Historia powszechna

Tajne związki to klasyk gatunku – klasyk niezwykle rzetelny i bogaty w fakty i źródła.

Nesta H. Webster przez lata gromadziła dokumenty, wspomnienia, korespondencję, teksty masońskie i rewolucyjne, akta procesowe, publikacje samych członków tajnych stowarzyszeń oraz prace wcześniejszych historyków. Owocem tej wieloletniej kwerendy jest książka Tajne związki (Secret Societies and Subversive Movements).

Autorka prowadzi czytelnika przez niemal dwa tysiące lat dziejów świata – zaułkami, których próżno szukać na mapach oficjalnej historii. Na kartach książki pojawia się cały korowód zakonów, lóż, sekt i organizacji rewolucyjnych. Jak wykazuje Webster, wiele z tych formacji więcej łączy niż dzieli, jak gdyby istniał między nimi niewidzialny łańcuch przekazywanego z pokolenia na pokolenie dziedzictwa. Webster stawia trudne pytania i z całą badawczą dociekliwością próbuje znaleźć na nie odpowiedź. Dlaczego gnostycy, kabaliści, asasyni, templariusze, różokrzyżowcy, masoni, iluminaci i karbonariusze tak często, jakby należeli do jednej armii, angażują się w realizację podobnego celu – demontażu zastanego ładu? Dlaczego środki, po które sięgają, bywają tak łudząco podobne? Czy idee przyświecające rewolucji francuskiej, socjalizmowi, masonerii, anarchizmowi czy bolszewizmowi mają wspólny mianownik? Czy możliwe, że są kolejnymi ogniwami jednej wielkiej historycznej układanki?

„Transformacje Europy Wschodniej” […] można rozumieć w różny sposób. Mieszczą się w nich przekształcenia systemów politycznych, granic państwowych, jak i tożsamości mieszkańców tej części kontynentu po 1917 r. Ucisk i szerokie stosowanie przemocy, także metod wprost ludobójczych, były głównymi narzędziami tych głębokich przekształceń. Jednym z ważniejszych kierunków badań, intensywnie rozwijanych m.in. we Wrocławiu, był i jest temat przymusowych migracji przeprowadzanych przez władze radzieckie zwłaszcza w latach 30. i 40. XX w., przemieszczeń spowodowanych zmianą granicy wschodniej Polski, jak i zagadnienia identyfikacji narodowych i relacji międzyetnicznych.

 W Historii Anglików Johnson podkreśla „wyspiarski” charakter tego narodu w sensie szerszym niż tylko geograficzny.  Jest to przede wszystkim historia dwóch tysięcy lat relacji Wysp z kontynentami, głównie z europejskim; opowieść zaczyna się od kolonizacji kraju przez Rzymian, a kończy na wydarzeniach ostatniej dekady XX wieku.

To dzieło brytyjskiego historyka Paula Johnsona (ur. 1928) jest tyleż monumentalne co „osobiste”, jak stwierdza sam autor. Johnson, konserwatysta, katolik i skandalista obyczajowy, autor licznych książek z dziedziny historii, napisał tę opowieść o losach narodu żydowskiego niejako z potrzeby serca i z życzliwością wykraczającą poza suchy warsztat historyka. Nie miały to również być zwykłe dzieje określonej populacji, lecz poszukiwanie odpowiedzi na pytania niemal metafizyczne: co kryje się za wolą przetrwania Żydów, jakie przesłanie niesie kilka tysięcy lat ich istnienia, najpierw w swoim kraju, potem w rozproszeniu po świecie, wreszcie znów „u siebie”?

Paule Amblard w swej opowieści zaprasza czytelnika do osobliwej pielgrzymki, której celem jest odkodowanie zapisanych w kamieniu znaczeń. Ta niespieszna, niesłychanie interesująca wędrówka pozwoli rozszyfrować alfabet figur i posłuchać mowy kamienia. Pozwoli odkrywać nie historyczna przeszłość, lecz to, co żywe, znak zapisany w kamieniu. Dzięki temu odwiedziny Notre Dame, a także innych świątyń wzniesionych w minionych wiekach, będą nie tylko hołdem oddanym Bogu i „Naszej Matce” (Notre Dame), ale i pełniejszym zrozumieniem myśli oraz podziwem wobec kunsztu dawnych budowniczych.

Co skrywają mury najsłynniejszej katedry świata? Kod Notre Dame to fascynująca podróż przez tajemnice symboli, architektury i duchowego przekazu ukrytego w paryskiej Notre Dame. Paule Amblard, historyk sztuki i znawca średniowiecznej symboliki, prowadzi czytelnika przez zagadki zaklęte w rzeźbach, witrażach i detalach architektonicznych tej wyjątkowej świątyni.

Pewnego letniego dnia 793 roku z morza na wyspę Lindisfarne wyszła śmierć. Ci, którzy napadli i złupili położony na niej klasztor benedyktynów, byli pierwszymi wikingami. Przez następne dwieście lat siali oni grozę w całej Europie. Ich długie łodzie, a nawet sama nazwa budziły paniczny lęk przed „furią ludzi Północy”. Jednak mimo reputacji krwiożerczych wojowników mieli wyrafinowaną kulturę – tworzyli urokliwe dzieła sztuki, literaturę o nieprzemijającej sile oddziaływania oraz zaskakująco trwałe państwa.

Piotr Zychowicz opisuje zapomniane bestialskie zbrodnie popełnione przez Sowietów oraz wojnę wywiadowczą między II RP a ZSRS. W Sowietach znalazły się też opowieści o wielkich prowokacjach KGB i krwawych wewnętrznych czystkach. O gwałcicielach z Armii Czerwonej i kanibalach z łagrów GUŁagu. Autor rozprawia się również z mitami „wielkiej wojny ojczyźnianej”, które stanowią fundament polityki historycznej współczesnej Rosji.

Kolejna część bestsellerowego cyklu „Opowieści niepoprawne politycznie”.
Po Żydach, Sowietach, Niemcach i Aliantach przyszedł czas na Ukraińców. Ludobójstwo na Wołyniu, akcja „Wisła”, krwawa wojna o Lwów. Pogromy polskich dworów na Rusi, Pakt Piłsudski - Petlura, Wielki Głód i Dywizja SS-Galizien. Fatalne błędy II RP i terroryzm OUN. UPA kontra AK.

W jaki sposób Stany Zjednoczone przyczyniły się do wybuchu II wojny światowej? Jaki był ich interes w wywołaniu konfliktu w Europie? Jaką rolę w tym wszystkim odegrała Polska?

W książce tej czytelnik ma szansę zapoznać się z dokumentami, dotyczącymi 32. prezydenta Stanów Zjednoczonych. Zapisy te pochodzą z polskich, belgijskich, francuskich oraz innych zbiorów dokumentów, które to znalazły się w posiadaniu Niemiec. Niniejsza publikacja pozwala przede wszystkim bliżej przyjrzeć się motywom, metodom oraz celom polityki zagranicznej prezydenta Roosevelta.

Jedna z niewielu tak dobrych i rzetelnych prac próbujących wyjaśnić okoliczności hiszpańskiej tragedii z lat 1936–39. Autor, Rafael Casas de la Vega, jest jednym z najwybitniejszych hiszpańskich historyków wojskowych, profesorem Akademii Sztabu Generalnego i Wyższego Centrum Studiów Obrony Narodowej.

Początek mojej pracy pisarskiej związanej ze średniowieczem miał miejsce kilkanaście lat po ukończeniu przeze mnie École des Chartes, gdy byłam olśniona moim własnym odkryciem tej epoki. W rzeczy samej, w tamtych czasach każdy absolwent liceum czy studiów wyższych, na poziomie licencjatu, z zakresu humanistyki klasycznej nosił w sobie przekonanie, że „średniowiecze” było bardzo „mroczną” epoką.

Podczas zajęć z literatury pięknej i historii wkładano nam do głów solidny arsenał gotowych sądów, które studentów Tomasza z Akwinu kazały nam postrzegać jako głupców, a budowniczych opactwa Le Thoronet – jako barbarzyńców. W tych mrocznych czasach nie było niczego, co zasługiwałoby na uwagę. Dlatego w pewnym stopniu niechętnie zdecydowałam się na studia w École des Chartes, która miała otworzyć przede mną karierę kustosza bibliotecznego. A tymczasem ta uczelnia otworzyła przede mną drzwi do innego świata. I oto po upływie ponad trzech lat studiów, którym często towarzyszyły nieprzespane noce, gdy przygotowywałam się do egzaminów na przykład z bibliotekoznawstwa czy archiwistyki, ta epoka nazywana „mroczną” objawiła mi się skąpana w świetle, którego istnienia nigdy wcześniej nie podejrzewałam.

(Fragment książki)

W niniejszej monografii Autorka szuka przyczyn waśni kresowych, które często przeobrażały się w ludobójstwo. Aby na nie wskazać, odwołuje się do teorii konfliktów społecznych, teorii cywilizacji Feliksa Konecznego oraz teorii podłoża historycznego Ludwika Krzywickiego i Kazimierza Dobrowolskiego. Książka łączy w sobie wyniki badań z zakresu socjologii, nauk politycznych, stosunków międzynarodowych i historii. Wpisuje się zatem w nurt cenionych współcześnie badań interdyscyplinarnych.