ks. Feliks Cozel - Wymówki grzechów

Według licznych współczesnych autorów Jezus z Nazaretu nie wiedział, że jest Bogiem. Ich zdaniem nasz Pan nie podpisałby się pod wieloma swoimi słowami, zapisanymi przez czterech ewangelistów. Czytelnik takich pozycji z pewnością nie może poznać wiary Kościoła katolickiego o wyjątkowości Boskiej Osoby Syna Bożego, który stał się człowiekiem. Skutkiem tego współczesnych katolików coraz rzadziej szokują zestawienia naszego Pana, Jezusa Chrystusa, z Zaratustrą, Buddą, Mojżeszem, Mahometem, Mahatmą Gandhim czy nawet amazońską Pachamamą.

Stąd bardzo potrzebną i pożądaną jest ta mała książeczka, napisana w XIX w. przez jezuitę ks. Feliksa Cozela. 

Niniejsza publikacja opisuje stan prawny, dotyczący dni postnych, który obowiązywał na początku XX wieku. 

Jest to potrzebny tekst dla osób chcących bardziej podobać się Bogu, dla osób, które są gotowe podjąć się większego umartwienia, w duchu pokutnych praktyk naszych przodków; aby móc skuteczniej pokonywać swoje słabości i efektywniej pracować na rzecz własnego uświęcenia i wiecznego zbawienia. Bo przecież chodzi o największą możliwą stawkę...

Napisana na początku XX wieku przez polskiego jezuitę, książka ta w przystępnej formie podaje podstawowe informacje dla wiernych, niezbędne dla właściwego rozumienia i korzystania z owoców Mszy Świętej Wszechczasów.

"Czyściec to zarazem "miejsce" Miłosierdzia i Sprawiedliwości Boga, to przedsionek Nieba, który w najniższych swoich warstwach niewiele różni się od rozpaczy piekła. To Życie, które rodzi się przez umieranie i Miłość, która dojrzewa poprzez wielką tęsknotę.

Każdej osobie, która weźmie tę książeczkę do ręki i zacznie ją czytać życzę, aby po śmierci nie musiała tak pragnąć i tęsknić, jak dusze przebywające w czyśćcu i aby czytając tę książeczkę równocześnie tak zatęskniła i zapragnęła, aby już od "dziś" do końca swoich dni modlić się za oczyszczanych w Ogniu Miłości Boga".

Czym jest owo największe nieszczęście człowieka? Kiedyś pewnych rzeczy nie trzeba było katolikowi tłumaczyć, bo je po prostu rozumiał, nawet bez szkół. Były one częścią duchowej świadomości Kościoła. Dziś jednak, w wyniku zamętu, jaki powstał po Soborze Watykańskim II, wszystko trzeba tłumaczyć od nowa. Wiedziano, że największym nieszczęściem nie jest utrata zdrowia, choć dziś często słyszymy: „zdrowie jest najważniejsze”. Wiedziano również, że nie jest nim utrata majątku, ani nawet doświadczenie wojny. Największym nieszczęściem człowieka jest grzech śmiertelny!

Żyjemy w XXI wieku. Wydawałoby się, że zabobony, gusła itd. to już przeszłość. Dziś człowiek lata na Marsa, dzieli atom i konstruuje komputery kwantowe. Gdzie tu miejsce na przesąd? Kuriozum naszych czasów polega m.in. na tym, że mimo posiadania wyższego wykształcenia przez większość społeczeństwa , ludzie nadal oddają się bezbożnym praktykom. Wszelkiego rodzaju wierzenia - w pechową trzynastkę, rozbite lustro, pukanie w drewno, trzymanie kciuków, a ostatnio także wszechobecne "łapacze snów" - nie mają żadnego związku z Panem Bogiem.

Jeśli całe narody, także ochrzczone wieki temu, żyją dziś w ignorancji co do podstawowych prawd i dogmatów, jeśli nawet w naszej Ojczyźnie widać, iż wiedzy tej brakuje, ujmijmy z wdzięcznością wyciągniętą ku nam z tą książką dłoń świętego przemyskiego biskupa, w której ujął on nieustannie naglące wezwanie, by skoro już Boga Żywego kochamy, skoro wiemy, iż przemawia On i przychodzi wszak na ołtarz z miłością do nas, to powinniśmy wiedzieć o naszej świętej Religii jak najwięcej, móc opowiadać innym o jej prawdach i obietnicach, jakie niesie tym, którzy odnajdą w Chrystusie i umiłowanej Oblubienicy Jego, Kościele Świętym Katolickim, jedyną drogę zbawienia. Nie bójmy się mówić wszem i wobec, że nasza Boska wiara jest najpiękniejsza na świecie! Uczmy się jej z każdym dniem coraz głębiej i otwierajmy na nią coraz szerzej nasze serca, bo przecież:

Kto poznał – jeno ten się dowie,

co znaczy kochać Zbawcę świata!