Polityka, publicystyka, idee

Ortodoksja, uznawana za kamień milowy w rozwoju myśli chrześcijańskiej, arcydzieło retoryki i jedną z najważniejszych książek XX w., cieszy się niesłabnącą popularnością i jest wznawiana nieprzerwanie od czasu pierwszej publikacji w 1908 r. Chesterton, zaskakując trafnością i aktualnością spostrzeżeń, zaprasza czytelnika do jedynej w swoim rodzaju podróży - z domu wariatów do świata pełnego codziennych cudów i z dziecinnego pokoju na Kalwarię - poprzez wszystkie zawiłości, paradoksy i rewelacje chrześcijaństwa.

Kacper Kita kreśli opowieść o trzech pokoleniach najsłynniejszej politycznej rodziny współczesnej Europy i walce Le Penów na tle prawie stu lat historii Francji. W tej niezwykłej historii jest wszystko - bieda, wojny, tortury, maj 1968, tajemniczy spadek po zmarłym milionerze, niewyjaśnione zamach i morderstwo, burzliwe rodzinne kłótnie i pojednania, oskarżenia o antysemityzm, Reagan, Putin i Polacy. Książka będąca efektem wieloletnich badań starannie unika powierzchownych kalek i płytkich generalizacji - nie idealizuje ani nie demonizuje bohaterów, ale pokazuje ich jako ludzi z krwi i kości.

Książka Lecha Mażewskiego „Wiele hałasu o nic? Konflikt wokół Trybunału Konstytucyjnego w latach 2015-2016 w perspektywie rozważań modelowych” jest zakończona supozycjami autora na temat dalszego przebiegu tego konfliktu już w 2017, z udziałem Sądu Najwyższego.

To nie jest kolejna książka o wirusie!

Autor zanalizował przyczyny kryzysu gospodarczego, zapoczątkowanego na giełdzie nowojorskiej w 1929 roku, który wówczas wstrząsnął gospodarką światową. Przedstawił również zmiany gospodarcze i polityczne, spowodowane tym kryzysem w Polsce i na świecie. Ukazał działalność ruchów narodowych w najbardziej rozwiniętych krajach świata oraz rolę masonerii w gospodarce światowej i w polityce. Większość zdefiniowanych przez Romana Dmowskiego mechanizmów działań politycznych ma ponadczasowy charakter i może posłużyć do rozpoznania obecnej sytuacji społecznej, gospodarczej i politycznej.

Postulatem idei narodowej — pisze autor — jest wiara w naród, w jego wartości, w jego moc twórczą. Nie można być nacjonalistą, gdy się w swój naród nie wierzy. Nie dokona się niczego wielkiego, jeżeli najsłuszniejsze nawet hasła i plany nie uruchamiają sił narodu, nie budzą ich i nie mnożą.

Dość. Koniec przyzwolenia na bezeceństwa, afery, zdradę, złodziejstwo, zaprzaństwo. Dość przewałek, cynizmu, bezpodstawnych oskarżeń, pedagogiki wstydu, przemysłu pogardy, szantażu moralnego i moralnego relatywizmu. Poeta się wkurzył. W końcu stracił cierpliwość. Lepiej późno niż wcale. Tak można scharakteryzować walącą między oczy publicystykę Waldemara Żyszkiewicza – zbiór felietonów, refleksji, wywiadów – którą polecam polskiemu czytelnikowi jako groźny dla trwania układu znak czasu.

Marek Jan Chodakiewicz

Nowa książka Bjørna Lomborga oferuje antidotum na często spotykaną dyskusję charakteryzującą w katastroficzny sposób wpływ ludzkości na światowy klimat, oparte na danych naukowych i skupione na potrzebach człowieka. Starannie opracowana, przekonująca, a przede wszystkim pełna rozsądku i pragmatyczna.
– Jordan B. Peterson, autor 12 życiowych zasad

Walka o sprawiedliwość społeczną to wielka krucjata naszych czasów. Przemawia ona do wielu różnych ludzi z wielu różnych powodów. W książce Mity sprawiedliwości społecznej Thomas Sowell pokazuje, jak wiele powszechnych przekonań narosłych wokół tej koncepcji nie wytrzymuje konfrontacji z faktami.

Żaden temat nie ciąży nad naszymi czasami tak bardzo jak koronawirus i żaden tak nie napawa lękiem.

Sprzeczne opinie, fake newsy, doniesienia kontrolowane politycznie - to wszystko wprowadza zamęt. Odmienność poglądów prowadzi do zaciekłych sporów.

Jaka jest prawda? Jakie są fakty? Co jest kwestią interpretacji?

Niniejsza książka rzeczowo wprowadza ład. Dostarcza danych naukowych i udokumentowanych faktów.

Niech Czytelnik skonstruuje sobie własną opinię i poprze ją rzetelną wiedzą.

We wszystkich utopijnych ideach: równości, wolności, braterstwa, socjalizmu, komunizmu, genderyzmu, antropocentryzmu (choć dziś coraz częściej zastępowanego przez zoocentryzm) i im podobnym, celem ostatecznym było i jest zniszczenie naturalnego porządku rzeczy i zastąpienie go diabelską karykaturą. Wszystko to czynione jest zawsze pod iluzorycznym i zwodniczym dążeniem do dobra ludzkości. Głosiciele tych utopijnych, a w rzeczywistości skrajnie antyludzkich teorii, zawsze pełni są empatii wobec biednych, wykluczonych, niezrozumianych. Pobudzają przy tym ich pychę i zazdrość – zazdrość wobec tych, którzy posiadają więcej, czy to dóbr, czy talentów – i obiecują prostą drogę do zbudowania raju na ziemi. Raj ten istnieje jednak wyłącznie w wyobrażeniach roztaczanych przez wichrzycieli, a w istocie jest on nieudolnie stworzoną fasadą, pomalowaną w różnokolorowe barwy, za którą buchają ognie piekielne. Ognie te trawią ciało i duszę.