LTW

Niniejsza książka to barwne wspomnienia, których autorami są dwaj członkowie rodu Potockich: Franciszek (1877–1949) i Konstanty (1910–1988), ojciec i syn, bogato ilustrowane fotografiami z rodzinnego archiwum i własnoręcznymi rysunkami ostatniego ordynata teplickiego.

Rok 1984 to słynna antyutopia George'a Orwella. Ukazał on świat pozbawiony nadziei, radości i miłości. Świat, w którym absolutną władzę nad każdym obywatelem sprawuje Partia, a Wielki Brat nie spuszcza nikogo z oka przez całą dobę, siedem dni w tygodniu. Trwa wojna, Ministerstwo Obfitości ogłasza dane dotyczące poprawy życia obywateli, ale brakuje podstawowych towarów. W takiej rzeczywistości żyje Winston, pracownik Ministerstwa Prawdy, który skrycie żywi nienawiść do reżimu i tęskni do nieznanej wolności.

Zapomniany, niedoceniony polityk, zniszczony diament Kresów Wschodnich, nieszczęśliwy ojciec, gorliwy chrześcijanin, hojny fundator kościoła w Mińsku, pan na kilku tysiącach hektarów, którego zysk skazał na biedę i gorycz przegranej – tak o Edwardzie Woyniłłowiczu, prezesie Mińskiego Towarzystwa Rolniczego, pisano przez II wojną światową…

Fragment Wstępu

Na Kroplę goryczy składają się cztery opowieści o przedstawicielach kresowych rodów: Marii z Jordan-Rozwadowskich Górskiej, Michalinie z Woyniłłowiczów Horwattowej, rodzinie Stulgińskich oraz Zofi i z Hartinghów i Wincentym Wołodkowiczach. Ich domy – dwory i pałace położone na dawnych Kresach Wschodnich – oraz wznoszone przez nich świątynie po traktacie ryskim znalazły się poza granicami Rzeczypospolitej.

Marian Hemar to postać szczególna, twórca niepowtarzalny, przenikliwy mistrz słowa o wyjątkowej wrażliwości twórczej, piszący o sprawach ważnych i najważniejszych - to prawdziwy poeta polskości. Dotąd niedoceniony w stopniu, na jaki zasłużył.  

ze Wstępu

Napisano o nim dotąd niemało, nie bez powodu, bowiem Sergiusz Piasecki, to twórca szczególnej miary. Jest obecnie nie tylko docenianym pisarzem, jak mało kto,  twórcą  w pełni zasługującym na szlachetne miano pisarza polskości. Polskości we wszystkich jej wymiarach. Ponadto, co istotne, podejmujący w sposób właściwy, nader istotne wątki zmagań ze wschodnim sąsiadem Polaków, jak mało kto znającym  rosyjską i sowiecką przestrzeń kulturową.

Stefan Mayer to oficer dyplomowany Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych w latach 1940–1945, człowiek wyjątkowej miary, o nieprzeciętnych predyspozycjach i cechach charakteru. Cieszył się zasłużonym autorytetem, zarówno wśród współpracowników, jak też przeciwników. Swoje życie związał z walką o restytucję państwa i służbą Rzeczypospolitej w szeregach kilku formacji zbrojnych, tworzących później odrodzone Wojsko Polskie. Wraz z upływem czasu stał się wybitnym oficerem wywiadu.

Książka, choć jest to studium naukowe, adresowana jest do wszystkich zainteresowanych problematyką, przede wszystkim zaś do młodego pokolenia Polaków, urodzonych i żyjących w okresie kolejnej, zapewne najważniejszej transformacji, w ojczyźnie z trudem odzyskującej swoją tożsamość po okresie nazistowskiej, a następnie dziesięcioleciach komunistycznej okupacji.

Rzecz o człowieku niezwykłym. Sergiusz Piasecki, pisarz, znany jest ze wspaniałej twórczości literackiej, przede wszystkim jako utalentowany autor kilkunastu poczytnych powieści sensacyjnych i przygodowych, w dużej części opartych na własnym życiu, jakże barwnym, pełnym zaskakujących zwrotów akcji i przygód, lecz także ekstremalnych niekiedy niebezpieczeństw.

Były gdzieś wśród bezkresów Azji, opanowanych przez terror NKWD, polskie dzieci, osierocone bądź oderwane od rodzin. Błąkały się głodne i chore, podróżowały w zamkniętych na głucho bydlęcych wagonach lub po prostu szły, brnąc w śniegu i błocie.

Książkę tworzą dwie wzruszające i tchnące najczystszym patriotyzmem opowieści o małych mieszkańcach miasta, przez stulecia uważanego za ostoję polskości na kresach dawnej Rzeczypospolitej.