Literatura piękna

Dobraczyński pokazuje, jak Antoni po latach burzliwych przeżyć i poszukiwań, znalazł się w Italii, na kapitule w Porcjunkuli. Przybył tam pełen niepokoju: on, uczony i wielbiciel wiedzy, miał stanąć przed obliczem założyciela zakonu, o którym mówiono, że potępia wszelkie zdobywanie wiedzy. A jednak to spotkanie nie spowodowało dramatycznego rozstania. Przeciwnie - to Antoni, po śmierci Świętego Franciszka, choć nie zajmował żadnego stanowiska w zakonie - odegrał decydującą rolę w nadaniu mu kierunku.

Bitwa pod Megiddo, Zburzenie Jerozolimy. Prorok Jeremiasz, Baruch i kolejni władcy Izraela. Emocje, nieprzemyślane decyzje i ich konsekwencje w pełnej zwrotów akcji, znakomitej powieści Jana Dobraczyńskiego.

Święty Jan Henryk Newman (1801-1890), kanonizowany w 2019 roku, pochodził z zamożnej rodziny londyńskiej. Po studiach w Oksfordzie w okresie fascynacji ewangelikalnym, kalwinistycznym protestantyzmem został w 1825 roku duchownym anglikańskim. Kilka lat później zupełnie porzucił przywiązanie do doktryny usprawiedliwienia z samej tylko wiary i uczuciowości ewangelikalnego protestantyzmu.

Wykładowca historii starożytnej i znawca antycznego sportu, doktor Łukasz Bielak, dostaje zaskakującą propozycję – na zlecenie francuskiego milionera i kolekcjonera rzadkich woluminów ma zbadać fragment rękopisu, którego nikt nie widział od niemal dwóch tysięcy lat. Ale fascynująca, intelektualna przygoda szybko zmienia się w pełną przemocy konfrontację. Piękne krajobrazy południa Francji, średniowieczne katedry i barokowa architektura Malty są tu tłem dla opowieści o bliskiej szaleństwu pasji posiadania książek, wielkich pieniądzach, zazdrości i o tym, że nie każdy ma swoją cenę.

Herakles - bohater, wojownik, kochanek Najpotężniejszy z synów zeusowych, pogromca lernejskiej hydry, zdobywca miast i kobiet, wódz, wojownik, żarłok, gwałtownik, obrońca ludzkości. Tak dziś o nim mówimy, ale czy to aby na pewno cała prawda? Herakles to też postać tragiczna. Heros jest bohaterem rozdartym między pierwiastkiem boskim a ludzkim, przynależnym do obydwu światów, a więc de facto do żadnego z nich. I choć postać jego wyrasta z dawnych opowieści, to przecież niesie ze sobą prawdy uniwersalne. Dla współczesnego czytelnika Herakles może być więc mężczyzną siłą wtłoczonym w kulturowe role, a jednocześnie potępianym za ich realizację. Lektura Stosu Heraklesa jest więc intrygującą podróżą w przeszłość, ale i nader aktualną opowieścią o zmaganiach człowieka ze światem.

Mitologia Jana Parandowskiego stanowi najpopularniejszy w Polsce zbiór greckich i rzymskich podań i wierzeń. Napisana przez wybitnego znawcę i promotora antycznej kultury i literatury, przyniosła mu ogromną popularność i od 1924 r. nieustannie cieszy się wielkim zainteresowaniem czytelników. Pozostaje obowiązkową pozycją dla wszystkich rozpoczynających fascynującą podróż po starożytności, ułatwia poznanie i zrozumienie korzeni europejskiej cywilizacji.

Drugi tom cyklu "Oblicza prowokacji" (oba tomy cyklu to odrębne całości).  Akcja tomu drugiego "Głowa na tacy" rozpoczyna się w 1948 r., w momencie, kiedy Urząd Bezpieczeństwa kończy likwidację IV komendy Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. Jednak w lasach nadal ukrywają się partyzanci, którzy nie pogodzili się z nową, powojenną rzeczywistością. Wówczas płk Leon Andrzejewski z Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego postanawia przeprowadzić „Operację Cezary”, dziś znaną jako sprawa V Komendy WiN.

Trzeci tom cyklu Oblicza prowokacji przybliża misternie utkaną przez Sowietów międzynarodową intrygę szpiegowską pod nazwą Trust, kiedy młode państwo bolszewickie rozpaczliwie potrzebowało kilku lat spokoju po zakończeniu I wojny światowej i przegranej wojnie z Polską, aby wprowadzić zasady Nowej Ekonomicznej Polityki, która miała odbudować gospodarkę ZSRS. Czy zamierzenie się udało?

Cykl "Oblicza prowokacji" (przy czym każdy tom stanowi odrębną całość, a kolejność wyznacza tylko chronologia)  rozpoczyna tom 1 pt. "Syk węża". Jest to powieść szpiegowska, której akcja rozgrywa się w czasach Powstania Styczniowego, a fabuła dotyczy powołania nowego Rządu Narodowego...

Przełom lat 40. i 50. XX wieku to dla Warszawy czas odbudowy powojennych zniszczeń. Kamienica na rogu dzisiejszych ulic Okrzei i Sierakowskiego na Pradze została zbudowana w latach 1860-1863, ale na jej miejscu nowa władza postanowiła wznieść bloki mieszkalne. Jak zwykle bywa w takich sytuacjach, zbiera się komisja, która na miejscu ma ocenić stan kamienicy i zdecydować o jej wyburzeniu.

Pojawia się wtedy tajemniczy urzędnik z warszawskiego magistratu, który staje w obronie kamienicy, fachowo opowiadając o jej dziejach i architektonicznych detalach. Wkrótce okazuje się, że nikt nie zna tego urzędnika, za to w piwnicy, pod warstwą giny i miału węglowego bieleją ludzkie kości.

Warszawskie ulice, place, budynki i zaułki mówią do nas, opowiadają dzieje, których były uczestnikami i świadkami. To są opowieści zrozumiałe dla tych, którzy są w Warszawie zakorzenieni albo świadomie starają się zapuścić tu korzenie. Miedzy ich duszami a duchowym środowiskiem miasta rodzi się więź.

Autorka ukazała przeżycia trzech kobiet w czasach PRL-u. Szczególnie wiernie oddała atmosferę i życie codzienne, zarówno w okresie stalinowskim, jak i w latach osiemdziesiątych XX wieku. Ciekawy wątek stanowi proces dostosowywania się różnych warstw społecznych i kolaboracji niektórych środowisk z narzuconym systemem komunistycznym. Oprócz dużych walorów literackich Trzy bez atu stanowi ciekawe studium socjologiczne społeczeństwa polskiego.