Biografie, wspomnienia

Władysław Broniewski, Julian Tuwim, Konstanty Ildefons Gałczyński, Tadeusz Boy-Żeleński – wybitni twórcy polskiej literatury, którym przyszło żyć w nieludzkich czasach. Każdy z nich, omroczony cieniem kremlowskiego tyrana, szedł na upokarzające kompromisy z komunistyczną władzą oraz z własną twórczością.
Stalinizm na ziemiach polskich, przyniesiony na obcych bagnetach, stawiał naszych pisarzy w obliczu moralnych dylematów i tragicznych wyborów.

Piotr Kościński przedstawia postać jednego z dowódców obrony Grodna w 1939 roku, majora Benedykta Serafina. Jest on wciąż niemal całkowicie zapomniany i po dzień dzisiejszy nie został należycie oceniony. Serafin zaczął wojnę w stopniu majora i skończył ją w tym samym stopniu, za bohaterską postawę nigdy nie otrzymał żadnego odznaczenia państwowego; co więcej, żyjąc w PRL-u, do końca musiał ukrywać swoją rolę w bitwie grodzieńskiej.

Opowieść o losach mjr. Benedykta Serafina, który odegrał kluczową rolę w obronie Grodna w 1939 roku. Przez wiele lat nie wiadomo było, co się z nim stało. Książka przybliża jego postać oraz działania zbrojne, mające na celu obronę miasta przed wkraczającymi wojskami sowieckimi.

Marian Dąbrowski – magnat prasowy, filantrop i jeden z najbogatszych ludzi II Rzeczpospolitej. Zaczynał od zera, a jego kariera to prawdziwa historia „od pucybuta do milionera”. Stworzył największy koncern medialny w Polsce z „Ilustrowanym Kuryerem Codziennym” na czele – najpoczytniejszym dziennikiem międzywojennej Polski.
W Krakowie do dziś widać ślady jego wizji: modernistyczny Pałac Prasy, Teatr Bagatela, Gmach Główny Muzeum Narodowego czy słynna Zakopianka, której powstanie wspierał. Dąbrowski był nie tylko przedsiębiorcą z rozmachem, lecz także mecenasem kultury i dobroczyńcą miasta. Jego błyskotliwą karierę przerwała II wojna światowa.

Przeczytaj, jeśli chcesz zrozumieć, jak polityk traci ideały.

Życie wielkich twórców zawsze miewało swoje wzloty i upadki. Ale o upadkach biografowie nie lubili pisać. Zajmowali się albo samą twórczością, tak jakby dzieło nie zostało stworzone przez żywego człowieka, albo publikowali hagiografie.
Piotr Łopuszański, zabiera nas w podróż w czasie, swobodnie przemieszczając się pomiędzy epokami. Odkrywa tajemnice artystów malarzy (płci obojga), wielkich pisarzy – i to nie tylko polskich, a kończy esejem o Gustawie Holoubku, ostrożnie zdejmując z twarzy aktora wszystkie Srebrne i Złote Maski, którymi za życia go uhonorowano.

„[Książka ta] jest pierwszym tak obszernym opisem biografii autora Wojny i sezonu oraz jego twórczości powstałej po roku 1945. Autor dotarł do wielu mało znanych faktów z życia Pawlikowskiego, zbadał jego rozproszone, często trudno dostępne teksty, dotarł do materiałów archiwalnych […]."

Człowiek, który wymyślił wiek dwudziesty. Bez jego wynalazków nie byłoby prądu przemiennego, turbin w elektrowniach wodnych, pilota do telewizora, robotów przemysłowych a nawet… radia czy telefonii komórkowej.

Jedna z niewielu tak dobrych i rzetelnych prac próbujących wyjaśnić okoliczności hiszpańskiej tragedii z lat 1936–39. Autor, Rafael Casas de la Vega, jest jednym z najwybitniejszych hiszpańskich historyków wojskowych, profesorem Akademii Sztabu Generalnego i Wyższego Centrum Studiów Obrony Narodowej.

Poruszający, fabularyzowany reportaż wojenny Rafała Molendy, dziennikarza Radia Szczecin. Opowiada o wydarzeniach, jakie miały miejsce podczas XII zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie. Wszystkie postacie i zdarzenia przedstawione w książce są autentyczne - dzięki nim poznajemy rozterki i obawy żołnierzy wyjeżdżających na wojnę.

Rafał Ziemkiewicz w rozmowie z Wiktorem Świetlikiem odsłania kulisy swojego prywatnego życia.

Rozpustnik, pielgrzym, wędrowiec. Święty mędrzec, cudotwórca, odkupiciel. Doradca i przyjaciel cara – polityk i cham, nawiedzony i seksoholik. Ukochany i znienawidzony. Największy celebryta Rosji na przełomie XIX i XX wieku.

Książka ukazuje postać Rasputina w wielu wymiarach. Poznajemy dzięki niej także życie duchowe i polityczne upadającej Rosji. Autor opierał się na licznych źródłach, próbując rozpoznać te sfałszowane, stworzone i podrzucone przez służby carskie, a potem też fałszywki sowieckie. Nie ocenia jednoznacznie swojego bohatera, ale próbuje go oddemonizować. 
Jak różnie oceniali postać Rasputina nawet mu współcześni, pokazuje zamieszczony jako dodatek tekst A.F. Ossendowskiego z jego zbioru felietonów podróżniczych. Autor spotkał osobiście Rasputina, którego postać próbuje rzetelnie opisać czytelnikowi.