Nowości

Określenie "wielka tajemnica fatimska" jest najczęściej używane w odniesieniu do słynnego trzeciego sekretu, który siostra Łucja spisała w styczniu 1944 r. Owa tajemnica miała być wyjawiona w 1960 r., ale Watykan milczał na jej temat aż do 2000 r., kiedy to została – rzekomo – opublikowana. Zasadnicze rozdziały niniejszej książki zostały poświęcone tej ważnej kwestii.

W tym tomie proponujemy Czytelnikowi, aby tematem swoich rozważań uczynił istotną część orędzia fatimskiego, mianowicie życie i duchowość trojga dzieci, które miały przywilej widzieć Matkę Bożą. 

Następnie poddamy gruntownej analizie dwa ostatnie wielkie objawienia, które nastąpiły po 13 lipca, podczas których Matka Boża wyjaśniła, na czym polega nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca: obchodzenie pięciu pierwszych sobót miesiąca oraz poświęcenie Rosji Jej Niepokalanemu Sercu.

Niniejszą książkę napisałem dla osób, które pragną głębiej poznać przesłanie oraz duchowość Fatimy. Pierwszym celem, jaki mi przyświecał przy jej pisaniu, było przedstawienie słów, gestów i działań Matki Bożej podczas tych objawień oraz komentarzy do nich. Będę również roztrząsał słowa Anioła Fatimskiego oraz reakcję trójki dzieci i tych wiernych, którzy byli wówczas obecni w Cova da Iria.

Rachunek sumienia to chwila szczerego spojrzenia na własne życie w świetle dobroci Boga. To nie tylko tworzenie listy zaniedbań, błędów i grzechów. To spotkanie z prawdą o sobie. W rachunku sumienia człowiek patrzy na swoje myśli, słowa i czyny. Widzi dobro i grzech. Zaczyna rozumieć, gdzie oddalił się od miłości. Ale rachunek sumienia to także przygotowanie do dobrej spowiedzi. Pomaga nazwać grzechy i dostrzec ich źródło. Dzięki temu spowiedź staje się szczera i głęboka.

Ks. Mateusz Szerszeń CSMA – michalita, kierownik duchowy, publicysta i rekolekcjonista. Autor licznych artykułów i pozycji książkowych z zakresu duchowości. Pełni funkcję redaktora naczelnego dwumiesięcznika „Któż jak Bóg”.

Tryhubowa Wiesława Helaka to książka, od której nie można się oderwać. Pulsująca emocjami, osobista opowieść o bliskich autora: rodzicach, oglądanych raz z perspektywy dziecka, raz — dorosłego mężczyzny, o pokoleniu dziadków i ich świecie, nieznanym i fascynującym: kresowym, jak chętnie powtarzają krytycy, i dramatycznie wszczepionym w okaleczone granice powojennej Polski. Książka o dojrzewaniu, o miłości, przyjaźni i samotności. O tęsknocie za ideałem i sile tworzenia.

Potęga świadomej Polski. Dlaczego nie mogą z nami wygrać to mocny manifest o sile narodu, który zna swoją historię, broni własnej tożsamości i nie ulega naciskom globalistycznej kamaryli. Autorzy przedstawiają bezkompromisową diagnozę przemian cywilizacyjnych zachodzących na naszych oczach. Dowodzą, że świadomi, odważni i zjednoczeni Polacy to siła, z którą nie da się wygrać.

Autor zabiera czytelnika w sam środek jednego z najbardziej dramatycznych konfliktów XX wieku – wojny, która stała się zapowiedzią nadchodzącej katastrofy europejskiej. 

Wyjątkowość książki polega na przyjęciu perspektywy polskiej prasy i korespondentów wojennych. Zamiast jednej, wygładzonej narracji otrzymujemy wielogłos: „Gazeta Polska”, „Polska Zbrojna”, „Kurier Warszawski”, „Kurier Poznański”, „Polonia”, „Robotnik”, „Wiadomości Literackie” czy „Nasz Przegląd” przedstawiały hiszpańskie wydarzenia z odmiennych perspektyw politycznych i ideowych. Dzięki temu książka pozwala zobaczyć nie tylko jak przebiegała wojna, lecz także jak o wojnie informowano, jak ją interpretowano i jak próbowano wpływać na opinię polskich czytelników.

Na ponad 600 stronach autor odkrywa świat idei, sporów i politycznych namiętności Francji przełomu XIX i XX wieku. Poznajemy Maurice'a Barrsa, Charles'a Maurrasa, Leona Daudeta i Jacques'a Bainville'a, a także środowisko Action Francaise. To historia narodzin idei, która nie była jedynie zbiorem haseł, lecz próbą stworzenia kompletnej wizji państwa, społeczeństwa i narodu.

W książce Zakazana historia aliantów Autor przypomina przełomowe momenty w historii, w których nasze więzi z aliantami zostały wystawione na najcięższą próbę.

Podejmując podróż w trudne rejony polskiej historii, niniejsza publikacja proponuje spojrzenie na bolesną przeszłość bez mitów i uproszczeń. Ukazuje czasy II wojny światowej jako epokę dramatycznych wyborów i skrajnych postaw, kiedy granice miedzy lojalnością a kolaboracją w brutalnej rzeczywistości wyznaczało często pragnienie przetrwania.

Oto sylwetki ludzi uwikłanych w wojenno-okupacyjną rzeczywistość - donosicieli, agentów, szmalcowników, ale i tych, którzy znaleźli się w sytuacjach wymykających się prostym ocenom. Znajdziemy tu sprawy głośne i zapomniane, postaci jednoznacznie potępiane oraz takie, których losy i czyny do dziś pozostają zagadką i budzą kontrowersje.

Celem tej książki nie jest podważanie narodowej pamięci, lecz jej dopełnienie. Ma uzmysławiać, że historia nie jest czarno-biała i tylko konfrontacja z jej ciemnymi stronami pozwala w pełni docenić wartość prawdziwego heroizmu, lojalności oraz człowieczeństwa.

Jesteśmy świadkami ustępowania polskiego społeczeństwa, rządu, sądów i urzędów wobec ciągłych ukraińskich oszczerstw oraz traktowania Rusinów pobłażliwie, nawet w obliczu popełnianych przez nich gwałtów a wszystko z obawy przed zarzutami o stronniczość, czy też posądzeniem o ich prześladowania. Sto lat temu nasi rodacy odzyskując niepodległość musieli się zmierzyć z żywiołem ukraińskim, który nie przestrzegając żadnych norm cywilizowanego świata, chciał uszczknąć część ziem powstającej z martwych Polski. Dzisiaj jesteśmy świadkami diabelskiego planu przejmowania naszej Ojczyzny i to nie za pomocą wojen ale pokojowo wykorzystuje się naiwność i spaczone miłosierdzie Polaków w stosunku do sąsiadów, którzy nie rozliczyli się z ukraińskiego ludobójstwa na polskim narodzie na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej, którzy zaprzeczają zbrodniom ich przodków i którzy w 80-ciu procentach popierają zbrodniczy kult banderowski na którym zbudowana jest obecna Ukraina.

Wojny i bunty hajdamackie to seria krwawych wystąpień zbrojnych w XVIII wieku (1717–1768) na Ukrainie Prawobrzeżnej (należącej do Rzeczypospolitej). Ruch ten tworzyli zbiegowie, chłopi, Kozacy zaporoscy i margines społeczny. Łączył on pospolity rabunek z fanatyzmem religijnym i społeczno-narodową zemstą na polskiej szlacheckiej, katolickiej i żydowskiej ludności kresowej.

Bunt został krwawo stłumiony przez połączone wojska Rzeczypospolitej oraz armii rosyjskiej, która obawiała się rozlewu rewolucji na własne ziemie.

Autor, Franciszek Rawita-Gawroński (ur. 4 listopada 1846 w Stepaszkach nad Bohem, zm. 16 kwietnia 1930 w Józefowie), to polski historyk amator (badacz dziejów wschodnich ziem dawnej Rzeczypospolitej), powieściopisarz, publicysta, powstaniec styczniowy.