Uważał się on za takiego od pierwszej chwili walki, bez względu na wiek i płeć, i był szczęśliw i dumny, że mu danem było walczyć i ginąć pod tym imieniem dla sprawy ojczystej. (…)

Całość bojów Iwowskich na trzy podzielę części, z których pierwsza pod tytułem „Oswobodzenie Lwowa” zawrze czas od pierwszych przygotowań po dzień 24 listopada 1918. Miał okres ten najszczytniejszy dzień jeden, a był nim niezapomniany dla nikogo, kto go przeżył, dzień 22 listopada. Dniem tym powinienem zamknąć opowiadanie niniejsze. Uważam jednak, że i dwudniowe po nim wypadki lwowskie organicznie się łączą z poprzedniemi i pod ten sam tytuł należą.

Dalsze części, które chciałbym opracować, to „Obrona Lwowa” rozpoczęta z chwilą zdobycia i uspokojenia całego Lwowa, a sięgająca po dzień 14 maja 1919, dzień zdecydowanej ofenzywy polskiej.

Trzecia część przedstawi koleje ofenzywy tych sił lwowskich, które razem zdobyły miasto i razem w braterskim, zgodnym wysiłku gród ten przed nawałą czerni obroniły. Tytuł jej brzmieć będzie: „Ofenzywa wschodnio-galicyjska brygady lwowskiej i 5 dywizji”.

Czesław Mączyński

Paradiso, w zamyśle poemat, jest moim opus vitae. To pielgrzymka do źródeł wielkiej sztuki chrześcijańskiej, a jednocześnie mały traktat teologiczny i zapis osobistej historii zbawienia. Pracę nad tekstem zacząłem 16 lutego 2025 roku przy grobie Dantego w Rawennie, skończyłem 16 lutego 2026 roku ad Sanctum Maternum.

Wojciech Wencel

W numerze m.in:

Polska suwerenna, albo?… – O sytuacji kraju rozmawiają: Ryszard Legutko, Andrzej Nowak, Maciej Urbanowski i Andrzej Waśko

Jan Parys – Jak dokończyć w Europie transformację z lat 1989–1990?

Kazimierz Dadak – O „kryzysie” w stosunkach polsko-ukraińskich

Michał Lubina – Nie tylko król szczurów. Słowo o relacjach Rosji z Birmą

Hanna Szymerska – Między Polską, Słowacją i Węgrami. Polska Orawa

Rafał Buca – Wrogi Polsce kult Dąbrowszczaków

Jakub Pacześniak – Wiersze

Magdalena Maliszewska – Cygan. Opowiadanie nowohuckie

Andrzej Waśko – O gnozie w Wielkiej Improwizacji

Bogusław Kopka - Nie tylko Proust. Józef Czapski w Griazowcu 1940–1941. Fakty i artefakty

Wojciech Chmielewski – Laudacja Piotra Szewca, laureata Nagrody im. Marka Nowakowskiego

Publikacja stanowi krytyczną odpowiedź na list Konferencji Episkopatu Polski z 12 marca 2026 r., wydany z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej. Ks. prof. Waldemar Rakocy CM polemizuje z tezami dotyczącymi judaizmu, wybraństwa Izraela i relacji katolicko-żydowskich, odwołując się do Pisma Świętego i tradycyjnego nauczania Kościoła. Książka zawiera pięć artykułów naukowych poświęconych m.in. judaizmowi po odrzuceniu Chrystusa, znaczeniu wybraństwa Izraela oraz dialogowi z judaizmem.