Kultura i Społeczeństwo

Niezbędnik Sarmaty. Książka niezwykłej urody. Jacek Kowalski, z przekonań Sarmata, z profesji historyk sztuki z zamiłowania pieśniarz i poeta, za pomocą słowa, obrazów, architektury i muzyki zachęca do poznania i pokochania esencji naszej polskiej kultury, czyli Sarmacji – jakże często pogardzanej, a jeszcze częściej zupełnie zapomnianej.

Do książki dołączona jest płyta z muzyką sarmacką w wykonaniu Jacka Kowalskiego.

Czym jest śmierć? Kiedy naprawdę umieramy? Czy można poświęcać życie jednych, by ratować innych? Te pytania bynajmniej nie są jakąś akademicką teorią, lecz praktyką, przed którą współczesna medycyna została postawiona bardziej niż kiedykolwiek w dziejach. To bowiem dla jej potrzeb (a konkretniej dla potrzeb transplantologii) zmieniono dotychczasową definicję śmierci, zastępując ją nowym terminem – tzw. śmiercią mózgową.

Czy była to dobra decyzja? Czy można ją usprawiedliwić moralnie? Na te pytania odpowiada praca o. Jacka Norkowskiego. Napisana z pasją, ale też niezwykłą rzetelnością naukową. 

Moje zakazane piosenki – tytuł książki nawiązuje do tego, że przez wiele lat utwory Jana Pietrzaka były faktycznie zakazane.

Książka ta utrwala główne dokonania Jana Pietrzaka, chłopaka z warszawskiej Pragi, obdarzonego przez Boga talentami, których nie zmarnował, stając się narodowym bardem. Jakże potrzebna nam dziś jego twórczość, dawniejsza i najnowsza, kiedy znów różne siły usiłują pozbawić nas suwerenności i wynarodowić. Okazuje się, że z pozoru proste: „aby Polska była Polską” – wcale nie jest łatwe do zrealizowania. Wymaga potęgi ducha, a Jan Pietrzak ją ma!

Zbiór utworów satyrycznych Janusza Szpotańskiego z tytułową Banią w Paryżu na czele, wzbogacony o przekłady i zdjęcia wybranych rękopisów.

W Bani chciałem ogarnąć cały świat - to znaczy świat współczesny w świetle dominujących idei lewackich i towarzyszących im zjawisk i ruchów - no, ale tego nie udało mi się doprowadzić do końca. Popadłem w nie kończące się dygresje. Coś zasadniczo jednak chyba wyraziłem - Janusz Szpotański.

Gwiazdy błyszczały wczoraj tom II to obszerne wydanie encyklopedyczne zawierające około 170 sylwetek piosenkarzy, kompozytorów oraz osób związanych z polską piosenką.

Książka ta to fascynująca podróż po życiu i twórczości Zygmunta Krasińskiego. Dzięki wnikliwej lekturze i analizie jego bogatej korespondencji Janusz Węgiełek ujawnia niejednoznaczne cechy osobowości autora Nie-boskiej komedii.

Jest rok 2020 – i jesteśmy w miejscu, którego się nie spodziewaliśmy. W świecie baniek społecznych, rosnącej polaryzacji, szalejącej pandemii i kryzysu rozumu. Zamiast wyzwolonego, zdrowego życia erotycznego mamy seksualną recesję – kochamy się i wiążemy coraz rzadziej. Zamiast liderów społecznych w postaci naukowców – mamy rosnącą popularność teorii spiskowych i irracjonalnych wyjaśnień. Zamiast oświeconego przywództwa – coraz bliżej do władzy algorytmów. Wreszcie zamiast dojrzałej i spójnej Polski wolnych obywateli mamy zatomizowane społeczeństwo gromadzące się w nowych, internetowych plemionach. Mówi się o kryzysie męskości, ale i kobietom nie żyje się łatwiej w tym nowym, dziwnym świecie.

CO MOGŁO PÓJŚĆ NIE TAK?

Pierwsza kompleksowa praca, porządkująca ekranowe losy i oblicza Józefa Piłsudskiego w kinie fabularnym, dokumentalnym oraz twórczości telewizyjnej.

Prezentowana książka przedstawia sytuację w w świecie boksu amatorskiego w okresie poprzedzającym IO w Rzymie, przebieg bokserskiego turnieju na tej Olimpiadzie oraz jego uczestników, ze szczególnym uwzględnieniem pięściarzy polskich.

Kolejna książka tego duetu autorskiego, omawiająca ukryte kody w dziełach arcymistrzów malarstwa i rzeźby.

Już tytuł wskazuje, o czym jest ta książka. O języku specyficznym, bo używanym przez polityków i uczestników życia politycznego, głównie w celu osiągnięcia podstawowego celu, którym jest – jakżeby inaczej – cel polityczny, czyli zdobycie władzy, aby – z kolei przeforsować swój program, swoją rację i zabezpieczyć swoje dobro.

Zielnik Czarodziejski - naukowe badanie dawnych przesądów, czarów i roślin czarodziejskich, w których Rostafiński wykazał, że owe wierzenia wśród ludu nie są wyobrażeniami, zachowanymi jeszcze z prastarych czasów pogańskich.