Historia powszechna

Jak to się stało, że siódma wyprawa krzyżowa – okupiona wielkim kosztem i poprzedzona licznymi przygotowaniami – okazała się kompletną porażką, a krzyżowcy pod wodzą Ludwika IX Świętego nie dotarli do Ziemi Świętej?

Historia Chin opowiada o rozwoju bogatej i złożonej cywilizacji, a także analizuje wyjątkowe warunki, dzięki którym chińska kultura zdołała zjednoczyć ziemie o powierzchni niemal 10 milionów kilometrów kwadratowych pod rządami jednego człowieka. Jest to też opowieść o niezwykle hojnej spuściźnie artystycznej, literackiej i architektonicznej, jaką pozostawiła ona światu.
Jonathan Clements, znawca Chin, koncentruje się na wydarzeniach, które prowadziły do przemian w chińskim społeczeństwie: od zjednoczenia Chin pod rządami Pierwszego Cesarza, Qin Shi Huanga, przez najazd mongolski pod wodzą Czyngis-chana, aż po konsolidację władzy komunistycznej w osobie Mao Zedonga i renesans ekonomiczny ery Deng Xiaopinga i Xi Jinpinga.

Jakkolwiek pracy naszej daliśmy tytuł ogólny towarzystw tajnych, zajmować się jednak będziemy przeważnie wolnomularstwem, będącym matką i opiekunką wszystkich innych stowarzyszeń, najdawniejszą i najdzielniejszą ich przewodniczką.
Powiemy więc najpierw o formie, czyli stronie zewnętrznej masonerii; dotkniemy choć z lekka jej początków; podamy pobieżny szkic jej dziejów minionych i obecnej działalności i wskażemy na moralną doniosłość masonerii oraz na jej związek i ścisłą spójnię z innymi towarzystwami tajnymi lub na pół tajnymi obecnej chwili.

"Niech łaskawy czytelnik nie zwraca uwagi na styl mej pracy, lecz więcej się zajmie jej treścią, która tak bardzo w obecnych czasach jest na dobie, gdyż masoni nie tylko we Włoszech panują, ale i u nas starają się zaszczepić swe przewrotne zasady."

Marszałek Michaił Tuchaczewski, nazywany „sowieckim Bonapartem”, był jednym z najsłynniejszych dowódców Związku Sowieckiego. Jego proces i egzekucja w 1937 roku rozpoczęły masową czystkę w szeregach Armii Czerwonej.

W kolejnym tomie Historii Chrześcijaństwa autor opisuje niszczące skutki ideologii XVII i XVIII wieku podbijających Europę i wypierających z niej chrześcijaństwo. Po Wielkiej Brytanii to Francja przyjmuje rolę głównego prześladowcy i wroga Kościoła katolickiego.

Kariera nowoczesnej Japonii jest fenomenem. Kraj pogrążony w samoizolacji i bezruchu dokonała zaskakującej modernizacji w tempie zdumiewającym już dla współczesnych.

Wznowienie wydanego w Polsce przed wojną tłumaczenia książki Roberta Archibalda Wiltona Ostatnie dni Romanowów, to kolejna próba przywrócenia właściwego obrazu wydarzeniom rewolucji bolszewickiej, które po upływie stu lat okazują się być ciągle zafałszowywane.

Nim autor zakończył pisanie drugiego tomu Historii i kultury krajów Trójmorza, sytuacja się zmieniła: do Inicjatywy przyjęta została na prawach stałego członka Grecja, natomiast Ukraina oraz Mołdawia zyskały status krajów stowarzyszonych. To musiało zmienić nieco kompozycję książki.

Pierwszy tom poświęcony był historii krajów Trójmorza aż po czasy fin de siecle, drugi obejmuje wiek XX i XXI z wyjątkiem wszakże Grecji, Ukrainy i Mołdawii – nieobecnych w pierwszej części dzieła prof. Wojciecha Roszkowskiego – zarys ich dziejów i kultury prezentowany jest zatem tu, od zarania po dzień dzisiejszy.

Książka analizuje przypadek „najstarszej córy Kościoła”, ale bez trudu odnajdziemy w niej symptomy zaraźliwej choroby, która toczy dziś także Polskę i całą cywilizację Zachodu. Zaraza rozprzestrzenia się od lat i zatruła struktury państwa oraz jego elit. W Polsce co najmniej od roku 1989, kiedy przeszliśmy tzw. transformacji ustrojową, powielamy z uporem maniaka wszystkie zgubne błędy Zachodu. Błędy, które się nawarstwiają w zastraszającym tempie. Warto porównać nasze doświadczenia z francuskimi, by jeszcze zatrzymać się nad przepaścią – uniknąć tytułowego samobójstwa. Bardzo ciekawą postacią jest autor tej wartko napisanej publikacji. To obecny kandydat prawicy na prezydenta Francji w kwietniowych wyborach w 2022 r. – wg sondaży z dużymi szansami co najmniej na drugą turę. To Éric Zemmour, który do tej pory zajmował się polityką tylko jako autor książek i publicysta (świetny!). Widząc bezsilność, ale i nieudolność polityków prawicy postanowił sam stanąć do pojedynku o najwyższą władzę.

Zitelmann dowodzi, że idee antykapitalistyczne oraz populistyczne obietnice poprawy losu zwykłych ludzi odegrały w dojściu Hitlera do władzy znacznie większą rolę, niż dotychczas sądzono. To właśnie one, a nie rasistowska propaganda, zyskały partii NSDAP poparcie milionów Niemców w czasach kryzysu. Co więcej, jak wykazuje Zitelmann, Hitler stopniowo radykalizował się w swojej wrogości do kapitalizmu, aż ostatecznie stał się entuzjastą gospodarki planowej Józefa Stalina w Związku Sowieckim.