Polityka, publicystyka, idee

„Jeśli pragniemy zrozumieć współczesną zachodnią myśl polityczną, zmuszeni jesteśmy sięgać do refleksji siedemnasto- i osiemnastowiecznej, w której zakorzenione są nasze kategorie i koncepcje. Dzięki Maciejowi Zakrzewskiemu otrzymujemy monografię prezentującą istotną część tej refleksji, prowadzonej przez Bolingbroke’a w pierwszej połowie XVIII stulecia, a znajdowanej pomiędzy tendencją konserwatywną (zwykle datowaną później) i liberalną. Autor pierwszej polskiej pracy poświęconej refleksji angielskiego torysa rzetelnie mierzy się z ujęciami dominującymi w literaturze światowej, ukazując tę refleksję nie tylko w planie myśli politycznej, ale też w jej założeniach filozoficznych, dając interesujący przegląd wciąż aktualnych kategorii i koncepcji”.

prof. dr hab. Bogdan Szlachta

Książka opisuje fenomen jednego z najciekawszych środowisk intelektualnych okresu dwudziestolecia międzywojennego. „Bunt Młodych” był początkiem drogi wielu wybitnych postaci, takich jak: Jerzy Giedroyc, Adolf i Aleksander Bocheński, Ksawery i Mieczysław Pruszyńscy, Kazimierz Studentowicz, Stefan Kisielewski i wielu innych. Dorobek pisma jest świadectwem poszukiwań intelektualnych dróg w czasach pochodu totalitaryzmów, zmagań z „polską formą”. Pod hasłem „mocarstwowości” skrywał się program będący syntezą konserwatyzmu Bobrzyńskiego i rewolucjonizmu Brzozowskiego. Historia myśli politycznej „Buntu” wprowadza w genealogię polskiej inteligencji, która wzrastała w wolnym państwie, zaś po 1945 r. zdawała egzamin z politycznej dojrzałości.

Popkultura i zamęt. Nowe felietony to ksiązka doskonale komentująca współczesną rzeczywistość z dziennikarską wnikliwością i odrobiną homoru. Łączy tematy przekrojowe, takie jak teoria kultury, psychologia mediów, historia czy sztuka, ze zjawiskami popkulturowymi: UFO, magią, poszukiwaniami świętego Graala, łapaczami snów itp.

Książka jest kontynuacją dwóch poprzednich tomów: Popkultura i zamęt oraz Popkultura i zamęt II.

Niniejsza książka zawiera artykuły napisane przeze mnie przy okazji przygotowywania różnych dzieł z zakresu filozofii moralnej i politycznej. Gdy dokonywałem ich wyboru, stwierdziłem, że wszystkie zawierają jeden i ten sam motyw: nienawiść współczesnego człowieka do samego siebie (...).

Czytelnik zatem nie znajdzie tutaj serii rozdziałów, gdzie dany rozdział stanowi następstwo poprzedniego. Otóż każdy rozdział ukazuje jeden z aspektów schizofrenii, na którą cierpi człowiek współczesny, i tworzy odrębną, skończoną całość. Wszystkie zawierają tę samą diagnozę, są zwieńczone tą samą konkluzją: choroby współczesnego człowieka wynikają z faktu, że odrzuca on swą spójną strukturę organiczną, a odzyskanie przez niego zdrowia – ontologicznego i moralnego – implikuje powrót do właściwego mu statusu, będącego połączeniem duszy i ciała.

Ze Wstępu Autora

Człowiek współczesny, który zbiega w dół zbocza, będąc popędzanym przez człowieka osiemnastego wieku i przez Rewolucję, w coraz większym stopniu wyrzeka się swego rozumu spekulatywnego (który podejmuje wysiłek, by właściwie postrzegać rzeczywistość istot i rzeczy), jak również swego rozumu praktycznego (starającego się dostosować środki, których używa, do ostatecznego celu życia ludzkiego, który go do siebie przyciąga), i przywiązuje coraz większą wagę do swego rozumu technicznego, który fabrykuje nowy świat, nowe społeczeństwo, jakiś nowy rodzaj sztucznego człowieka. (…)

Z Przedmowy Autora

„Klimatyści to totalitarni szarlatani. Marcin Adamczyk ich zdemaskował” – Tomasz Sommer.

Książka Marcina Gajka to pasjonująca próba poszukiwania pomostu między klasyczną myślą republikańską, gdzie poczucie zakorzenienia we wspólnocie politycznej oraz cnoty obywatelskie odgrywają fundamentalną rolę, a wolnościowym etosem liberalizmu z jego wywyższeniem roli jednostki.

Poetycka fraza i stalowy charakter – tak definiują prozę Marcina Hałasia recenzenci. Zebrane w tym tomie utwory to najlepsze felietony autora z ostatnich lat. Hałaś obala pomniki komunistycznych dygnitarzy, takich jak święty na Śląsku Jerzy Ziętek, odkurza Jana Dobraczyńskiego, kradnie bogom ogień z Herbertem, wygłasza mowę pogrzebową nad Jerzym Janickim. Nie unika współczesnych „nietykalnych”: dokucza Bartoszowi Arłukowiczowi, gani prezydenta Dutkiewicza za wpadkę z majorem Baumanem, analizuje odloty Adama Michnika, wpada na sabat współczesnych czarownic-feministek. Jego felietony to przede wszystkim wyraz sprzeciwu wobec dominującej lewicowej ideologii, bo według autora komuna nie upadła i czas powiedzieć jej: idź precz!

„Marcin Kowalski uczynił pierwszy krok w kierunku przybliżenia współczesnym czytelnikom najnowszej historii Młodzieży Wszechpolskiej. Jest to element jego projektu naukowego, realizowanego w ramach rozprawy doktorskiej. Próbuje w niej odpowiedzieć na frapujące historyka pytanie: co się wydarzyło, że po 44 latach wymuszonej przez PRL przerwy w funkcjonowaniu w Polsce ruchu narodowego, a więc braku o nim wiedzy wśród powojennych generacji, pozbawieniu go ciągłości organizacyjnej i pokoleniowej, odrodził się on w Wolnej Polsce, stając się obecnie przedmiotem fascynacji sporej części polskiej młodzieży.”

Prof. zw. dr hab. Janusz Wrona 

Historyk i wieloletni dziennikarz dr Marcin Masny w dość długim felietonie Wielki Kryzys 2024-2025. Globalne przesilenie i co potem?, analizuje zaskakujące mechanizmy władzy globalnej, ujawnia nieznane fakty z jej dziejów i kreśli przed nami perspektywę powrotu do polskiej niepodległości, być może na dłużej niż to się Polsce udało w 1918 roku.

Kto zaplanował i przeprowadził „Operację Okrągły Stół”? Dlaczego przez ponad dekadę mafia terroryzowała obywateli a policja i służby nie były w stanie zapanować nad „chłopcami z bronią”? Jak powstawały wielkie finansowe dynastie i co z tym miał wspólnego FOZZ? Dlaczego Polska stawiana jest jako organizator i wykonawca holokaustu? Czy „Operacja Pandemia” jest początkiem otwarcia nowej rzeczywistości? Jak przebiega proces manipulacji oraz dlaczego hasłem „teoria spiskowa” przykrywa się rzeczywistość? Na te i inne pytania odpowiada Marcin Rola w książce z Jarosławem Kornasiem w której ujawniają czyste fakty w sprawie tematów celowo wyciszanych przez mainstreamowe media. Bez znieczulenia, bez brania jeńców, bez politycznej poprawności.

Obserwowałem białoruskie wydarzenia ostatniego roku uważnie.
Interesowały mnie polityczne zapasy Aleksandra Łukaszenki z Moskwą, perspektywy demokratyzacji systemu, stan gospodarki i rosnące aspiracje wolnościowe Białorusinów.

Jaki jest efekt białoruskich wydarzeń ostatnich miesięcy?