Henryk Sienkiewicz

Początek XX wieku. Królestwo Polskie wstrząsane krwawą rewoltą. Agitacja, zamachy, morderstwa; obłęd i okrucieństwo socjalistycznej ideologii.

On – Władysław Krzycki – młody dziedzic, przystojny i szarmancki, skrywający w swym sercu... mroczny sekret przeszłości. Ona – Agnes Anney – tajemnicza, prześliczna Angielka, której serce bije dla Krzyckiego.

A pomiędzy nimi: z pozoru błahe, lecz narastające problemy, skrywane zaskakujące tajemnice, tragiczne skutki nierozważnego zachowania, także niepokoje, groźby i gwałt rewolucji.

 Koniec XIX wieku. Sielski podwarszawski dwór i stolica Królestwa Polskiego niemal u szczytu swego powabu.

Sienkiewicz z całą mocą pragnie przekonać Czytelnika jak ważnym jest kierowanie się katolickimi zasadami moralnymi; że nawet drobne im uchybienie prowadzi do niebezpieczeństw i tragedii, zaś trzymanie się ich ratuje życie i szczęście.

Przedstawiamy książkę, którą zna chyba każdy Polak! Od pokoleń przygody Stasia i Nel zagubionych na afrykańskim lądzie fascynują, ciekawią, wzruszają i sprawiają, że nie można oderwać się od lektury.

Czternastoletni chłopiec i ośmioletnia dziewczynka uciekają z rąk porywaczy i szukają drogi do domu pośród groźnej afrykańskiej przyrody - niesprzyjającego klimatu, dzikich zwierząt, nie zawsze przyjaźnie nastawionych tubylców, groźnych dla życia chorób i wszelkich innych niebezpieczeństw. Czy wyjdą z tego cało i jakim sposobem?

Przedstawiamy książkę, którą zna chyba każdy Polak! Od pokoleń przygody Stasia i Nel zagubionych na afrykańskim lądzie fascynują, ciekawią, wzruszają i sprawiają, że nie można oderwać się od lektury.

Czternastoletni chłopiec i ośmioletnia dziewczynka uciekają z rąk porywaczy i szukają drogi do domu pośród groźnej afrykańskiej przyrody - niesprzyjającego klimatu, dzikich zwierząt, nie zawsze przyjaźnie nastawionych tubylców, groźnych dla życia chorób i wszelkich innych niebezpieczeństw. Czy wyjdą z tego cało i jakim sposobem?

Niemiecka Afryka Wschodnia lat dziewiećdziesiątych XIX wieku. Niezwykły nadmorski Zanzibar i dziewicze obszary dzisiejszej Tanzanii.

On - Henryk Sienkiewicz - znany i wielbiony powieściopisarz, zagorzały wędrowiec i myśliwy, dociekliwy analityk ludzi i świata. Ona - Afryka równikowa - egzotyczna, kształtowana przez Arabów i Hindusów, dzika, pełna zwalczających się plemion murzyńskich, i cywilizowana... rękoma europejskich misjonarzy.

Sienkiewicz prezentuje Czytelnikowi epicką opowieść o Legionach Polskich we Włoszech walczących w szeregach tyrana Europy z nadzieją odzyskania niepodległości własnego kraju. Dodatkiem do książki jest zbiór kilkunastu noweli i opowiadań znanych i mniej znanych. 

Sienkiewicz w trzech odsłonach lekkim piórem kreśli obraz wzlotów i upadków, dramatów i przygód czasu dojrzewania, młodości i wczesnej dorosłości bohaterów w latach pokoju i podczas wojny.

Sienkiewicz na tle bawiącego się i uczącego barwnego środowiska studentów dobitnie pokazuje do czego prowadzi niezdecydowanie oraz płytkość posiadanych zasad i wyznawanych wartości.

Druga połowa pierwszego wieku. Ledwie trzy dekady od śmierci i zmartwychwstania ukrzyżowanego Boga. Imperium Rzymskie pod władzą Nerona, krwawego i szalonego tyrana. Heroiczne początki nowej cywilizacji.

On - Marek Winicjusz - zuchwały, zepsuty, przesiąknięty pogańskimi obyczajami, bogaty patrycjusz i trybun wojskowy. Ona - Ligia Kalinna - młoda i piękna jak świeżo rozkwitły kwiat, niezwykła córka wodza Ligów, chrześcijanka, zakładniczka Rzymu.

A pomiędzy nimi: diametralnie różna wiara, inny system wartości i praktykowana moralność oraz kraty więzienia, zbrojni pretorianie i wola nieobliczalnego władcy. 

„ Nobel Sienkiewicza” Cezarego Cybulskiego  jest to książka zawierająca ważne informacje dotyczące postaci  Henryka Sienkiewicza  jako laureata Nagrody Nobla. Czytelnik może znaleźć w niej niespotykane w wielu opracowaniach dane dotyczące tła historycznego oraz okoliczności przyznawania prestiżowego dla każdego pisarza wyróżnienia.

„Niesamowite. Słuchając tej interpretacji, człowiek ma nieodparte wrażenie, iż Sienkiewicz napisał tę powieść po to, by mogła być przeczytana przez Pana Globisza…"

Dzięki tej interpretacji na nowo odkrywam język bohaterów "Potopu" i z dziką satysfakcją cytuję go we współczesnej codzienności. Doskonała dykcja aktora powoduje, że i w codziennych rozmowach mam wyjątkową ochotę nie śpieszyć się, nie mówić skrótami, rezygnować z "medialnego" kodu, który bynajmniej nie ma nic wspólnego z pielęgnowaniem polszczyzny, z kulturą języka. Jestem przekonana, że ta interpretacja powieści uczyni wiele dobrego dla zachwaszczonego polskiego języka. Być może uświadomi także młodym, którzy zechcą w ten sposób przeczytać "Potop", że warto wrócić do źródeł języka, dbać o jego czystość.