Historia niepoprawna politycznie

Nigdy nie upadł judaizm tak nisko jak w stuleciach XVII i XVIII. Z jego monoteizmu nie zostało nic oprócz formułek, drobiazgów rytualnych, sofizmatów talmudycznych, fantazji kabalistycznych i wiary w amulety.

Napisana w 1919 roku przez Paula Banga, pod pseudonimem Wilhelm Meister, Księga win Judy nie jest dla polskiego czytelnika lekturą łatwą, a to z kilku powodów. Została napisana przez Niemca i dla Niemców, w określonych realiach historycznych, tuż po klęsce wojennej i upokorzeniu Niemiec przez traktat pokojowy. Nie brakuje w niej typowo niemieckiego poczucia wyższości, chociaż dużo częściej czytamy o wielkim upokorzeniu i głupocie narodu niemieckiego. Przywoływane autorytety dla Polaka są często obce i nierzadko wręcz stojące w sprzeczności z naszym interesem narodowym i religią.

Duet Gadowski - Lenda przedstawia wstrząsającą opowieść o wirusie, który zniszczył światową gospodarkę i niemal cały świat wpędził w pandemię. Ten thriller oparty jest na faktach, choć fabularną historię stworzyli autorzy. Nikt do tej pory tak jasno nam tego nie pokazał.

Nie zawsze podzielam opinie autora, ale jego żarliwa pasja, przekonania, charyzma, dalekie od stereotypów wyobrażenia i interpretacje czy nieoczekiwane konkluzje, budzą moją ciekawość oraz szacunek.

Andrzej Strumidło

Wierzę, że publikacja polskiego pisarza przybliży czytelnikom osobę naszego narodowego lidera, wprowadzi ich w tematykę Azerbejdżanu, znanego w Polsce ze starożytnej i bogatej kultury, a także wywrze korzystny wpływ na rozwój stosunków między naszymi narodami.

Vilayat Guliyev
Ambasador republiki Azerbejdżanu

W 2025 roku zorganizowana została w Warszawie konferencja naukowa pt. „Pierwsza powojenna Konferencja Żydoznawcza”. Samo podjęcie tego tematu uruchomiło lawinę reakcji medialnych, urzędniczych i prokuratorskich. Rozpoczęło się wylewanie pomyj na organizatorów oraz właścicieli sali, pojawiły się nieprzyjemności ze strony urzędników, a także pytania kierowane przez prokuraturę, w tym żądania przesłania listy uczestników (widowni) konferencji.

Co ich tak rozsierdziło? Otóż fakt, że tematyką żydowską zajęły się osoby „nieuprawnione” przez swoisty sanhedryn, a co gorsza – uczyniły to na wysokim poziomie merytorycznym. W żadnym z artykułów medialnych nie podważono bowiem treści ani wiedzy przekazywanej podczas konferencji; ograniczono się wyłącznie do inwektyw.

Niniejsza książka dokumentuje tę konferencję, która odbyła się 7 czerwca 2025 roku w Warszawie. Wydarzenie to – miejmy nadzieję – wybitnie przyczyniło się i będzie się nadal przyczyniać, za pośrednictwem niniejszej publikacji, do pogłębiania wciąż bardzo ubogiej wiedzy o kwestii żydowskiej w społeczeństwie polskim.

Zgodnie z zamiarem autora, książka niniejsza stanowi zbiór dokumentów, którymi sami żydzi świadczą o istocie i metodach światowej polityki żydowskiej. Znajduje się tu około trzystu wyciągów z dzieł, odczytów, przemówień, rozpraw i wynurzeń najwybitniejszych działaczy żydowskich doby obecnej oraz z doniesień żydowskiej prasy politycznej. A wszystko z dokładnym wskazaniem źródeł i dat.

Autor świadomie zacieśnił rolę swoją do rozumowego uporządkowania tak wielkiej ilości przytoczeń, dzieląc je i szeregując według głównych sprawy zagadnień, a stanowisko własne zaznacza tylko mimochodem, w słowach najkrótszych. Wobec jasnej treści przytoczeń i dobrego ich układu, szersze komentarze są tu, istotnie, zbyteczne. Jest to, słowem, praca o niezwykłym w tej dziedzinie obiektywizmie. (od wydawcy, 1934 r.)