Promocje

Warszawa – dumna stolica naszego narodu nie miała łatwej historii, zwłaszcza w XX w. Równocześnie jednak Warszawa stała się symbolem niezłomnej polskiej niepodległości. Tu w 1918 r. siedzibę znalazły najwyższe polskie władze. Stąd grzmiały w 1939 r. słowa, że polski honor jest bezcenny, a mieszkańcy naszej stolicy powstali w 1944 r. przeciw okupantom, nie mogąc dłużej znieść zniewolenia. Zemsta wroga była okrutna – Niemcy mordowali zarówno polskich żołnierzy, jak i ludność cywilną, a miasto zamienili w morze gruzów.

Adam Człowiek, współczesny polski mistyk, w 1990 roku otrzymał od Boga szczególne zadanie – dzielenie się proroctwami dotyczącymi sytuacji Kościoła, Polski i świata. W pełnym oddaniu nauczaniu Kościoła rzymskokatolickiego, pozostał do końca życia w ukryciu, zawsze posłuszny Bogu i duchowemu przewodnictwu kapłanów.

Zebrane w tej książce orędzia z lat 2011-2012 ukazują aktualne zagrożenia, z którymi musimy się mierzyć. Są rodzajem napomnień, przestróg, pouczeń i wskazówek, które dają możliwość zrozumienia obecnej sytuacji Kościoła i świata. Przynoszą także pokrzepienie i nadzieję, że ostateczne zwycięstwo nad złem należy do Boga i dokona się przez Niepokalaną. Autor przypomina, że od objawienia Bożego nie można się odwracać, a każdy z nas ma ważną misję do spełnienia. 

Adam Człowiek, współczesny polski mistyk, w 1990 roku otrzymał od Boga szczególne zadanie – dzielenie się proroctwami dotyczącymi sytuacji Kościoła, Polski i świata. W pełnym oddaniu nauczaniu Kościoła rzymskokatolickiego, pozostał do końca życia w ukryciu, zawsze posłuszny Bogu i duchowemu przewodnictwu kapłanów.
Książka ta zawiera orędzia z lat 2013-2014, które są kontynuacją objawień przekazanych polskiemu mistykowi przez Świętą Rodzinę. Są to słowa pełne troski i pocieszenia oraz wskazówek na czas próby, oczyszczenia i przemiany serc.

Reprint oryginału z 1921 r. Opis zwyczajów pogrzebowych polskich i słowiańskich.

Publikacja Instytutu Misesa — Dzieła zebrane Adama Heydla — powinna się przyczynić do głębszego zrozumienia tego, że prawda się nie starzeje. Ponadto pomoże nam, Polakom, uświadomić sobie, że ową prawdę mamy pod ręką, nie musimy jej szukać daleko ani odkrywać. Polski naukowiec Adam Heydel pisał po polsku i odnosił się do lokalnych problemów, ale dysponował talentem analitycznym Misesa i rozmachem intelektualnym Hayeka.

Pisał o błędach polskiej polityki gospodarczej okresu międzywojennego, przywołując cytaty z Saya i Misesa, ale także z Norwida i Wyspiańskiego. Jeśli uzmysłowimy sobie, że Heydel (1893–1941) mógłby żyć i tworzyć tak długo jak Mises (1881–1973) lub Hayek (1899–1992), to zrozumiemy, że właściwie był polskim Misesem i Hayekiem w jednej osobie.

Gdyby jego życia nie przecięła salwa egzekucji zarządzonej przez tępych zbrodniarzy niemieckich, być może odegrałby jeszcze ważną rolę w polskim życiu politycznym początku lat osiemdziesiątych.

Wydanie zostało opracowane graficznie przez Paulinę Wyrt – misterne, kolorowe ornamenty roślinne wspaniale uzupełniają i ozdabiają wydanie. Serdecznie polecamy!

Trwała, twarda oprawa sprawi, że książka będzie pięknie prezentowała się na półce.

Czy po klęsce pod Cecorą król Zygmunt III Waza i hetman Karol Chodkiewicz zdołają odwrócić nadchodzącą, nieuchronną klęskę? Czy pan Wołodyjowski i pułkownik Kołakowski dokonają ponownie cudów męstwa? Czy imć Zagłoba znów stanie się przypadkowym bohaterem? Czy braterstwo krwi połączy w chwili próby narody Rzeczypospolitej?

Braterstwo krwi to trzecia część nowej Trylogii, stanowiącej prequel tej sienkiewiczowskiej.

W 1606 roku do Moskwy przyjeżdża wojewodzianka sandomierska Maryna Mniszchówna, żona cara Dymitra Samozwańca. W polskim poselstwie znajduje się rotmistrz Andrzej Kołakowski, oficjalnie dowódca eskorty klejnotów królewny Anny Wazówny. Bohater od pierwszego wejrzenia zakochuje się w córce kniazia Łukomskiego, infamisa, który musiał uciekać z Litwy, a teraz za pośrednictwem polskich posłów pragnie odzyskać królewskie łaski. Kiedy wszystko zdaje się iść po myśli młodej pary, w Moskwie wybucha bunt i dochodzi do straszliwej rzezi. Dymitr wraz z wieloma Polakami zostaje zamordowany, inni popadają w niewolę…

Adam Walczyk w najnowszej książce zachęca do niesienia pomocy duszom czyśćcowym i pokazuje, jak istotna i niezbędna jest modlitwa i pamięć o tych, którzy zmarli. Ostrzega także przed wszelkimi formami spirytyzmu, ponieważ takie praktyki związane są nieodłącznie z szatanem. Przedstawia historie obecności dusz czyśćcowych w życiu polskich świętych i osób wiarygodnych, zarówno tych znanych: św. Stanisława Papczyńskiego, św. Faustyny Kowalskiej, Wandy Boniszewskiej, jak i zapomnianych: Marii Cieślanki, Cecylii Wójtowicz czy Wojciecha Baudissa i wielu innych.

Św. Andrzej Świerad, jeden z najsłynniejszych średniowiecznych polskich eremitów, był szczególnie czczony w Polsce, na Słowacji i na Węgrzech.

Urodził się w Polsce, życie zakonne prowadził na terenie dzisiejszej Słowacji, a król węgierski doprowadził do jego kanonizacji. Do jego grobu w Nitrze od wieków pielgrzymują liczni wierni.

Książka przypomina postać tego gorliwego eremity, którego sława była swego czasu tak wielka, jak współczesna sława św. Szarbela z Libanu. Autor przybliża także postaci naśladowców św. Andrzeja Świerada, takich jak św. Benedykt, św. Urban, św. Just.

Wielka Rewolucja Francuska nie zaczęła się 14 lipca 1789. Rewolucja zaczęła się o wiele wcześniej i nie na gilotynach, ale w głowach elit francuskich, które powoli, ale konsekwentnie odchodziły od wiary swych przodków. Zanim ta rewolucja wybuchła, większość francuskiej elity przestała wierzyć w Boga, uważając, że wiara jest dobra jako metoda utrzymywania ludu w posłuszeństwie.

Pontyfikat Grzegorza VII, którego rozpoczęcie wyznacza zarazem początek okresu omawianego przez prof. Adama Wielomskiego, inicjuje czas największych osiągnięć myśli ludzkiej w dziedzinie rozumienia, definiowania i budowy porządku teokracji chrześcijańskiej. Koniec tego okresu to schizma zachodnia roku 1378, która była w części politycznym skutkiem kryzysu myśli scholastycznej wywołanego przez pojawienie się naturalistycznych i antyreligijnych interpretacji Arystotelesa w XIV stuleciu (Marsyliusz z Padwy, Wilhelm z Ockham).