Fundacja Servire Veritati Instytut Edukacji Narodowej

Wydawałoby się, że nie, że „gavendarii nascuntur” – gawędziarzem trzeba się urodzić. Jednak ta mała, acz cenna książeczka o. Jacka Woronieckiego przekonuje, że jednak można, że udało się zaproponować teorię gawędzenia i kilka niezbędnych zasad pozwalających misterny ten kunszt rozwijać.

Studium Katolickość tomizmu napisane zostało przez o. Woronieckiego w sześćsetną rocznicę kanonizacji św. Tomasza z Akwinu. Celem Autora było zwiększenie zainteresowania nauką Akwinaty i wyjaśnienia dlaczego tę właśnie doktrynę Kościół uważa za swoją.

W książce Królewskie Kapłaństwo i artykule Kościół w oczach wiary ojciec Jacek Woroniecki przypomina, że Kościół to najpiękniejszy dar Boga dla człowieka. Boskie pochodzenie Kościoła i jego Boskie posłannictwo sprawiają, że w oczach wiary, nawet wówczas, gdy doznaje on największego poniżenia z jego ludzkiej strony, zawsze jest instytucją Bożą, z której można czerpać, na której można się oprzeć i wzmacniać swe siły duchowe.

Około kultu mowy ojczystej i po raz pierwszy publikowany tekst Nauka języka ojczystego w słowie, piśmie i głowie, to wyjątkowa refleksja o. Woronieckiego nad rolą słowa mówionego i pisanego w procesie poznania oraz kształtowania osobowości człowieka. 

„Raport niebieski” ojca Jacka Woronieckiego stanowi nie tylko doskonały przewodnik po żołnierskim honorze i cnotach rycerskich, ale i głęboką refleksję nad ludzkim powołaniem i charakterem moralnym.

Wybór artykułów o. Jacka Woronieckiego, który pozwala zapoznać się z myślą pedagogiczną wybitnego dominikanina; z myślą o nieprzemijającej aktualności i nieocenionej wartości dla współczesnej teorii oraz praktyki wychowawczej.

Ojciec Woroniecki wywarł ogromny wpływ na polską myśl pedagogiczną XX wieku. Uważał, że trzeba wciąż na nowo odkrywać to, co zostało już w dziedzinie wychowania przemyślane i powiedziane, twórczo uzupełniając wiedzę przodków nowymi badaniami.

Ojciec Jacek Woroniecki w książce Pełnia modlitwy, opierając się na Piśmie Świętym, nauce Kościoła i wielowiekowej Tradycji, wyjaśnia, czym jest modlitwa, jakie przyjmuje formy i jaką rolę odgrywa w życiu chrześcijanina. W ujęciu o. Jacka modlitwa jest nie tylko jedną z form życia religijnego, ale ma również wymiar wychowawczy, doskonalący ludzką naturę.

Publikacja Jadwigi Zamoyskiej O miłości Ojczyzny jest dziełem ponadczasowym, wskazującym na pewne zasady i konkretne działania na rzecz zdrowego i adekwatnego patriotyzmu, które nie ulegają dezaktualizacji. 

Książka O wychowaniu przypomina nam, że podstawowe zasady wychowania wypływają z wiary. W dobie opierania działań wychowawczych na psychologii, a nierzadko i biologii, takie podejście zmusza chrześcijańskich rodziców do postawienia na nowo pytania: „Jak wychowywać?”. Odpowiedź, którą odnajdziemy w książce generałowej Zamoyskiej, pozwala oprzeć proces wychowania na solidnym fundamencie głębokiej, przemyślanej i sprawdzonej przez wieki katolickiej pedagogiki.

Inspirujące i nowatorskie rozważania Zamoyskiej zawarte w tej książce dotyczą pracy jako czynności wpisanej w ludzką egzystencję. Autorka uznała pracę za podstawowy czynnik rozwoju i doskonalenia człowieka w wymiarze jego życia indywidualnego i społecznego, dlatego za najbardziej istotne potraktowała pytanie: jak pracować aby spełnić siebie jako człowieka?

„Nie ma w Rzeczypospolitej miasta bardziej promienistego, choć wiele jest w niej miast bohaterskich L.]. Nie ma miasta bardziej gotowego do śmiertelnej ofiary, do zaparcia się aż do ostatniego tchu. Czy się teraz dziwicie, że je durna rozpiera? Że w oczach ma radość i że śpiewa? Jest to miasto Polską obłąkane"

Książka stanowi zaproszenie do najbardziej fascynującej przygody, jaką każdy z nas musi przeżyć, a mianowicie do poznania ludzkiej natury. Kim jest człowiek? – to najstarsze pytanie, które nigdy nie traci ważności, a jest jeszcze bardziej palące i aktualne dzisiaj, w dobie zamętu kulturowego, walki cywilizacji i zagrożeń ze strony technologii. Sytuację tę syntetycznie ujmuje kategoria „błędu antropologicznego” wprowadzona przez Jana Pawła II: jednoznaczne ostrzeżenie, aby nie budować cywilizacji na fałszywym rozumieniu człowieka, bo tak tworzona prędzej czy później obróci się przeciwko niemu.