Historia Polski

Przez 45 lat komunizmu w Polsce bagatelizowano zbrodnie Ukraińców popełnione na narodzie polskim, ponieważ Polska była terytorium niesuwerennym, a jej polityka była podporządkowana Moskwie. W Polsce stosowano wówczas cenzurę, ograniczono swobodę wypowiedzi w mediach, dopuszczając się jednocześnie manipulacji.

"W dziejach naszej Ojczyzny nauka niezmienna:
Że tylko tam sojusz i tam miłość wierna,
Gdzie się i serce z sercem i krew ze krwią zleje.
O tem świadczą nam Litwy i Korony dzieje!"

Te słowa zaczerpnięte z "Pamiętników B. Winnickiego" Wincentego Pola, zwięzłym rymem oddają istotę naszych rozważań o wspólnych dziejach obydwu Narodów.

 Najkrótszą drogą to książka opisująca dzieje 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej widzianej oczyma jej twórcy i dowódcy. Zawiera ona szczegółowe informacje na temat powstawania oddziału, szkolenia żołnierzy oraz planowanego udziału w bitwach. Ważną jej część stanowi opis desantu żołnierzy do Holandii i udziału w operacji „Market-Garden”.

Jeśli nie umiemy się upomnieć o tych, którzy ginęli w okrutny sposób, tylko dlatego, że byli Polakami, nie zasługujemy na miano wspólnoty.

Najbardziej osobista książka Stanisława Srokowskiego, pisarza od lat upominającego się o sprawiedliwość i szacunek dla ofiar rzezi kresowej.

To antologia i chronologia zbrodni ukraińskiego ludobójstwa na Kresach, która pozwoli czytelnikowi uporządkować swoją wiedzę na ten ciągle zakłamywany temat.

Kontynuacja książki Zanim spłonęli żywcem. Ukraińska zbrodnia w Hucie Pieniackiej. Jak pisze autor, w drugim tomie znajdziemy opis jednego z najokrutniejszych aktów ukraińskiego ludobójstwa. O zbrodni opowiadają ci, którzy przeżyli tragiczną datę 28 lutego 1944.

W czasie zagłady została wymordowana niemal cała ludność Huty Pieniackiej. Uciekinierzy po latach napisali wspomnienia, złożyli swoim najbliższym relacje, przekazane po latach historykom, i instytucjom naukowym. Wielu z nich złożyło też odpowiednie zeznania przed prokuratorami IPN. W ten sposób powstała obszerna dokumentacja tragedii.

Jest to wierna kopia śpiewnika (reprint), jaki internowani w czasie stanu wojennego powielali przy użyciu kawałków PCV wyciętych w podłodze celi. Książeczka zawiera wybór 25 piosenek z ówczesnego repertuaru obozowego. Zbiór ten pochodzi z więzienia w Grodkowie (październik 1982 r.), gdzie od sierpnia 1982 r. przebywali internowani także z kilku innych likwidowanych obozów śląskich (Opole, Kamienna Góra, Nysa, Głogów).

Zbiór tekstów dotychczas rozproszonych w różnych wydawnictwach i periodykach, a także do tej pory niepublikowanych. Artykuły dotyczą działalności polskiego wywiadu w latach 1918–1939.

Publikacje zawarte w tomie ułożone zostały tematycznie. Blok pierwszy otwierają teksty dotyczące przeglądu kadr, którymi dysponowano na wychodźstwie wojennym i organizowania struktur polskiego wywiadu działającego na obczyźnie; kolejny zawiera artykuły omawiające wybrane „afery”, a całość zwieńcza materiał prezentujący osiągnięcia polskiego wywiadu w czasie II wojny światowej.

Kolejny tom pracy zbiorowej, która stanowi zbiór artykułów autorstwa badaczy wywodzących się z kilku ośrodków akademickich, archiwistów, pracowników IPN, jest przybliżeniem czytelnikowi tematyki funkcjonowania wywiadu Wojska Polskiego (Oddział II w latach 1918–1945 kolejno: Sztabu Generalnego, Sztabu Głównego, Sztabu Naczelnego Wodza, Oddziału Informacyjno-Wywiadowczego Sztabu Naczelnego Wodza)  z uwzględnieniem rezultatów najnowszych badań.

Zbiór artykułów poświęconych działaniom polskiego wywiadu prowadzonym w czasie II wojny światowej w Rumunii, początkowo skoncentrowanych na terenie okupacji sowieckiej, a po czerwcu 1941 – okupacji niemieckiej.

Książka dotycząca opisywania historii i jej kształtowania przez naukowców i polityków. Autor przypomina jak w powojennej Polsce zakłamywano historię naszego kraju. Stara się przedstawić nowe sposoby na opis naszych dziejów, liczy na to, że w niedalekiej przyszłości ukształtuje się społeczeństwo, dla którego poznawanie historii będzie osobistą powinnością.