Promocje

Na Polesiu wszystko wyglądało inaczej – siano zbierano, stojąc po kolana w błocie, na pińskim targu handlowano wprost z łodzi, a centralna część Polesia na kilka miesięcy w roku zamieniała się w śródlądowe morze. Sławomir Łotysz podjął próbę przepisania międzywojennej historii tej krainy, za punkt wyjścia przyjmując wszechobecne tam mokradła. Plany ich osuszenia były w tym okresie, jak dowodzi, głównym elementem polityki państwa wobec ziem wschodnich, bowiem dopiero odwodnienie Polesia otwierało drogę do jego kolonizacji.

Amelia Earhart zdobyła sławę w końcu lat dwudziestych XX wieku. Miłością jej życia były samoloty. Była pierwszą kobietą, która w 1928 r. została zabrana w podróż lotniczą nad Atlantykiem, jak i pierwszą kobietą, która tego dokonała za sterami (samotnie) w 1932 r. będąc jednocześnie drugą osoba na świecie, która to uczyniła.

W 1937 r. podjęła się wyzwania, aby oblecieć kulę ziemską wzdłuż równika mając nadzieję, że zostanie pierwszą kobietą, która przeleci dookoła świata. Razem z nawigatorem Fredem Noonanem wykorzystała do tego celu dwusilnikowy samolot Lockheed L-10 Electra, ówcześnie jedną z najnowocześniejszych maszyn pasażerskich. Do ostatniego, jak się okazało, odcinka trasy wystartowali z Nowej Gwinei.

W tej książce zebrałem felietony, wydane w kolejnych numerach „Warszawskiej Gazety”, miesięczniku „Zakazane Historie”, tygodniku społeczno-ekonomicznym „Gazeta Finansowa”, w nagraniach serii „Po prostej” emitowanych na kanale telewizji PL1.tv, ale też przedstawiane w moim autorskim programie „Prosto z Mostu” na platformie BanBye.com. Dołączyłem też kilka przemyśleń, które nie pojawiły się w żadnym z tych mediów. Dla tych  Czytelników, którzy mogliby się czuć zawiedzeni, gdybym oferował im tylko to, co już znają.

W roku 1973, David Rockefeller, jako rzecznik ośmiu najbogatszych rodzin globu, spotkał się z przywódcami 27 najsilniejszych gospodarczo i militarnie państw, nie wyłączając ówczesnego ZSRR oraz czerwonych Chin. Poczynione wtedy ustalenia realizowane są z żelazną konsekwencją po dziś dzień. Nie dajmy się zwieść pozorom i pamiętajmy o tym, a lepiej będziemy rozumieli to wszystko, co dzieje się wokół nas i co jeszcze przed nami. Nasze życie nabrało niesamowitego rozpędu i mknie po wąskich torach, niczym górska kolejka pędząca ostro ku niebu, pośród ogłuszającego łomotu drewnianych podkładów, żelaznych kół i krzyku sąsiadów, wpadając w ciemne tunele, gwałtownie z nich wyskakując w światło dnia, by za chwilę runąć stromo w dół, wprost w gejzery zimnej wody. Niektórzy odczuwają dreszcz emocji, innym zbiera się na wymioty, ale wszyscy muszą się mocno trzymać, bo nie rozumiejący zasad gry wypadają na zakrętach z wagoników, a ich brak dostrzegają tylko najbliżsi. I, o tym jest ta książka.

(...) najbardziej nawet ołowiane niebo, rozświetlają co pewien czas flesze błyskawic. I, jeśli znajdziemy chwilę na to, by spojrzeć wówczas dookoła, rozpoznamy nie tylko uwijające się po naszym gospodarstwie postacie rabusiów, ale także ich twarze. Dlatego ważne, byśmy wykorzystali każdy rozbłysk światła w ciemności wokół nas i zapamiętali jak najwięcej szczegółów.

Pierwsza w Polsce, a może i w tej części świata, całościowa historia Hiszpanii napisana w formie gawędy historycznej. Nie jest to jednak zwykła gawęda, lecz niepoprawna politycznie opowieść, ukazująca historię narodu z Półwyspu Iberyjskiego w szerszym kontekście kulturowo-cywilizacyjnym, przeplatana ciekawostkami i didaskaliami, z autorskimi wnioskami i ocenami historycznych wydarzeń. Gawęda, która ukazuje nam dzieje Hiszpanii z zupełnie nieznanej perspektywy, a dodatkowo w sposób niezwykle barwny i wciągający. Znajdziemy w niej również niejedno porównanie spraw hiszpańskich i polskich. 

Druga z serii książek historycznych opowiedzianych niepoprawnie politycznie. Tym razem Sławomir N. Goworzycki zabiera nas w historyczną podróż po losach naszego bratniego narodu węgierskiego, czyniąc tę podróż niezwykłą pod dwoma względami. Po pierwsze, prezentuje historyczne losy węgierskie takimi, jakie one były naprawdę. Po drugie, liczba paraleli między węgierską a polską historią przedstawiona w pracy powoduje, że dopiero po jej lekturze zrozumiemy co tak naprawdę łączy nas z Węgrami... a co czasami dzieli...

Komplet dwóch tomów historycznych autorstwa Sławomira Suchodolskiego poświęconych ciemnej stronie rządów sanacyjnych. Kupując komplet - obniżona cena!

W Roku Pańskim 2017, na półkach księgarskich pojawiła się książka mojego autorstwa, zatytułowana Czarna księga sanacji. Od tego „wiekopomnego wydarzenia”, jak łatwo obliczyć, minęło dziewięć lat. Publikacja spotkała się z życzliwym zainteresowaniem Czytelników, co zaowocowało trzema czy czterema dodrukami. Nie będę ukrywał – wielokroć nosiłem się z zamiarem napisania drugiej części; chciałem do tamtych dwudziestu dziewięciu opisanych spraw w pierwszej części, dołączyć kolejny materiał dowodowy, będący następnym aktem oskarżenia wobec sanacji. Cóż, udało mi się zgromadzić materiał na kilkanaście rozdziałów i już zabierałem się do utworzenia kilkunastu plików, gdy w październiku 2025 roku przeczytałem broszurę z 1933 roku O mord w Brzozowie i... raptem zmieniłem zdanie. Nie, pomyślałem sobie, nie będzie w drugim tomie kilkunastu spraw – będzie tylko jedna, ale za to jaka! Sprawa, która położyła tamę epidemii „nieznanych sprawców” w sanacyjnej Polsce.

W Roku Pańskim 2017, na półkach księgarskich pojawiła się książka mojego autorstwa, zatytułowana Czarna księga sanacji. Od tego „wiekopomnego wydarzenia”, jak łatwo obliczyć, minęło dziewięć lat. Publikacja spotkała się z życzliwym zainteresowaniem Czytelników, co zaowocowało trzema czy czterema dodrukami. Nie będę ukrywał – wielokroć nosiłem się z zamiarem napisania drugiej części; chciałem do tamtych dwudziestu dziewięciu opisanych spraw w pierwszej części, dołączyć kolejny materiał dowodowy, będący następnym aktem oskarżenia wobec sanacji. Cóż, udało mi się zgromadzić materiał na kilkanaście rozdziałów i już zabierałem się do utworzenia kilkunastu plików, gdy w październiku 2025 roku przeczytałem broszurę z 1933 roku O mord w Brzozowie i... raptem zmieniłem zdanie. Nie, pomyślałem sobie, nie będzie w drugim tomie kilkunastu spraw – będzie tylko jedna, ale za to jaka! Sprawa, która położyła tamę epidemii „nieznanych sprawców” w sanacyjnej Polsce.