Biografie, wspomnienia

Emerytowany biskup Marian Buczek dołożył swoją cegiełkę do dzieła ewangelizacji Zaporoża, a misja cywilizacyjna Kościoła, w kontekście trwającej tam wojny, nabiera specjalnego wydźwięku...

Żółkiewski! Gdy w Moskwie słyszeli to nazwisko, to blady strach padał na jej mieszkańców.
W świeżej pamięci mieli bowiem geniusz wojskowy i furię bitewną dzielnego wodza Rzeczypospolitej, który rozgromił Rosjan wielokrotnie, a pod Kłuszynem wprost zdemolował ich oraz wspomagających Moskali Szwedów. Stanisław Żółkiewski – to nazwisko bohaterskiego Lechity odtąd miało stać się aż po dziś dzień synonimem męstwa i mądrości oraz zdolności do ostatecznego poświęcenia w walce za wiarę i Ojczyznę.

Książka utrzymana jest w konwencji ciekawej rozmowy, ma charakter wspomnieniowy. To subtelny obraz jakże interesującej sylwetki prof. Wojciecha Roszkowskiego. Poznajemy jego imponującą naukowo-pisarską karierę i ciekawe koleje życia. Autor do celebrytów nie należy, obca jest mu autoreklama, toteż próżno by szukać o nim plotkarskich ciekawostek w mediach. Tu też nie skupia się na błahostkach.

Wspomnienia Wojciecha Starzyńskiego, pochodzącego z Kresów lekarza weterynarii, działacza niepodległościowego, współtwórcy polskiego szkolnictwa niepublicznego. 

Zbiór opowiadań, w których świat literacki miesza się w zaskakujący sposób ze światem realnym. Autor opisuje swoje rozmowy z nietuzinkowymi osobami, wśród których są pisarze i artyści, jak np. Kazimiera Iłłakowiczówna, Wisława Szymborska, Jerzy Andrzejewski, Józef Czapski, Jerzy Krzysztoń czy Andrzej Wajda. Ujawnia też kulisy spotkań z tak ważnymi postaciami polskiej historii, jak gen. Władysław Anders, Halina Zakrzewska, ps. „Beda” czy Stanisław Sosabowski, ps. „Stasinek”. 

To jest opowieść o Tomaszu Zanie urodzonym na Wileńszczyźnie w 1902 r. – ostatnim z rodu – którego życiorys wpisał się w wielką historię Polski XX w., a jednocześnie zamknął się w historii ostatniego pokolenia Polaków, żyjącego na Kresach. To także opowieść o ziemiańskich rodach kresowych Zanów, Dowgiałłów czy Broel-Platerów, którzy przetrwali w pamięci bohatera opowieści.

Wywiad-rzeka z prof. Bogusławem Wolniewiczem to ciekawa rozmowa o Polsce, filo i antysemityzmie, zmieniającym się świecie, w końcu o rządach PO, wreszcie o współczesnej filozofii.

Guwernantki. Nauczycielki języków obcych. Na przełomie XIX i XX wieku były niemal w każdym arystokratycznym pałacu czy ziemiańskim dworze. Uprzywilejowane wobec reszty personelu. Towarzyszyły swoim chlebodawcom na co dzień i od święta. Wtajemniczane niejednokrotnie w sprawy rodziny, niejedno o niej wiedziały.

Wspomnienia cesarsko-królewskiej guwernantki, po raz pierwszy opublikowane w 1915 roku, stanowią znakomite źródło wiedzy, przynosząc ciekawy obraz życia polskiej arystokracji na kresach i austriackiej rodziny cesarskiej.

Książka zawiera reportaże z rejsów wzbogacone kolorowymi fotografiami, które poprowadzą czytelnika w daleki rejs. Autor odbył osiem dalekomorskich rejsów, w tym dwa dookoła świata. Wszystko to, co zobaczył i przeżył opisał w tej książce, którą uważa za najważniejszą w dotychczasowym dorobku.

I co dalej? jest czwartą częścią wspomnień Zbigniewa Siemaszki, po Zapleczu i młodości; (XV wiek – 17 września 1939); okresie Pod sowiecką władzą; (1939–1942); Latach zanikającej nadziei; (1942–1945). Ten czwarty tom obejmuje okres od zakończenia wojny w 1945 do demobilizacji Autora w 1948.

Niniejszą pozycją pragnę zapoczątkować cykl opowieści o polskich pilotach i konstruktorach lotniczych, rozsianych po całym świecie, w większości już nieżyjących, zapomnianych lub zamilczanych. Seria, objęta patronatem medialnym Radia WNET i Gazety Internetowej KWORUM, będzie nosiła tytuł „Polskie Skrzydła”, a w każdej książce znajdzie się profesjonalnie wyprodukowany przez Studio Filmowe „Kronika” film dokumentalny zawierający unikalne, najczęściej archiwalne już zdjęcia świadczące, wbrew kłamstwom zaprzańców i wrogów naszego Narodu, o chwale i wielkości polskiego lotnictwa. Tak nam dopomóż Bóg!

Zawisza Czarny, jako najważniejszy dla Polaków wyraziciel rycerskiego etosu, nabiera pod piórem Zdzisława Wojtowicza nowego blasku, znów ożywa – jednak już nie w aureoli legendy, ale w bardzo konkretnym, żywym obrazie jego biografii widzianej na tle wielkich wydarzeń przełomu XIV i XV wieku. Tęsknota za ideałami, kierująca zapewne myślą Autora podejmującego temat schyłku średniowiecznego etosu rycerskiego, jest nam i obecnie bardzo potrzebna, by ocalić fundamentalne wartości i znamiona naszej tożsamości.