LTW

„Wszak istnieje coś takiego jak zarażenie podróżą i jest to rodzaj choroby w gruncie rzeczy nieuleczalnej” (Ryszard Kapuściński).

Pod tym stwierdzeniem mogłoby się podpisać wiele bohaterek Zagranicznych podróży Polek w epoce oświecenia Małgorzaty Ewy Kowalczyk.

11-letni Maurycy musi zaopiekować się dziadkiem, który złamał rękę i nogę. Jest akurat początek roku szkolnego. Do klasy przychodzi nowa dziewczynka. Twierdzi, że jest księżniczką. Nazywa się Maria Sobieska. Jest „z tych Sobieskich!”. Jej przodek był polskim królem, ona zaś ma imię na cześć królowej Marysieńki. Z Maurycym i większością dzieci z klasy nie chce się bawić, bo jest lepsza od innych… 

Autor przedstawił w swojej książce zarówno jawną, jak i podziemną stronę życia okupowanej Warszawy – w tym informacje dotyczące warszawskiego getta, do którego potajemnie dwukrotnie się dostał. Szczególnie ważne są także relacje z okupowanej prowincji oraz z Krakowa i z Lwowa. Dużo miejsca poświęcił również harcerzom Polski Podziemnej i kolegom „cichociemnym”.

Książka opisuję tzw. aferę Marka Zielińskiego, który w 1994 r. został skazany przez polski sąd na dziewięć lat pozbawienia wolności za współpracę z rosyjskim wywiadem wojskowym GRU.

Autor powraca do niej po upływie niemal trzech dekad, by pokazać, jak naprawdę przebiegała i czemu w rzeczywistości służyła. Sprawa Zielińskiego była rosyjską grą z niedoświadczonym kontrwywiadem polskiego Urzędu Ochrony Państwa. Inscenirowką, która miała pozwolić Rosjanom na osiągnięcie dużo poważniejszych i bardziej złożonych celów niż werbunek pozbawionych dostępu do informacji informatorów w polskim Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

Maria z Czetwertyńskich Adamowa hr. Tarnowska jako żona dyplomaty towarzyszyła mężowi w podróżach zagranicznych i spotkaniach z władcami państw i osobistościami świata polityki początków XX wieku, a jakiś czas później jako polska negocjatorka uczestniczyła w rozmowach kapitulacyjnych Powstania Warszawskiego.

Pierwsza naukowa i nie szukająca sensacji biografia, która porządkuje naszą wiedzę o Pięknej Pani, czyli o pierwszej żonie Józefa Piłsudskiego. Książka, w której to wreszcie ona stoi w centrum narracji, i która weryfikuje poprawność krążących dziś na jej temat informacji, czasem w efekcie obalając narosłe mity, podważając legendy i wyjaśniając kontrowersje. 

Książka opowiada o 442 dniach z życia Józefa Piłsudskiego, które pod koniec I wojny światowej spędził internowany w magdeburskiej twierdzy, a także o losach Domku Magdeburskiego – jednego z ciekawszych miejsc z nim związanych. Odsłania ona interesujący i mniej znany fragment życia przyszłego Marszałka z lat 1917-1918. To historia o wielu pasjonujących wątkach i zwrotach akcji, z których najważniejszym był powrót do Polski i objęcie władzy w kraju. 11 listopada 1918 r., dzień odzyskania naszej niepodległości, to bowiem historia z magdeburskim prologiem.

Pierwsza na rynku, eseistyczna monografia poświęcona kinowo-telewizyjnym przedstawieniom żołnierzy wyklętych. Autor dzieła, Mariusz Solecki (ur. 1975) – badacz kulturowego wizerunku antykomunistycznego podziemia („Literackie portrety żołnierzy wyklętych. Esej o literaturze polskiej lat 1948–2010”, 2013; „Wynurzenie z czerwonej rzeki”, 2017; „Płaszcz chwały. Antologia wierszy o Żołnierzach Wyklętych”, 2017; „Dramaty o żołnierzach wyklętych”, 2019), stały współpracownik kwartalnika „Wyklęci” – zaprasza Czytelnika do kolejnej barwnej, erudycyjnej opowieści o antykomunistycznych partyzantach. Wychodząc od „Jasnych Łanów” i „Popiołu i diamentu”, a kończąc na „Czasie honoru” i „Wyklętym” – rzetelnie, z demaskatorską pasją rekonstruuje obraz uczestników II konspiracji zawarty w trzydziestu siedmiu filmach fabularnych i trzech serialach telewizyjnych, nakręconych w siedemdziesięcioleciu 1947-2017.

Na skrzydłach jachtów to opis kilku wypraw morskich, które w latach międzywojennych odbył Zaruski na pokładach jachtów "Jaskółka", "Witeź" i "Junak". Jednak nie o samą przyjemność morskiej włóczęgi mu chodziło.

Powieść Maryny Miklaszewskiej przybliża polskiemu czytelnikowi mało znaną kartę z historii ukraińskiego ruchu narodowego, poprzez postacie Petlury i Józewskiego powiązaną również z historią Polski. Świetnie ukazuje także metody działania sowieckich służb i komunistycznej propagandy, które doprowadziły do tego, że zabójca ukraińskiego przywódcy został okrzyknięty romantycznym mścicielem i żydowskim bohaterem narodowym, zaś z ofiary tego mordu uczyniono zbrodniarza.

Dzieciństwo i młodość Tadeusza Irteńskiego to książka uznana przez krytyków za wyjątkową. Józef Mackiewicz określił ją jako "swego rodzaju epos".
Jej tematem bowiem "nie jest historia, stanowiąca zaledwie tło; nie są przeżycia jednej osoby, a dzieje wielu osób; nie chodzi w niej też o przyczynkowe poznanie pewnych znakomitości. Chodzi raczej o przyczynek do odtworzenia pewnej prawdy zarówno w geografii, psychologii i czasie, czyli o to, czego w gruncie rzeczy szukamy w każdej dobrej książce"

Kontynuacja powieści Pawlikowskiego zatytułowanej "Dzieciństwo i młodość Tadeusza Irteńskiego".
Autor prezentuje w niej wydarzenia od wybuchu pierwszej do wybuchu II wojny światowej. Akcja przenosi się z Baćkowa, Mińska i Petersburga do niepodległej Polski - do Warszawy, Wilna i Torunia.