Ks. Feliks Cozel - O prawdziwości religii katolickiej

Niniejsza publikacja opisuje stan prawny, dotyczący dni postnych, który obowiązywał na początku XX wieku. 

Jest to potrzebny tekst dla osób chcących bardziej podobać się Bogu, dla osób, które są gotowe podjąć się większego umartwienia, w duchu pokutnych praktyk naszych przodków; aby móc skuteczniej pokonywać swoje słabości i efektywniej pracować na rzecz własnego uświęcenia i wiecznego zbawienia. Bo przecież chodzi o największą możliwą stawkę...

W czasach, gdy coraz częściej ogłasza się „koniec chrześcijaństwa” i detronizację Boga, ta książka staje się odważnym i głęboko duchowym świadectwem wiary. To poruszająca rozmowa z kardynałem Robertem Sarą o istnieniu Boga, Jego realnej obecności w życiu człowieka oraz o tajemnicy Jego pozornego milczenia. Autor stawia pytania, które rodzą się w sercu każdego wierzącego – o cierpienie, śmierć, ból, radość, sens życia, nadzieję i zbawienie.

Kardynał Sarah, odwołując się do Pisma Świętego, Tradycji Kościoła i osobistego doświadczenia wiary, prowadzi czytelnika ku spotkaniu z żywym Bogiem. Jego odpowiedzi są jasne, zakorzenione w Ewangelii i przeniknięte duchem modlitwy. To teologia przeżywana – nie abstrakcyjna refleksja, lecz duchowa droga ku Temu, który „jest, który był i który przychodzi”.

Żyjemy w XXI wieku. Wydawałoby się, że zabobony, gusła itd. to już przeszłość. Dziś człowiek lata na Marsa, dzieli atom i konstruuje komputery kwantowe. Gdzie tu miejsce na przesąd? Kuriozum naszych czasów polega m.in. na tym, że mimo posiadania wyższego wykształcenia przez większość społeczeństwa , ludzie nadal oddają się bezbożnym praktykom. Wszelkiego rodzaju wierzenia - w pechową trzynastkę, rozbite lustro, pukanie w drewno, trzymanie kciuków, a ostatnio także wszechobecne "łapacze snów" - nie mają żadnego związku z Panem Bogiem.

"Czyściec to zarazem "miejsce" Miłosierdzia i Sprawiedliwości Boga, to przedsionek Nieba, który w najniższych swoich warstwach niewiele różni się od rozpaczy piekła. To Życie, które rodzi się przez umieranie i Miłość, która dojrzewa poprzez wielką tęsknotę.

Każdej osobie, która weźmie tę książeczkę do ręki i zacznie ją czytać życzę, aby po śmierci nie musiała tak pragnąć i tęsknić, jak dusze przebywające w czyśćcu i aby czytając tę książeczkę równocześnie tak zatęskniła i zapragnęła, aby już od "dziś" do końca swoich dni modlić się za oczyszczanych w Ogniu Miłości Boga".

Czym jest owo największe nieszczęście człowieka? Kiedyś pewnych rzeczy nie trzeba było katolikowi tłumaczyć, bo je po prostu rozumiał, nawet bez szkół. Były one częścią duchowej świadomości Kościoła. Dziś jednak, w wyniku zamętu, jaki powstał po Soborze Watykańskim II, wszystko trzeba tłumaczyć od nowa. Wiedziano, że największym nieszczęściem nie jest utrata zdrowia, choć dziś często słyszymy: „zdrowie jest najważniejsze”. Wiedziano również, że nie jest nim utrata majątku, ani nawet doświadczenie wojny. Największym nieszczęściem człowieka jest grzech śmiertelny!

Reprint Mojego Niedzielnego Mszalika z 1940 roku (z przypisami wyjaśniającymi różnice w stosunku do Mszału Rzymskiego z 1962) wydany dla Polonii amerykańskiej przez ks. Józefa Stedmana może stać się nieocenioną pomocą dla wszystkich, którzy pragnęliby świadomie uczestniczyć w Mszy Świętej Wszechczasów. Mszalik został ułożony tak, że nawet pierwszy raz uczestnicząc w tradycyjnej Mszy Świętej, korzystający nie będzie miał problemu ze zrozumieniem tego, co "dzieje się" przy ołtarzu. Mój Niedzielny Mszalik to również koniec wymówek dla tych, którzy mówią, że chcieliby chodzić na Mszę łacińską, ale nic z niej nie rozumieją, gubią się w niej, itd. Ks. Stedman zaprasza do sięgnięcia po ten Mszalik, aby każdy mógł przekonać się, że Msza Święta Wszech czasów jest tak naprawdę dla każdego z nas.

Pełne wydanie, w dwóch tomach, kazań św. Jana Marii Vianney'a, spisanych w pierwszych latach jego kapłaństwa.

Książka o. Cozela ukazuje istotę, piękno i wyjątkowość rodziny chrześcijańskiej, jako miejsca, w którym różne pokolenia łączą się i pomagają sobie nawzajem w dążeniu do świętości. Prawda ta jest szczególnie ważna w dobie chrześcijaństwa powierzchownego, które rozpowszechniło się w wielu krajach Europy. Dlatego na nowo musimy przypominać podstawowe dla naszej wiary rozumienie sakramentalnego małżeństwa i rodziny, oparte na niezmiennym i nie szukającym kompromisów nauczaniu Chrystus.

We wszystkich utopijnych ideach: równości, wolności, braterstwa, socjalizmu, komunizmu, genderyzmu, antropocentryzmu (choć dziś coraz częściej zastępowanego przez zoocentryzm) i im podobnym, celem ostatecznym było i jest zniszczenie naturalnego porządku rzeczy i zastąpienie go diabelską karykaturą. Wszystko to czynione jest zawsze pod iluzorycznym i zwodniczym dążeniem do dobra ludzkości. Głosiciele tych utopijnych, a w rzeczywistości skrajnie antyludzkich teorii, zawsze pełni są empatii wobec biednych, wykluczonych, niezrozumianych. Pobudzają przy tym ich pychę i zazdrość – zazdrość wobec tych, którzy posiadają więcej, czy to dóbr, czy talentów – i obiecują prostą drogę do zbudowania raju na ziemi. Raj ten istnieje jednak wyłącznie w wyobrażeniach roztaczanych przez wichrzycieli, a w istocie jest on nieudolnie stworzoną fasadą, pomalowaną w różnokolorowe barwy, za którą buchają ognie piekielne. Ognie te trawią ciało i duszę.