Dom wydawniczy Ostoja

Tytuł podany w liczbie mnogiej mieści w sobie zarazem tezę, że nie ma jakiejś jedynej ogólnoludzkiej cywilizacji, ani też takiej etyki. Zachodzi atoli między tymi kategoriami ta zasadnicza różnica, że pośród systemów etycznych istnieje jeden przeznaczony dla całej ludzkości i dla całej nie tylko stosowny, lecz właśnie najstosowniejszy, mianowicie etyka katolicka, gdy tymczasem żadna cywilizacja nie może objąć wszystkich ludów i krajów, bo każda z nich zawsze gdzieś będzie niewłaściwą.

Niniejsza broszura zawiera siedem artykułów autorstwa Feliksa Konecznego: Rozmnożenie bolszewizmu, Czy polityka należy do cywilizacji?, Państwo a metody życia zbiorowego, Nauka a cywilizacje, Prawda a cywilizacje, Harmider etyk, Rodowód monizmu prawniczego.

Jest to pionierska i odkrywcza publikacja na temat istoty cywilizacji, w której scharakteryzowane i usystematyzowane zostały cechy siedmiu wyodrębnionych przez prof. Feliksa Konecznego cywilizacji, ukazany został ich rozwój oraz relacje między religiami i cywilizacjami. Jest to praca wybitnego historyka i historiozofa polskiego, twórcy nauki o cywilizacjach. To ostatnia praca autora, ukończona tuż przed śmiercią, stanowi syntezę i ostateczne zreasumowanie jego poglądów na temat istoty i wielości cywilizacji.

Feliksa Eger — polska literatka, historyczka i bibliotekarka. Urodziła się w 1835 r. w Przasnyszu. Przez wiele lat pracowała jako bibliotekarka w Wilanowie, jednocześnie szeroko udzielając się w kręgach towarzyskich Warszawy. Autorka opracowań historycznych, przedmiotem których była w szczególności historia masonerii.

Henry Ford w 1896 roku jako pierwszy zbudował samochód według własnego pomysłu. Szybko odniesiony sukces sprawił, że został najbogatszym człowiekiem na świecie. Po zdobyciu bogactwa zaczął udzielać się w różnych akcjach politycznych, lecz wyniki działalności na tym przyniosły mu rozczarowanie. Energiczne wysiłki na rzecz pokoju, podejmowane na początku I wojny światowej, trafiły w próżnię. Na początku lat dwudziestych Ford zaangażował się w walkę przeciwko bogatym Żydom zamieszczając w prasie cykl artykułów, w których przeciwny był związkom zawodowym w swoich zakładach i publicznie je zwalczał. Ford płacił robotnikom bardzo duże pensje i nie uznawał różnic rasowych.

Henryk Rolicki to pseudonim Tadeusza Gluzińskiego - narodowca, głównego teoretyka ONR ABC. Autor, w oparciu o źródła żydowskie, przede wszystkim o ''Historię Żydów'' Graetza, ukazuje prawdziwą historię narodu żydowskiego, od czasów biblijnych do okresu poprzedzającego wybuch II wojny światowej. Jest to lektura obowiązkowa dla wszystkich interesujących się problematyką żydowską.
Pierwsze wydanie książki ukazało się w roku 1932.

Wśród setek przekręconych faktów historycznych, wśród tych całych bibliotek różnorodnych fałszów, są niektóre specjalnie ulubione tematy - gdzie już nie wiadomo co należy bardziej podziwiać: czy bezczelność ''historyków'', czy też naiwność publiczności, bezkrytycznie powtarzającej podawane jej brednie! [...] Jednym z takich znakomitych tematów dla bezkrytycznych harców historycznych, zwróconych przeciwko Kościołowi, są zazwyczaj Wieki Średnie, a przede wszystkim Inkwizycja! A iluż to wierzących katolików, spuszcza smutnie głowę i bije się w piersi, słysząc gromy padające na Kościół, za te ''ciemne średniowiecze'', za te ''stosy inkwizytorskie!''... Świat wierzy, iż to są rzeczywiste gromy, padające z ognia wzburzonych serc, gdy faktycznie to tylko tak jak w ''Pięknej Helenie'' Offenbacha: brzmi wielki gong blaszany, kuty z fałszu i obłudy, w który za kulisami uderza Kalchas masonerii! (fragment książki)

Pierwsze wydanie książki św. bp Józefa Pelczara o masonerii, które autor podpisał pseudonimem J.S. Korczyński (następne, rozszerzone wydania, podpisywane już były imieniem i nazwiskiem autora). Publikacja pomaga czytelnikowi poznać, czym jest masoneria oraz jaka jest jej polityka w wybranych krajach świata, w tym w Polsce.

Książka w fachowy i dogłębny sposób przedstawia szereg zagadnień związanych z masonerią. Praca ta pomoże Czytelnikom rozwiązać wiele zagadek, które masoneria skrzętnie chowa przed światem. Obnażanie prawdziwego oblicza masonerii jest dzisiaj szczególnie potrzebne. Żyjemy bowiem w czasach, w których umacnia ona swoje szyki, wciela w życie swoją globalną ideologię, czuje się całkowicie bezkarna w tym co robi, a za pomocą podległych sobie mediów zakłada kolejne filantropijne maski i ośmiesza tych, którzy próbują z nią walczyć drogą prawną i ostrzegać równocześnie o zagrożeniach, jakie stanowi masoneria dla niepodległości Polski.

Opublikowanie książki J. Zdziechowskiego Mit Złotej Waluty w 1937 roku wywołało burzę wśród ludzi myślących w Polsce. Książka ta ujawnia mechanizmy kierujące w dwudziestoleciu międzywojennym gospodarką światową i polską, zawiera jednak analizy i tezy programowe przydatne i w pełni aktualne dla naszej współczesnej polityki ekonomicznej. Odpowiada na pytanie dlaczego byliśmy i jesteśmy dzisiaj biedniejsi i słabsi, niż to wynika z naszych zasobów i możliwości.

Wielka Wojna, jak powszechnie określa się wydarzenia z lat 1914-1918, stanowiła odzwierciedlenie dążeń ekspansjonistycznych ówczesnych mocarstw. Państwa te, przekonane o swojej misji dziejowej, której immanentnym elementem miał być czynnik cywilizacyjno-twórczy, w przededniu I wojny światowej, jako konsekwencja różnych zapatrywań oraz celów politycznych, skupiły się w dwóch blokach polityczno-wojskowych: trójprzymierzu oraz trójporozumieniu. Machina wojenna, napędzana z mozołem przez propagandę tych państw, ostatecznie doprowadziła do sytuacji, w której świat, a szczególnie Stary Kontynent, stał się widownią krwawych starć, zaś ich tragizm przywodził na myśl realizację apokaliptycznych wizji zrodzonych na początku XX wieku, w wydaniu spenglerowskim.

Z punktu widzenia wojskowego, powstanie styczniowe było od samego początku przedsięwzięciem beznadziejnym i kompletnie nieudanym.
„Żadne większe miasto nie dostało się w ręce powstania ani nie opanowano żadnej połaci kraju — pisze wybitny polski historyk, a zarazem znawca zagadnień wojskowych, generał Kukieł. — Okazała się wyraźnie bezsilność improwizowanych sił polskich z 600 strzelbami myśliwskimi, a przeważnie kosynierów, czy nawet ‘drągalierów’ przeciw wojsku rosyjskiemu przy jego sile ogniowej, wyjąwszy wypadki zupełnego zaskoczenia”.