Promocje

Rzesza Niemiecka istniała tylko w okresie 1933–1945, ale bardzo mocno zapisała się w historii. Mocno i wyjątkowo niechlubnie. Gdy się ją wspomina, przychodzą na myśl druty kolczaste, niemieckie obozy zagłady, wojenna pożoga, grabież, ruiny. Do tego dochodzi pogarda dla tych, których zbrodnicza ideologia nazistowska określała jako „podludzi” i których należało likwidować w imię czystości rasy. Ta ideologia ani nie wzięła się znikąd, ani nie zrodziła się wraz z powstaniem III Rzeszy, ani nie zginęła do końca po klęsce wojennej Niemców – wyjaśnia to książka prof. Grzegorza Kucharczyka. Rodowody rasizmu oraz nazizmu są znacznie wcześniejsze niż 1933 r. i obejmują nie tylko niemieckie terytoria. Nigdzie jednak te zbrodnicze koncepcje nie znalazły tak podatnego gruntu do rozwoju jak na gruzach II Rzeszy, czyli Cesarstwa Niemieckiego istniejącego w latach 1871–1918. Co sprzyjało zwycięstwu NSDAP i Hitlera, jakie postawy, jacy ludzie, jaka religia, jakie zachowania społeczne i jakie okoliczności międzynarodowe? To trzeba wiedzieć, jeśli nie chcemy, aby koszmary III Rzeszy odżyły w nowoczesnej formie.

Kłopot Niemiec z Rzymem. Nasz i całej Europy kłopot z Niemcami. To są dwa aspekty jednej i długiej historii, o której opowiada ta książka. A jaki jest związek między Immanuelem Kantem a strategią Mitteleuropy? Dlaczego mamy się bać niemieckich laureatów Pokojowej Nagrody Nobla? Odpowiedzi na te i na wiele innych pytań Czytelnicy mogą znaleźć na kartach książki.

Profesor Grzegorz Kucharczyk z fachowością, sumiennością i jasnością intelektualną historyka przedkłada czytelnikowi gruntowną i opartą na najnowszych badaniach naukowych analizę reformacji Marcina Lutra i jego zwolenników. Pozwala upewnić się, względnie wyrobić sobie zdanie nie tylko o teologiczno-religijnym i eklezjalnym dramacie reformacji, lecz także o istotnie negatywnych kulturowych, tzn. naukowych, prawno-moralnych, politycznych czy historycznych skutkach protestantyzacji ducha ludzkiego, które ujawniały się raz po raz w wiekach nowożytnych. (...) Niech lektura tej książki przyczyni się do umocnienia naszej wiary katolickiej i miłości do Kościoła zbudowanego na św. Piotrze i Apostołach oraz do kontynuowania budowy prawdziwej kultury życia na ziemi, w oparciu o zasady katolickiego chrześcijaństwa. 

Książka przedstawia zarys trzech kolejnych liberalnych Kulturkampfów – od lat pięćdziesiątych dziewiętnastego wieku po kres istnienia wilhelmińskiej Rzeszy. Opowiada o politycznej i kulturowej wojnie przeciwko Kościołowi katolickiemu, jaką toczyły najpierw władze Królestwa Prus, a następnie II Rzeszy. Apogeum owych walk przypadło na rządy „żelaznego kanclerza”, Otto von Bismarcka. Celem batalii była likwidacja wpływów katolicyzmu w Niemczech, a tym samym – zmiana tożsamości narodu.
Chociaż walka z „rzymską religią” nie zakończyła się sukcesem, to jednak zadała Kościołowi niemieckiemu poważne straty i przygotowała grunt pod nadejście narodowego socjalizmu.

W książce Wyprawy krzyżowe Grzegorza Kucharczyka historia ożywa na nowo. Autor ukazuje krucjaty jako wielkie „zbrojne pielgrzymki”, w których spotkały się bohaterstwo rycerzy, gorliwość zakonników i niezłomna wiara zwykłych ludzi. Obala mity i czarną legendę narosłą wokół krucjat, przywracając im właściwe miejsce w historii chrześcijaństwa i Europy.

Czytelnik znajdzie tu barwną opowieść o bitwach, zamkach i bohaterach, takich jak Godfryd z Bouillon, św. Bernard z Clairvaux czy Ryszard Lwie Serce. Dzięki bogatym ilustracjom Dariusza Sapkowskiego książka staje się nie tylko źródłem wiedzy, lecz także fascynującą podróżą w średniowieczny świat rycerzy, papieży i pielgrzymów.

Autor wysnuwa dwa uzupełniające się wnioski. Pierwszy: wrogi stosunek do ludności chrześcijańskiej wydaje się być jednym z najtrwalszych spoiw łączących zróżnicowany politycznie świat islamu, a także zróżnicowane ideologie liberalizmu, komunizmu i nazizmu... Wniosek drugi: męczeństwo uczy wyznawców Chrystusa jedności. Na kartach tej książki możemy przekonać się o "ekumenizmie męczenników". Jedynym ekumenizmie, który niesie trwałe nadzieje na przyszłość. 

Ks. prof. Paweł Bortkiewicz TCHR

Czy niewolnictwo sprzeciwiało się sprawiedliwości, czy pozostawało z nią w zgodzie? Czy zatem można było zostać niewolnikiem według prawa i czy było ono sprawiedliwe? Innymi słowy pytając, czy istniały prawne i sprawiedliwe tytuły niewolnictwa? Kiedy mogły być sprzeczne ze sprawiedliwością i prawem? Jeśli zaś były, to jak odnosił się do nich Kościół katolicki i jego teologowie? 

Tematem książki jest publicystyka Józefa Mackiewicza, profetycznego pisarza-intelektualisty.

Jego myśl – równie wartościowa jak jego twórczość literacka – pozostaje wciąż aktualna, długo jednak znajdowała się na marginesie zainteresowań badawczych historyków, zwłaszcza historyków myśli politycznej. Był Mackiewicz wyjątkowym znawcą problematyki rosyjskiej, bolszewickiej i sowieckiej oraz niemieckiej. Konsekwentnym, ideowym antykomunistą. Nade wszystko był jednak świadkiem epoki i znawcą spraw polskich w okresie historycznych przemian w połowie XX wieku.

Napisano o nim dotąd niemało, nie bez powodu, bowiem Sergiusz Piasecki, to twórca szczególnej miary. Jest obecnie nie tylko docenianym pisarzem, jak mało kto,  twórcą  w pełni zasługującym na szlachetne miano pisarza polskości. Polskości we wszystkich jej wymiarach. Ponadto, co istotne, podejmujący w sposób właściwy, nader istotne wątki zmagań ze wschodnim sąsiadem Polaków, jak mało kto znającym  rosyjską i sowiecką przestrzeń kulturową.

Stefan Mayer to oficer dyplomowany Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych w latach 1940–1945, człowiek wyjątkowej miary, o nieprzeciętnych predyspozycjach i cechach charakteru. Cieszył się zasłużonym autorytetem, zarówno wśród współpracowników, jak też przeciwników. Swoje życie związał z walką o restytucję państwa i służbą Rzeczypospolitej w szeregach kilku formacji zbrojnych, tworzących później odrodzone Wojsko Polskie. Wraz z upływem czasu stał się wybitnym oficerem wywiadu.

Książka, choć jest to studium naukowe, adresowana jest do wszystkich zainteresowanych problematyką, przede wszystkim zaś do młodego pokolenia Polaków, urodzonych i żyjących w okresie kolejnej, zapewne najważniejszej transformacji, w ojczyźnie z trudem odzyskującej swoją tożsamość po okresie nazistowskiej, a następnie dziesięcioleciach komunistycznej okupacji.