Historia niepoprawna politycznie

Brafman należy do grona tych autorów, o których nie znajdziemy nawet wzmianki w polskim internecie, ze źródeł anglojęzycznych dowiemy się natomiast, że był to apostatą, antysemitą, protoplastą współczesnego antysemityzmu. Jest to to ciekawy zbiór zarzutów, sformułowany w stosunku do… żyda, i to tylko dlatego, że ten postanowił ujawnić dokumenty kahałów, dowodząc tym samym, że te funkcjonowały na wzór mafijny, tworząc w zasadzie państwo w państwie.

Pierwsze wydanie książki św. bp Józefa Pelczara o masonerii, które autor podpisał pseudonimem J.S. Korczyński (następne, rozszerzone wydania, podpisywane już były imieniem i nazwiskiem autora). Publikacja pomaga czytelnikowi poznać, czym jest masoneria oraz jaka jest jej polityka w wybranych krajach świata, w tym w Polsce.

Rzecznik prasowy – to brzmi dumnie

W kontaktach z mediami, szczególnie w sytuacjach kryzysowych to właśnie oni idą na pierwszy ogień. Często muszą tłumaczyć niezbyt trafne, wypowiadane w pośpiechu słowa polityków. Odpierają absurdalne ataki mediów… Rzecznicy prasowi - medialni reprezentanci najwyższych władz Polski zdradzają kulisy swojej pracy. Ich opowieść o relacjach między mediami a politykami, „odpalaniu” informacji czy atakach prasowych i walce z nimi to kopalnia wiedzy i niezwykła podróż w czasie.

Książka w fachowy i dogłębny sposób przedstawia szereg zagadnień związanych z masonerią. Praca ta pomoże Czytelnikom rozwiązać wiele zagadek, które masoneria skrzętnie chowa przed światem. Obnażanie prawdziwego oblicza masonerii jest dzisiaj szczególnie potrzebne. Żyjemy bowiem w czasach, w których umacnia ona swoje szyki, wciela w życie swoją globalną ideologię, czuje się całkowicie bezkarna w tym co robi, a za pomocą podległych sobie mediów zakłada kolejne filantropijne maski i ośmiesza tych, którzy próbują z nią walczyć drogą prawną i ostrzegać równocześnie o zagrożeniach, jakie stanowi masoneria dla niepodległości Polski.

CIA i kontrola umysłu: tajna historia nauk behawioralnych.

Mandżurski kandydat, czyli pranie mózgu to nie tylko jedno z najważniejszych dzieł dokumentujących kulisy tajnych programów CIA, takich jak MKULTRA, ARTICHOKE czy BLUEBIRD – to również przenikliwa analiza XX-wiecznej obsesji na punkcie kontroli ludzkiej świadomości.

Marks, były pracownik Departamentu Stanu, dotarł do odtajnionych archiwów, przeprowadził dziesiątki rozmów, a przede wszystkim zrekonstruował dramatyczny obraz instytucji gotowej łamać wszelkie granice etyczne, byle tylko ujarzmić najgłębsze mechanizmy ludzkiego umysłu. CIA eksperymentowała z LSD, grzybami halucynogennymi, hipnozą, elektroterapią, izolacją sensoryczną, manipulacją językową i narkotyczną, często na nieświadomych ofiarach: więźniach, pacjentach szpitali psychiatrycznych, żołnierzach, prostytutkach, a nawet zwykłych obywatelach, którzy trafiali do „safe house’ów” prowadzonych przez agentów. Eksperymenty te były nieludzkie, pozbawione standardów naukowych, a niekiedy wręcz sadystyczne, prowadzone pod osłoną tajemnicy, zacierane i fałszowane w raportach, które w dużej mierze były niszczone.

Czy to przypadek, że substancje testowane przez CIA – zwłaszcza LSD – trafiły wkrótce do środowisk akademickich, a następnie rozpaliły wyobraźnię całego pokolenia kontrkultury?

Książka Robisona jest aktualna zwłaszcza dziś, kiedy pod pretekstem troski o klimat, przyrodę i świat wolny od dyskryminacji, grupy sprytnych manipulatorów zmierzają do zdobycia władzy i pomnażania zysków.

Klasyczna i być może najważniejsza praca poświęcona roli tajnych stowarzyszeń w kreowaniu polityki europejskiej.

Krzysztof Baliński nazywa Ministerstwo Spraw Zagranicznych: Ministerstwem Spraw Przegranych. Można zadać pytanie, czy nie jest to za daleko idąca opinia? Przecież od czasów „Dobrej Zmiany” wstaliśmy z kolan, szanują nas na świecie, ba! Cenią i chcą naśladować! Tutaj przypomina mi się sytuacja z 1939 roku. Wtedy też świat był nami zachwycony. Ministerstwo Spraw Zagranicznych finalnie w momencie „sprawdzam” doprowadziło Polskę do upadku, a obywateli skazało na śmierć i cierpienie, a winni tego cierpienia zostali bohaterami.

Polska czy UkroPolin to kolejna książka Krzysztofa Balińskiego, który zajmuje się zagadnieniami spraw międzynarodowych i działalności naszego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Właśnie działalność tego Ministerstwa daje wiele powodów do krytycznego komentowania prowadzonej przez cały okres III RP polityki zagranicznej.

Obecna sytuacja Polski na arenie międzynarodowej pomimo triumfalnej propagandy polityków staje się coraz trudniejsza. Ukraina, która dostała i dostaje cały czas wielkie wsparcie od polityków i zwykłych Polaków jednak nie jest naszym przyjacielem. Tak, Ukraina traktuje nas instrumentalnie, działa na szkodę polskich przedsiębiorców za zgodą i pomocą "sług Ukrainy" w postaci naszych polityków i doi nasz socjal, tak jak by byli obywatelami naszego kraju a na koniec ze zbrodniarzy, którzy mordowali naszych rodaków na Wołyniu, robi swoich bohaterów.

Główne założenie współczesnego żydowskiego mesjanizmu polega na tym że nowym mesjaszem jest naród żydowski czy idea supremacji żydów. W rojeniach mesjanistów żydowskich rządy żydowskie miały przynieść powszechne szczęście. Ksiądz Trzeciak w swej książce stwierdził że celem socjalizmu, marksizmu i komunizmu jest dominacja żydowska.

Reprint wydania z roku 1906.

„Jak z wypowiedzi papieży na temat masonerii wynika, wolnomularstwo jest ośrodkiem, motorem i duszą tego antychrześcijańskiego i antyspołecznego ruchu, zapewne najbardziej destruktywnego i anaturalnego, jaki kiedykolwiek pojawił się na świecie. Leon XIII, w wielkiej swej encyklice o masonerii, wspomina o wojnie wypowiedzianej cnocie i prawdzie przez Królestwo Szatana na ziemi i stwierdza, iż wodzem w tej wojnie jest właśnie zwarty organizacyjnie, lecz szeroko na świecie rozprzestrzeniony Związek Wolnomularzy”

(fragment książki)

Ks. prał. Jan Gnatowski, pseudonim literacki Jan Łada, wybitny kapłan, uznany pisarz i publicysta oraz dyplomata papieski, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej inteligencji przełomu XIX i XX wieku.

[...] jesteśmy zasadniczymi przeciwnikami antysemityzmu, a nawet i asemityzmu. Sami ostrzem praw wyjątkowych, nienawiści, przesądu, prześladowania ranieni tak często i tak dotkliwie, nie myślimy zwracać go przeciw innym. Nie chcemy i dlatego, aby „nie czynić drugiemu, co nam samym niemiło”, ale i dlatego także, bo wierzymy, że mało jest warta idea potrzebująca pomocy bagnetu i kodeksu karnego i że najmniej już potrzebuje tego do zwycięstwa — Prawda.

Ale zarazem stwierdzamy i to, że szanując przekonania i prawa cudze, nie możemy uznać za korzyść dla naszego społeczeństwa, gdy nam mniejszość te przekonania swoje, obce nam i wrogie, chce w imię własnych swych praw narzucić. Nie możemy dopuścić, by przybysze, korzystający od wieków z naszej gościny, by mniejszość, obowiązana co najmniej do tego samego uszanowania dla większości, jakiej wymaga dla siebie, brała tę większość w jasyr duchowy, stokroć cięższy i gorszy od dawnego tatarskiego, by wyzuwała nasz ogół z tego, co jest jego najdroższym skarbem.