Pod Chorągwią Matki Bożej Łysieckiej

We wszystkich utopijnych ideach: równości, wolności, braterstwa, socjalizmu, komunizmu, genderyzmu, antropocentryzmu (choć dziś coraz częściej zastępowanego przez zoocentryzm) i im podobnym, celem ostatecznym było i jest zniszczenie naturalnego porządku rzeczy i zastąpienie go diabelską karykaturą. Wszystko to czynione jest zawsze pod iluzorycznym i zwodniczym dążeniem do dobra ludzkości. Głosiciele tych utopijnych, a w rzeczywistości skrajnie antyludzkich teorii, zawsze pełni są empatii wobec biednych, wykluczonych, niezrozumianych. Pobudzają przy tym ich pychę i zazdrość – zazdrość wobec tych, którzy posiadają więcej, czy to dóbr, czy talentów – i obiecują prostą drogę do zbudowania raju na ziemi. Raj ten istnieje jednak wyłącznie w wyobrażeniach roztaczanych przez wichrzycieli, a w istocie jest on nieudolnie stworzoną fasadą, pomalowaną w różnokolorowe barwy, za którą buchają ognie piekielne. Ognie te trawią ciało i duszę.

W czasach zamętu, pośpiechu i duchowego rozproszenia coraz więcej katolików stawia sobie proste, a zarazem bardzo poważne pytania:

Jak dobrze się spowiadać?

Jak przygotować rachunek sumienia?

Jak odróżnić winę od zaniedbania?

Jak przystąpić do sakramentu pokuty w sposób godny, uczciwy i owocny?

Książka ks. dr Aleksandra Żychlińskiego jest niezwykle fachowym, a zarazem, proporcjonalnie do wagi tematu, wciąż bardzo przystępnym wprowadzeniem w same pryncypia teologii. Dokładnie, krok po kroku, zostały tu przedstawione jej: istota, przedmiot (zarówno materialny jak i formalny), a także zasady, którymi się kieruje i najważniejsze cechy, którymi się odznacza.

"Czyściec to zarazem "miejsce" Miłosierdzia i Sprawiedliwości Boga, to przedsionek Nieba, który w najniższych swoich warstwach niewiele różni się od rozpaczy piekła. To Życie, które rodzi się przez umieranie i Miłość, która dojrzewa poprzez wielką tęsknotę.

Każdej osobie, która weźmie tę książeczkę do ręki i zacznie ją czytać życzę, aby po śmierci nie musiała tak pragnąć i tęsknić, jak dusze przebywające w czyśćcu i aby czytając tę książeczkę równocześnie tak zatęskniła i zapragnęła, aby już od "dziś" do końca swoich dni modlić się za oczyszczanych w Ogniu Miłości Boga".

Niniejsza publikacja opisuje stan prawny, dotyczący dni postnych, który obowiązywał na początku XX wieku. 

Jest to potrzebny tekst dla osób chcących bardziej podobać się Bogu, dla osób, które są gotowe podjąć się większego umartwienia, w duchu pokutnych praktyk naszych przodków; aby móc skuteczniej pokonywać swoje słabości i efektywniej pracować na rzecz własnego uświęcenia i wiecznego zbawienia. Bo przecież chodzi o największą możliwą stawkę...

Żyjemy w XXI wieku. Wydawałoby się, że zabobony, gusła itd. to już przeszłość. Dziś człowiek lata na Marsa, dzieli atom i konstruuje komputery kwantowe. Gdzie tu miejsce na przesąd? Kuriozum naszych czasów polega m.in. na tym, że mimo posiadania wyższego wykształcenia przez większość społeczeństwa , ludzie nadal oddają się bezbożnym praktykom. Wszelkiego rodzaju wierzenia - w pechową trzynastkę, rozbite lustro, pukanie w drewno, trzymanie kciuków, a ostatnio także wszechobecne "łapacze snów" - nie mają żadnego związku z Panem Bogiem.

(...) Aby móc przygotować się do dobrej spowiedzi świętej, która stanowi o naszym przyszłym szczęściu czy nieszczęściu na wieki, winniśmy czytać dobre lektury. Wymówki grzechów, które trzymają Państwo w ręku, są właśnie taką dobrą lekturą. Bo by dobrze się wyspowiadać, trzeba najpierw, między innymi, dobrze poznać, czym obraziliśmy Pana Boga. Niniejsza książeczka wybornie przygotuje nas do tego rozeznania.

Oddajemy w Państwa ręce kolejną książeczkę odnalezioną w archiwach Towarzystwa Jezusowego w Krakowie. Tym razem ksiądz Feliks Cozel podejmuje temat modlitwy. Bez dobrej i gorliwej modlitwy nie sposób się zbawić. Bez modlitwy dusza ludzka naraża się na wieczne potępienie.

Czym jest owo największe nieszczęście człowieka? Kiedyś pewnych rzeczy nie trzeba było katolikowi tłumaczyć, bo je po prostu rozumiał, nawet bez szkół. Były one częścią duchowej świadomości Kościoła. Dziś jednak, w wyniku zamętu, jaki powstał po Soborze Watykańskim II, wszystko trzeba tłumaczyć od nowa. Wiedziano, że największym nieszczęściem nie jest utrata zdrowia, choć dziś często słyszymy: „zdrowie jest najważniejsze”. Wiedziano również, że nie jest nim utrata majątku, ani nawet doświadczenie wojny. Największym nieszczęściem człowieka jest grzech śmiertelny!

Niechaj ta książka stanie się wsparciem i pomocą dla wszystkich ministrów Chrystusa – kapłanów i zakonników – w ich drodze do świętości oraz w trosce o owce, które im powierzono („Paś owce moje”; por. J 21, 17). Niech przyczyni się także do większej chwały Trójcy Przenajświętszej i Niepokalanej. Jesteśmy przekonani, że będzie ona także wartościowa dla osób świeckich. Zapraszamy do lektury. Ad maiorem Dei gloriam.

Od wydawcy (fragment)

Z ogromną przyjemnością przedstawiamy Państwu niniejsze dziełko ojca François-René Blota, które w czasach swojej premiery wydawniczej wywołało znaczne poruszenie i wlało w dusze oceany wiary, nadziei i miłości.

Trudno znaleźć dorosłego człowieka, który nie doświadczyłby śmierci kogoś szczególnie sobie bliskiego. Dla wierzącego katolika śmierć nie jest końcem, lecz etapem – wieńczącym ziemską wędrówkę po tym łez padole i prowadzącym ku utraconej po grzechu pierworodnym ojczyźnie niebieskiej. Do Boga, od którego się wywodzimy i do którego zawsze powinniśmy zmierzać. A jednak jesteśmy słabymi, grzesznymi ludźmi. Lęk, obawa, smutek – to uczucia naturalne wobec tajemnicy śmierci i sądu.

Właśnie dlatego ta książeczka ma za zadanie nie tyle pocieszać łatwymi słowami, ile umacniać w wierze i nadziei tych, którzy opłakują swoich zmarłych. Ale uwaga: nie kanonizuje ona zmarłych – jak to nierzadko dzieje się dzisiaj w posoborowym Kościele – lecz przypomina wielką prawdę katolicką, że po śmierci każdy człowiek staje na sądzie szczegółowym i że los duszy – niebo, czyściec czy piekło – zależy od stanu, w jakim odchodzi z tego świata.