Książki z autografem

Nie wszystkie rewolucje zaczynają się od krzyku. Niektóre rodzą się w ciszy akademickich gabinetów. Ziarno zostało zasiane dawno temu – dziś to już las. Ta książka to próba wyjaśnienia, jak pewne idee potrafią przetrwać klęskę, przegrupować się i wrócić silniejsze niż kiedykolwiek – już nie pod sztandarem sierpa i młota, lecz w tęczowych barwach nowoczesności. Opowiada o wojnie, której nie zauważysz, jeśli będziesz patrzeć tylko tam, gdzie każą Ci patrzeć media. To wojna o Twoje dziecko, Twoją wolność, Twoje sumienie – to wojna prowadzona z uśmiechem, z bajką Disneya i z hasłem „tolerancji” na ustach.

Autor, twórca bestsellerowego Manifestu Antykomunistycznego, obnaża hipokryzję lewicowych ideologii, manipulacje mediów i instytucji oraz zagrożenia dla wolności słowa. Potępia mechanizmy i demaskuje tych, którzy wykorzystują szczytne hasła jako tarczę dla forsowania niebezpiecznych doktryn. Mierzy się z pytaniem: czy dzisiejsza wojna kulturowa to naprawdę walka o prawa jednostki – czy może cyniczna gra, której stawką jest totalna kontrola nad społeczeństwem?

To wezwanie do oporu przeciwko rewolucji, która niszczy tradycyjne wartości, rodzinę i tożsamość narodową. To próba odpowiedzi na pytanie: dlaczego w imię równości godzimy się na cenzurę, a w imię wolności – na tresurę.

Książka ta jest pod jednym względem unikalna. Jej autor jako pierwszy podejmuje próbę łącznego zinterpretowania rewolucji antykulturowej i projektu Wielkiego Resetu. Oba te zjawiska łączy wspólny zamysł budowy nowej cywilizacji, która w odróżnieniu od poprzednich, wyłonionych samoistnie skutkiem praw historii, byłaby pierwszą makroformacją od początku do końca zaprojektowaną. Problem w tym, że to gigantyczne przedsięwzięcie realizowane obecnie przez wszystkie siły rządzące światem, nie uzasadnia się celami ekonomicznymi, psychologią władzy, ani misją ratowania świata. Na pierwszy rzut oka wydaje się nie mieć sensu. Autor przeprowadza osobliwe śledztwo, zmierzające do odnalezienia rzeczywistego celu nowego porządku świata, analizując kolejno jego wpływ na kulturę, społeczeństwo i jednostkę, a także rozpatrując go na tle wcześniejszych rewolucji europejskich. W miarę analiz stopniowo zbliżamy się do odpowiedzi. Ostateczna konkluzja jest ponura i wręcz przerażająca.

Celem niniejszej pracy jest ukazanie wpływu, jaki marksizm wywiera na współczesne nurty pedagogiczne, jak również uświadomienie Polakom, że żyjemy w czasach nowej rewolucji komunistycznej. Zakłada ona likwidację suwerennych państw, przekształcenie narodów w społeczeństwa wymieszane kulturowo i rasowo bez jakiegokolwiek poczucia wspólnoty i tożsamości, a dodatkowo poddane permanentnej inwigilacji za pomocą najnowocześniejszych technologii cyfrowych. Dopiero w tym szerszym kontekście dużo łatwiej zrozumieć najnowsze założenia reformy w oświacie (m.in. Edukacja Włączająca, pedagogika reformistyczna, unijna kontrola nad systemami edukacji, czy radykalne okrojenie lektur patriotycznych oraz informacji o bohaterach narodowych), które dotkną kolejne roczniki dzieci i młodzieży.

Marksistowskie, bolszewickie, antyludzkie idee są dziś narzucane społeczeństwom zachodnim nie tylko za pośrednictwem mediów, kina i teatru, szkoły i uniwersytetu, ale także za pomocą stanowionego prawa, przez instytucje od wieków cieszące się ogromnym autorytetem, które w sposób niezauważalny dla milionów ludzi zostały przejęte i przebudowane przez marksistów kulturowych, by służyć rewolucji. Jak do tego wszystkiego doszło? Na jakim etapie rewolucji jesteśmy? Co nas jeszcze czeka? O tym jest ta książka. 

Kościół katolicki przeżywa olbrzymi kryzys wewnętrzny. W obliczu rewolucji kulturowej, prowadzonej przez marksistów, ustępuje pola na wielu płaszczyznach. Zastosowanie przez wrogów chrześcijaństwa zupełnie nowej strategii, tzw. długiego marszu przez instytucje, okazało się, niestety, zabójczo skuteczne. Świat zachodni został w zasadzie zdechrystianizowany, a Kościół skutecznie wyparto ze sfery publicznej. Do jego wnętrza wdarło się wiele błędnych nauk i przekonań. Nawet niektórzy duchowni ulegli marksistowskiemu myśleniu.

Pierwsza publikacja książkowa poświęcona Małej Armii Janosika. Ta książka to nie jest zwykła historia zespołu muzycznego z Raby Wyżnej, ale coś znacznie, znacznie większego! Prof. Gabriel Łasiński, autor książki „Mała Armia Janosika” udowadnia, że ten zespół to nie tylko duża grupa muzyczna, ale że w tym wypadku mamy do czynienia ze swego rodzaju polskim fenomenem społecznym, który jest unikatowy na skalę Polski, a może nawet i świata! W tej publikacji macie po raz pierwszy szansę nie tylko poznać zespół od kulis, zrozumieć motywacje działania lidera Damiana Pałasza, ale także szersze – społeczno-kulturowe oddziaływanie zespołu na całą współczesną Polskę. Zapraszamy do poznania tej historii, która pozwoli spojrzeć na Małą Armię Janosika z zupełnie nowej, nieznanej perspektywy! Dodatkowym walorem książki jest jej piękna oprawa graficzna, dzięki której lektura będzie nie tylko pożyteczna, ale również miła dla oczu.

To nie tylko książka o wielkiej polityce. To także refleksja nad przyszłością bezpieczeństwa, nad nowymi polami rywalizacji – od Arktyki po cyberprzestrzeń – oraz nad miejscem państw średnich w świecie bez jednego hegemona. Autor stawia pytania, które dziś nabierają szczególnej wagi: czy wielobiegunowość oznacza stabilność, czy raczej chaos? Czy grozi nam wielka wojna, czy nowy „koncert mocarstw”? I wreszcie – jaką strategię powinny przyjąć państwa takie jak Polska?

Geopolityka świata wielobiegunowego to książka dla tych, którzy chcą zrozumieć mechanizmy rządzące współczesnym światem, zanim wydarzenia wyprzedzą nasze zdolności ich interpretacji.

Mottem książki są słowa Stefana Kisielewskiego mówiące, że "nic tak nie gorszy jak prawda". Autor książki Jak sanacja budowała socjalizm w nowej publikacji pochyla się na kilkudziesięcioma sprawami, które zebrane w całość są dość pokaźnym materiałem dowodowym pokazującym rządy sanacyjne od zupełnie nowej, nieznanej szerszej publiczności, strony!

W Roku Pańskim 2017, na półkach księgarskich pojawiła się książka mojego autorstwa, zatytułowana Czarna księga sanacji. Od tego „wiekopomnego wydarzenia”, jak łatwo obliczyć, minęło dziewięć lat. Publikacja spotkała się z życzliwym zainteresowaniem Czytelników, co zaowocowało trzema czy czterema dodrukami. Nie będę ukrywał – wielokroć nosiłem się z zamiarem napisania drugiej części; chciałem do tamtych dwudziestu dziewięciu opisanych spraw w pierwszej części, dołączyć kolejny materiał dowodowy, będący następnym aktem oskarżenia wobec sanacji. Cóż, udało mi się zgromadzić materiał na kilkanaście rozdziałów i już zabierałem się do utworzenia kilkunastu plików, gdy w październiku 2025 roku przeczytałem broszurę z 1933 roku O mord w Brzozowie i... raptem zmieniłem zdanie. Nie, pomyślałem sobie, nie będzie w drugim tomie kilkunastu spraw – będzie tylko jedna, ale za to jaka! Sprawa, która położyła tamę epidemii „nieznanych sprawców” w sanacyjnej Polsce.

W 1916 roku, gdy po raz pierwszy zostawał prezydentem Irlandii miał trzydzieści cztery lata. Gdy przekazywał urząd prezydenta swojemu następcy był rok 1973, a on sam miał lat dziewięćdziesiąt jeden i był niewidomy. Nie znajdziemy chyba w XX-wiecznej Europie drugiego polityka, któremu by było dane tak długo oddziaływać na losy swojej ojczyzny i którego rola w kształtowaniu życia politycznego ojczyzny nie kończy się wraz z jego odejściem. Warto, żeby polscy czytelnicy poznali tego wybitnego męża stanu, ojca współczesnej Irlandii, który do dziś budzi liczne kontrowersje nie tylko w swojej ojczyźnie…

Prezydent Irlandii, Eamon de Valera to jeden z bardziej zapomnianych polityków katolickich XX wieku. Książka Pawła Toboły-Pertkiewicza wypełnia tę lukę znakomicie.

Prof. dr hab. Grzegorz Kucharczyk

Nowa książka Jerzego Szczepkowskiego! Po życzliwym przyjęciu Upadłego księcia oraz znakomitych recenzjach Katechizmu antykultury, autor oddaje w ręce czytelników kolejną opowieść. O czym? Przeczytaj opis!

Oddajemy w Państwa ręce magiczną opowieść osadzoną w klimacie surrealistyczno-bunuelowskim. Jej główny bohater, Tobiasz Szpett, to jedna z najosobliwszych postaci literackich. Ten zalękniony, cierpiący na syndrom lichości, dziedzic bajońskiej fortuny, chce przekuć swą małość w szlachetyną miłość do narcystycznej nimfomanki.

W najgłębszej, parabolicznej warstwie utworu, wybrzmiewa pytanie o przyczyny najtragiczniejszego w dziejach świata upadku, jakim jest rozgrywająca się na naszych oczach agonia cywilizacji antyczno-chrześcijańskiej. Czy proces ten jest wynikiem praw historii, przypadku bądź błędu ewolucyjnego? Czy raczej planu realizowanego w intencji czystego zła, w celu kultowym, ezoterycznym, niewytłumaczalnym w porządku doczesności?