Literatura piękna

Przemawiałeś Panie…(cytat z Norwida), to zbiór wierszy Kazimierza Brauna o charakterze lub podtekście religijnym. Obok nowych, zawiera on teksty publikowane już w czasopismach (m.in. w „Arcanach”) oraz w tomikach poetyckich.

Zagłada 2.0 to kontynuacja powieści Zagłada. Opowiada o dalszych losach kilku jej bohaterów, podejmuje i rozwija wątek tragedii rodzimego ziemiaństwa, jaka rozegrała się na ziemiach polskich w latach czterdziestych XX wieku.

Zagłada 3.0 to trzeci tom powieści Zagłada i Zagłada 2.0. Opowiada o dalszych losach niektórych postaci poprzednich części; podejmuje wątek tragedii polskiego ziemiaństwa, jaka rozegrała się na ziemiach polskich w latach czterdziestych XX wieku.

Zagłada opowiada o niszczeniu polskiego ziemiaństwa w wyniku tzw. „reformy rolnej”. Została ona zadekretowana przez komunistyczny rząd osadzony w Polsce przez Stalina, a wprowadzana w miarę przetaczania się przez nasze ziemie frontu sowiecko-niemieckiego od lata 1944 do wiosny 1945 r..

Zagłada jest fikcją literacką - opartą wszakże na faktach i rzeczywistych wydarzeniach.

Niniejszy zbiór jest wydaniem wierszy i piosenek żołnierskich Kornela Makuszyńskiego, zawierającym teksty z dwóch tomików autorskich Piosenki żołnierskie oraz Żołnierz, diabeł i dziewczyna.

Dodatkowo prezentowane są cztery wiersze drukowane tylko w czasopismach oraz nuty siedmiu piosenek, na czele z najbardziej popularnymi Makami (muzyka Stanisław Niewiadomski).

Fatalna szpilka to powieść humorystyczna, powstała w 1925 roku, kiedy to Rzeczpospolita Polska i jej obywatele ucierali swoje poglądy w tyglu narodowościowym. Prześmieszna, arcyzabawna historia, z prawie kryminalną fabułą przez autora nazywana "przeraźliwie do głębi wzruszająca". Ale też z drugim dnem i nieskrywanym morałem. Należy do najmniej znanych pozycji z twórczości Makuszyńskiego. Dlaczego? Nietrudno zgadnąć. Ale najpierw trzeba przeczytać.

Nie ta brama, nie to podwórko… Skręcił za szybko, dookoła trzymetrowy mur. Goniący go tajniak rzucił nim o ścianę. Pociemniało mu na chwilę w oczach. Poczuł zimny dotyk stali krępującej ręce. Stało się.

Nie dotrzesz do prawdy, jeśli nie odważysz się choć raz zboczyć z utartej ścieżki.

Miłosz, młody doktorant rozpoczynający pracę na Uniwersytecie w Cambridge, nie potrafi znaleźć swojego miejsca w świecie. Gdy trafia na Teneryfę, poznaje ludzi, którzy świadomie wyrwali się ze sztywnych ram społeczeństwa – offgridowców żyjących w przyoceanicznych jaskiniach. Ich codzienność, wolna od schematów i konwenansów, zmusza go do konfrontacji z własnymi przekonaniami.

Dotarła na miejsce. Podjazd otaczał krąg ludzi. Podeszła bliżej, bryła gapiów rozwierała się. Zobaczyła jasny samochód, skądś go znała. Przed nią był zbity rząd ludzi, nad którym starała się zapanować policja. Stanęła na palcach i dostrzegła, że drzwi auta miały dziury. Schła na nich krew.

Medycy podnieśli ciało na noszach. Nie była pewna, ale to musiał być on. Odskoczyła, trzęsła się. Wydostała się poza zbiegowisko, szła przed siebie, w jej głowie nie pojawiała się żadna myśl. Skrzyżowała ramiona na piersi i już się nie zatrzymała. Pędziła, po policzkach ciekły jej łzy. Może to nie on? W środku wyła. Chciała wrócić na dworzec, będzie już tam na nią czekał. Zrozumiała, że to bezsensu. Szła nieprzytomnie przed siebie.

(fragment powieści)

Znakomita, zaskakująca w swojej wymowie, mądra i z przesłaniem proza. Z bohaterem przemierzamy ulice i ogrody Wenecji, wędrujemy po zaułkach Paryża, przedzieramy się przez dżunglę, gdzie bohater poszukuje orchidei, piękna, którego nikt nie widział, a które zostało zatrzymane w starych hiszpańskich rycinach. Chęć odnalezienia ich staje się nie tylko pasją bohatera, ale i jego obsesją. Ale aby je odnaleźć, musi wyruszyć w niebezpieczną wyprawę do Ameryki Południowej…

Ilustrowane wydanie reportażu Henryka Sienkiewicza o corridzie z komentarzem Lecha Ludorowskiego.

Tomik Ja tu zostaję adresowany jest do wszystkich Polaków – wierzących i niewierzących – którym na sercu leży dobro Ojczyzny i pomyślność przyszłych pokoleń.
Warunkiem przetrwania „tu i teraz” jest odbudowanie relacji rodzinnych, narodowych i powrót do polskiej NORMALNOŚCI. W świecie medialnego teatru, w którym najważniejsze sprawy dzieją się poza sceną, nie jest to takie proste.