Wydawnictwo Sióstr Loretanek

Pisane wierszem historie siedmiorga świętych: św. Jerzego, św. Urszuli, św. Natalii, św. Jana Bożego, św. Stanisława Kostki, św. Róży z Limy, św. Piotra Chanel.

Dorośli zapominają, że otaczający ich świat jest ciekawy i pełen tajemnic. Przypominają im o tym często mądre dzieci, które zadają miliony pytań. W odpowiedziach na niektóre z nich może pomóc ta mała książeczka, która zachęca do odkrywania piękna i dziwów stworzonych przez Boga.

Wszyscy znamy życie Pana Jezusa z zapisów ewangelicznych. Czasem są tak wdrukowane w nasze głowy, że trudno nam wyjść poza ramy „utartych ścieżek” tej historii. W polecanej książce autorka proponuje uwolnienie naszej wyobraźni.

Enzo Bianchi (ur. 1943), założyciel i przeor ekumenicznej wspólnoty monastycznej z Bose, zna życie monastyczne od podszewki. Poznawał je przeszło czterdzieści lat. I dopiero po tylu latach poczuł się na siłach, by o tej – jak się okazuje, niełatwej – formie życia opowiedzieć. 

Światłość w ciemności to synteza dziejów Kościoła katolickiego od chwili powołania pierwszych Apostołów aż po czasy współczesne. Daleka od politycznej poprawności i zideologizowanych wersji historii pozwala zrozumieć wiele zachodzących na przestrzeni wieków procesów i zdarzeń.

Pokazująca działanie Ducha Świętego w dziejach książka stanowi znakomite kompendium, które z pewnością będzie cenną pomocą dydaktyczną dla katechetów oraz wszystkich pragnących poznać prawdziwą historię Kościoła.

GAUDEAMUS zawiera bogaty zestaw części stałych Mszy świętej, a także przykłady części zmiennych na każdy okres liturgiczny. Śpiewy trudniejsze pochodzą z "GRADUALE ROMANUM", śpiewy prostsze zaś z "GRADUALE SIMPLEX". Śpiewnik zawiera również śpiewy celebransa podczas Mszy św., wybór hymnów, kantyków, psalmów i innych pieśni na różne okazje.

Książka Płodność radość czy utrapienie? Poradnik nie jest podręcznikiem. Nie mówi o sposobach regulacji narodzin, ale o wzajemnych relacjach. Płodność, tak jak i płeć, nie jest dodatkiem do osoby, którą kochamy, ale jej nieodłączną częścią, jej stałą cechą, jej istotą.

Książka, która opowiada dzieciom niezwykłą historię Bożego Narodzenia, od zwiastowania po hołd trzech króli.

O Jadwidze Śląskiej wciąż wiemy zbyt mało. Przy tym nierzadko to wiedza dość powierzchowna, by nie powiedzieć zdawkowa. Tymczasem już za życia ta pochodząca z Bawarii księżna, poślubiona Henrykowi Brodatemu, budziła niekłamany podziw tłumów, choć równie mocno je onieśmielała. Mimo to jej ubodzy, jak często mawiała o swych poddanych, darzyli ją szczerą miłością. Bo też była im niczym matka pochylająca się z troską nad ich codziennymi biedami.

Wiele lat temu młodziutka Justyna napisała pełną subtelnego uroku opowieść, będącą owocem jej zapału, zdolności, wrażliwości, wyobraźni. Tekst wydobył niedawno z domowych archiwów tata autorki, pan Wiesław. Chcąc sprawić radość córce, podjął starania o profesjonalne wydanie drukiem jej młodzieńczego dzieła, by nadać mu trwały kształt i udostępnić je szerszemu gronu czytelników. I wreszcie doczekało się ono wydania książkowego.

W czasach, gdy coraz częściej ogłasza się „koniec chrześcijaństwa” i detronizację Boga, ta książka staje się odważnym i głęboko duchowym świadectwem wiary. To poruszająca rozmowa z kardynałem Robertem Sarą o istnieniu Boga, Jego realnej obecności w życiu człowieka oraz o tajemnicy Jego pozornego milczenia. Autor stawia pytania, które rodzą się w sercu każdego wierzącego – o cierpienie, śmierć, ból, radość, sens życia, nadzieję i zbawienie.

Kardynał Sarah, odwołując się do Pisma Świętego, Tradycji Kościoła i osobistego doświadczenia wiary, prowadzi czytelnika ku spotkaniu z żywym Bogiem. Jego odpowiedzi są jasne, zakorzenione w Ewangelii i przeniknięte duchem modlitwy. To teologia przeżywana – nie abstrakcyjna refleksja, lecz duchowa droga ku Temu, który „jest, który był i który przychodzi”.

W książce Dał nam tak wiele. W hołdzie Benedyktowi XVI kard. Robert Sarah próbuje zajrzeć wprost do duszy Benedykta XVI. Wie, że wszystkim, co zajmowało bawarskiego papieża, był Bóg. Odkrywa więc jego poznanie Boga jako Ojca, owocujące dziecięctwem duchowym. To stąd wynikały łagodność, cichość, prostota, skromność i wrażliwość Benedykta. Miał serce pierwszokomunijnego dziecka.

Autor śledzi uważnie wypowiedzi Ojca Świętego, w których mówiąc o ideale kapłaństwa lub najczystszej postaci bycia chrześcijaninem, pośrednio, nieświadomie, charakteryzuje samego siebie. Doświadczenie ojcostwa Boga nauczyło papieża również, jak on sam ma być ojcem w wierze dla całego świata. Stał się nim na miarę Ojców Kościoła.