Polityka, publicystyka, idee

Dlaczego w jednych krajach wolność kwitnie, a inne wpadają w otchłań anarchii lub despotyzmu? Na to pytanie starają się odpowiedzieć w swojej najnowszej, monumentalnej książce Daron Acemoglu i James A. Robinson, autorzy międzynarodowego bestsellera Dlaczego narody przegrywają. Wychodzą z założenia, że wolność nie jest „naturalnym” porządkiem rzeczy ani trwałym stanem.

Marksistowskie, bolszewickie, antyludzkie idee są dziś narzucane społeczeństwom zachodnim nie tylko za pośrednictwem mediów, kina i teatru, szkoły i uniwersytetu, ale także za pomocą stanowionego prawa, przez instytucje od wieków cieszące się ogromnym autorytetem, które w sposób niezauważalny dla milionów ludzi zostały przejęte i przebudowane przez marksistów kulturowych, by służyć rewolucji. Jak do tego wszystkiego doszło? Na jakim etapie rewolucji jesteśmy? Co nas jeszcze czeka? O tym jest ta książka.

Marksistowskie, bolszewickie, antyludzkie idee są dziś narzucane społeczeństwom zachodnim nie tylko za pośrednictwem mediów, kina i teatru, szkoły i uniwersytetu, ale także za pomocą stanowionego prawa, przez instytucje od wieków cieszące się ogromnym autorytetem, które w sposób niezauważalny dla milionów ludzi zostały przejęte i przebudowane przez marksistów kulturowych, by służyć rewolucji. Jak do tego wszystkiego doszło? Na jakim etapie rewolucji jesteśmy? Co nas jeszcze czeka? O tym jest ta książka. 

Komplet trzech książek młodego historyka poświęconych zjawisku marksizmu kulturowego w różnych aspektach. Pierwsza, Marksizm kulturowy ukazująca długi marsz przez instytucje. Druga, Kościół w obliczu rewolucji ukazująca jak skutecznie walczono z ideologią marksistowską w XIX wieku i jak marksizm wtargnął do nauczania Kościoła w wieku XX.

Wreszcie, trzecia i najbardziej aktualna praca: Marksizm w edukacji pokazująca czym ma być naprawdę rewolucja w systemie edukacyjnym, która dzieje się na naszych oczach i którą można jeszcze zatrzymać!

Zakup w komplecie z rabatem 15%!

Dariusz Lipiński ukazuje porażającą alienację polityków europejskiego mainstreamu, a także stosowanie cenzury w imię „europejskich wartości”. Opowiada o stopniowym zastępowaniu idei ojców założycieli Unii Europejskiej utopijnymi i antychrześcijańskimi pomysłami, które zamiast Unię wzmocnić, prowadzą ją do autokratyzacji i rozkładu.

Nie ma wątpliwości co do tego, czy lewica i liberalna prawica mają wolę lub zdolność rozwiązania tych problemów – w rzeczywistości bowiem to one same stanowią największe z nich. Powrót idei tradycyjnej prawicy jest w rzeczy samej czymś, co dotyczy dzisiaj nas wszystkich.

W książce Rosja jako kozioł ofiarny Kovalik analizuje szeroko rozpowszechnianą narrację o rzekomym zagrożeniu USA ze strony Rosji. Ukazuje czytelnikom, w jaki sposób Stany Zjednoczone, ulegając fałszywej doktrynie geopolitycznej, przewrotnie prowokowały Rosję po rozpadzie ZSRR, marnując w ten sposób nadzieje na zgodną współpracę.

To odpowiednia wiedza umożliwia rozpoznanie stanu niewoli, a następnie wyjście z niego. Współcześnie jest ona czymś ukrywanym, a nawet prawnie zakazanym. Za jej rozpowszechnianie w wielu miejscach świata, nawet w niektórych wypadkach w Polsce, można spotkać się nie tylko z zarzutami o oszołomstwo, ostracyzmem, ale nawet stracić pracę i stanąć przed sądem.

Fundacje i stowarzyszenia tworzące tzw. III sektor, czyli organizacje pozarządowe, są obecnie państwem w państwie. Kontrola nad nimi jest często iluzoryczna, a wszelkie próby zmiany tej sytuacji są odbierane jako zamach na społeczeństwo obywatelskie. Jednocześnie przedstawicielom tych organizacji nie przeszkadza sięganie głęboko do kieszeni podatników i staranie się o wielkie dotacje ze strony rządzących. Z punktu widzenia bezpieczeństwa narodowego najpilniejsze jest zajęcie się finansowaniem fundacji i stowarzyszeń przez źródła zagraniczne. Dla każdego myślącego człowieka powinno być jasne, że istnieje tutaj groźba, że dana fundacja realizuje wytyczne innego państwa, reprezentuje jakąś agenturę, bądź inne lobby.

Kiedy niedługo po przejęciu rządów koalicja 13 grudnia dokonała bezprawnego, siłowego przejęcia TVP, a niedługo później w ten sam sposób opanowała prokuraturę, dla wielu osób był to szok. Czegoś takiego nie widziano bowiem jeszcze w III RP.

Rządzenie uchwałami (które są tylko opiniami Sejmu), lekceważenie normalnej drogi legislacyjnej (ustaw), kwestionowanie Trybunału Konstytucyjnego, Krajowej Rady Sądownictwa i Rady Mediów Narodowych tylko dlatego, że nie rządzą tam „nasi”, stosowanie typowych aresztów wydobywczych zakazanych przez prawo, samowolne ocenianie, kto jest sędzią, a kto nie, jaki wyrok uznać, a jaki nie, to praktycznie anarchia w czystej postaci.