Literatura piękna

To najbardziej osobiste moje opowiadania. Oczami małego chłopca widzimy ukraińskie ludobójstwo na Kresach. W tym chłopcu odbijają się moje przeżycia, ból, cierpienie i lęki II wojny światowej. Przeżyłem bowiem tam piekło.

Stanisław Srokowski

Stanisław Srokowski ceniony jest głównie za ekspresyjny styl, wstrząsające opowiadania i powieści kresowe. Motywy z jego książek i wyznań złożyły się na wybitny film Wojciecha Smarzowskiego, „Wołyń”. Obecnie pisarz wrócił do poezji. I to w zaskakujący sposób. Związany z awangardą literacką XX w., jawi się w tym zbiorze, jako wysublimowany erudyta tradycyjnych wierszy klasycznych.

„Życie wśród pisarzy, agentów i intryg” to książka dokumentalna. Opowiada o długoletnim inwigilowaniu i prześladowaniu autora przez Służbę Bezpieczeństwa i jej rozliczne siatki agenturalne. Srokowski w 1968 r. wraz młodzieżą szkolną, której był nauczycielem, wyszedł na ulice Legnicy, by protestować przeciwko komunistycznej indoktrynacji. Od tego czasu zaczęły się prześladowania pisarza. Kolejne dziesięciolecia dramatycznie odcisnęły się na jego psychice i działalności twórczej.

Wesele w serii „Kolorowa Klasyka” to najpiękniejsze kolorowe wydanie tej powieści na rynku! Książka zawiera wspaniałe, barwne ilustracje, jej atutem jest duża, ułatwiająca szybkie czytanie czcionka. Edycja na szlachetnym papierze, bardzo trwała i estetyczna.

Profesor Wilczur jest wybitnym chirurgiem, cieszącym się międzynarodową sławą. Wykonuje zabiegi, których nie podjąłby się nikt inny. Kiedy opuszcza go ukochana żona, zrozpaczony profesor szuka zapomnienia w alkoholu. Podczas włóczęgi po mieście dochodzi do bójki, w wyniku której Wilczur traci pamięć. Nie mając pojęcia, kim jest, wędruje przez wsie, imając się różnych przypadkowych prac. 

Jeske-Choiński w książce o miłości, honorze i utopijnej wizji idealnego państwa ukazuje, że nawet rozumny człowiek spuszczony z łańcucha prawa czy obowiązku staje się krwiożerczym niewolnikiem swoich namiętności.

Historia dzieje z końcem XVIII wieku, a głównym miejsce rozgrywania powieści jest Paryż. 

Teodor Jeske-Choiński po mistrzowsku kreśli obraz starożytnego Rzymu za panowania cesarza Marka Aureliusza i Lucjusza Werusa. Rzymu, którego świetność widoczna jest już tylko w architekturze pustych świątyń, w monumentalności pomników i w opowieściach o czynach przodków.

W tych niespokojnych czasach, targanych namiętnościami dorobkiewiczów i hedonizmem patrycjuszy, buntami barbarzyńców, plagami głodu i dżumy, przyszło żyć Publiuszowi Kwintyliuszowi Warusowi, patrycjuszowi “Drewnianego Rzymu”, dla którego jedyną powinnością jest służba ojczyźnie. Przyszło również żyć Mucji Kornelii, która, tak jak Publiusz, z nie przystaje do swych czasów… Bohaterowie ci nie zdają sobie sprawy, na jak wielką próbę zostanie wystawiona rodząca się między nimi miłość.

Druga połowa drugiego wieku. Italia i Germania. Epoka Marka Aureliusza, gorliwego wyznawcy filozofii greckiej, cesarza pobłażliwego i miłosiernego, a zarazem okrutnego prześladowcy chrześcijan.

On - Publiusz Kwintyliusz Warus - dumny dowódca legionów o nieugiętej woli, przedstawiciel starych tradycji rzymskich, nieubłagany dla siebie i innych. Ona - Mucja Kornelia - poważna dwudziestolatka wielkiego rodu miłująca dawne cnoty i obyczaje.

A pomiędzy nimi: bezwzględna można konkurentka, poczucie obowiązku u sprawiedliwości, uwięzienie i... wybawienie, powstanie barbarzyńców i krwawa wojna.

Końcówka czwartego wieku. Dogorywająca cywilizacja tysiącletniego Imperium Rzymskiego. Walka tryumfującego chrześcijaństwa z wracającym do szczytnych tradycji pogaństwem.

On - Winfrydus Fabrycjusz - germański wojewoda w służbie cesarza, rosły jak topola i zbudowany jak atleta nadgorliwy neofita prawdziwej wiary. Ona - Fausta Auzonia - młoda, czarnowłosa, smukła Rzymianka, ruszająca się z powagą królowej kapłanka Westy, strażniczka świętego ognia.

A pomiędzy nimi: fanatyczne przywiązanie do własnej religii, nierozważne i porywcze rozmiłowanie serca, wojenny zamęt, a nawet... święty Ambroży z Mediolanu.

Teodor Jeske-Choiński, pisarz skazany przez komunistów na zapomnienie, kreśli w swojej powieści utopijną wizję Warszawy i Polski po zwycięstwie "czerwonych".

Opowiadania Teresy Bochwic dotyczą różnych okresów PRL lat sześćdziesiątych, siedemdziesiątych, okresu pierwszej Solidarności i Polski tuż po transformacji ustrojowej. Użyte w podtytule określenie opowiadania prawdziwe można by opatrzyć przysłówkiem boleśnie prawdziwe. Prawdziwy jest nastrój, trafne są obserwacje obyczajowe. Czasami autorka sięga po wątki autobiograficzne. Książka odsłania sprawy z przeszłości, które nie zostały jeszcze dobrze opisane. Anna Nasiłowska

"Narrator" to niezwykła powieść szkatułkowa osadzona w realiach początku XX wieku. Anioł z amnezją, diabeł ze skłonnościami do fuszerki, obrazy mistrzów...Piękne kobiety rozkochane w jedwabiach i pistoletach. Mocne! Wbrew pozorom, jest to opowieść o Polsce!