Polityka, publicystyka, idee

Książka Do broni Jacka Hogi to pozycja obnażająca wszelkie bolączki polskiego systemu bezpieczeństwa narodowego. Autor pochyla się nad kwestiami tyczącymi się: kadry oficerskiej Wojska Polskiego, polskiego potencjału militarnego, wykwalifikowania i kondycji żołnierzy, czy nieefektywnej modernizacji sprzętu dla Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej.

O tym, jak nie dać się kryzysowi męskości, rządom nierządnym, z czym do cudzoziemców oraz czego winniśmy wymagać od siebie jako rodzice. No i jak przy tym wszystkim nie stracić głowy. Trochę „wywiad-rzeka”, trochę świata Jacka Hogi– prezes Fundacji Ad Arma wyjaśnia, dlaczego „Dzieci i Broń” to jedyny realny sposób na zabezpieczenie naszej przyszłości.

Książka ma za tło z jednej strony szeroki kontekst historyczny, a z drugiej, bieżące wydarzenia polityczne od 1999 r. (naloty na Serbię, debata nad amerykańskim interwencjonizmem). Jej celem nie jest sucha synteza owej myśli, lecz przedstawienie aktualnych konserwatywnych analiz oraz odpowiedzi na współczesne wyzwania polityczne i kulturalne.

Autor niniejszej książki próbuje znaleźć we współczesnym świecie sens, który pozwoli mu trwać i uchronić nas, nasze dzieci i wnuki przed obłędem, który niesie zgubę. Jest bowiem ten obłęd nie tylko zagrożeniem dla naszych umysłów, ale wprost zagraża już naszemu istnieniu, nie tylko istnieniu cywilizacji, którą odziedziczyliśmy i którą powinniśmy nadal rozwijać, i przekazać przeszłym pokoleniom, ale wprost zagraża istnieniu ludzkości jako ludzkości, skoro nie dotyczy on tylko Polski, ale - i to jest szczególnie ważne - USA, i blisko jesteśmy ustanowienia norm zrównujących życie ludzi, zwierząt, roślin.

Zbiór esejów politycznych.

Pierwsze wydanie niepublikowanych dotąd tekstów wybitnego polskiego tomisty i pedagoga, o. Jacka Woronieckiego OP (1878-1949).

„Raport niebieski” ojca Jacka Woronieckiego stanowi nie tylko doskonały przewodnik po żołnierskim honorze i cnotach rycerskich, ale i głęboką refleksję nad ludzkim powołaniem i charakterem moralnym.

Publikacja Jadwigi Zamoyskiej O miłości Ojczyzny jest dziełem ponadczasowym, wskazującym na pewne zasady i konkretne działania na rzecz zdrowego i adekwatnego patriotyzmu, które nie ulegają dezaktualizacji. 

Inspirujące i nowatorskie rozważania Zamoyskiej zawarte w tej książce dotyczą pracy jako czynności wpisanej w ludzką egzystencję. Autorka uznała pracę za podstawowy czynnik rozwoju i doskonalenia człowieka w wymiarze jego życia indywidualnego i społecznego, dlatego za najbardziej istotne potraktowała pytanie: jak pracować aby spełnić siebie jako człowieka?

Jakub Maciejewski z niemałym temperamentem kreśli dzieje cenzury od jej zarania, nie tylko w Polsce. Sięga nawet do starożytności, następnie obala parę mitów związanych ze średniowieczem lub renesansem, tłumaczy różnicę pomiędzy cenzurą kościelną a świecką. Śledząc tekst książki, zauważamy, iż rozwój publikatorów od XIX wieku wiązał się jakby „automatycznie” z rozwojem i udoskonalaniem cenzury. Rzecz jasna autor najwięcej miejsca poświęca Polsce.

Przywołuje liczne, przeważnie bulwersujące przykłady stosowania cenzury. Pokazuje, na czyjej służbie ona stała i stoi. Daje do rąk czytelnika swoisty klucz do rozumienia jej współczesnych narzędzi i metod działania na niespotykaną dotąd skalę – poprzez proste stosowanie algorytmów w mediach społecznościowych. Autor zastanawia się przy okazji nad problemem, gdzie przebiega granica pomiędzy swobodą wypowiedzi a jej anarchią, pomiędzy wolnością słowa a jej nadużywaniem, pomiędzy ubogacaniem debaty publicznej a jej zubażaniem czy wręcz prymitywizacją.

Książka, którą zainspirował się Orwell!

To jedna z najbardziej przenikliwych diagnoz przemian nowoczesnego świata, jakie powstały w XX wieku. James Burnham stawia w niej tezę, że klasyczny kapitalizm oraz socjalizm nie są formami docelowymi organizacji społeczeństw przemysłowych. W ich miejsce wyłania się nowy porządek, w którym realną władzę przejmuje nie klasa właścicieli ani robotników, lecz elita menedżerska: technokraci, administratorzy, eksperci i biurokraci zarządzający państwami, gospodarkami i instytucjami.

Autor pokazuje, że proces ten zachodzi niezależnie od oficjalnej ideologii. Nazistowskie Niemcy, Związek Radziecki i Stany Zjednoczone epoki Nowego Ładu – mimo fundamentalnych różnic światopoglądowych – wykazują zaskakującą zbieżność strukturalną: centralizację decyzji, rozrost aparatu administracyjnego, podporządkowanie gospodarki planowaniu oraz marginalizację tradycyjnej własności prywatnej. Burnham dowodzi, że to właśnie ta wspólna logika zarządzania stanowi prawdziwy fundament nowoczesnej władzy.

Rewolucja menedżerów nie jest książką ideologiczną, lecz realistyczną analizą mechanizmów dominacji. Burnham sięga do tradycji Machiavellego, Pareta i Moski, by opisać politykę jako nieustanną walkę elit, w której idee pełnią przede wszystkim funkcję narzędzi legitymizacji. Jego wizja świata podzielonego na rywalizujące bloki zarządzane przez wyspecjalizowane elity okazała się zaskakująco trafna i wywarła istotny wpływ na myślenie o władzy w epoce zimnej wojny.

James Dale Davidson i lord William Rees-Mogg należeli do nielicznego grona komentatorów końca XX wieku, którzy z niezwykłą przenikliwością przewidywali nadchodzące przemiany polityczno-gospodarcze. W Suwerennej jednostce autorzy analizują największą transformację ekonomiczną i polityczną od stuleci – przejście od społeczeństwa przemysłowego do społeczeństwa informacyjnego. Przemiana ta, którą określają mianem „czwartego stadium rozwoju ludzkości”, ma wyzwolić jednostkę w niespotykanym dotąd stopniu i nieodwracalnie osłabić władzę państwa.