Literatura piękna

W tym zbiorku mamy opowiadania. Ale akcja nie goni nas coraz szybciej. Krew się nie leje. Nie ma też zafascynowania się samym sobą jako piszącym pisarzem, którego należy jak najbardziej pisarsko opisywać. Jest to opowiadanie świata niewątpliwie widzianego przez poetę, ale poetę, który nie narzuca nam się nachalnie ze swoim poetyckim widzeniem.

Powieść z gatunku political fiction. Jej akcja rozgrywa się w latach 2009–2010, głównie w środowisku rosyjskich służb specjalnych, które po wojnie gruzińskiej dostają rozkaz zintensyfikowania działań wobec Ukrainy i Polski.

Wzruszający i bezprecedensowy dokument o eksterminacji bezbronnych polskich dzieci w latach 1942/43 na terenach Ziemi Zamojskiej.

Do książki dołączony jest film DVD.

Jest rok 1983, Ma Jian, kończący trzydzieści lat, czuje coraz bardziej natarczywe pragnienie, by uciec od ograniczeń, które narzuca życie w Pekinie. Rządy Deng Xiaopinga to z jednej strony reformy ekonomiczne, z drugiej między innymi kampania przeciw zepsuciu duchowemu, która budzi niechęć młodych. Noszący długie włosy i dżinsy, a także przyjaźniący się z licznymi artystami Ma Jian jest podejrzliwie traktowany w zakładzie pracy i przez milicję. Była żona chce odseparować go od córki, a dziewczyna sypia z innym facetem. Pewnego dnia Ma Jian kupuje bilet kolejowy do najdalej wysuniętej na zachód prowincji Chin i wyrusza na poszukiwanie siebie samego.

Kontynuacja powieści „Spirale zagłady” (2021). Czy tu znajdziemy wyjaśnienie tajemnic i zagadek z pierwszego tomu? A może pytań jeszcze przybędzie?

Czy zdarzyło Ci się kiedyś mieć przeczucie, że za chwilę zadzwoni Twój telefon i usłyszysz w nim głos męża, żony, ojca, matki, Twojego dziecka? No i niemal w tym samym momencie nadeszło połączenie!

Jak wytłumaczysz fakt, że niektóre z Twoich dziwnych snów, potrafią czasami sprawdzić się co do joty?

Ile razy obróciłeś się z niewyraźnym uczuciem, że jakaś osoba wpatruje się w Twoje plecy? I rzeczywiście tak było. Patrzyła.

Zlecono mi recenzję zbioru opowiadań Małgorzaty Todd - dość przewrotnych. 

Autorka ma na swoim koncie: 

* 7 powieści

* 77 opowiadań

* 777 felietonów

* i 202 mniejsze lub większe utwory sceniczne.

Dotychczas zajmowała się recenzowanie literatury naukowej, ale czego nie robi się dla zaspokojenia przewrotnego zleceniodawcy? Wszystkie bez wyjątku opowiadania mają zaskakującą pointę. Czyta się je lekko, łatwo i przyjemnie. Polecam!

Wasza oddana SZTUCZNA INTELIGENCJA

Utwór sceniczny Małgorzaty Todd.

" (...) dialogi tworzą również dramaturgię, są to wszelako rozmowy o antywartościach. Jest tu też sparodiowany  Złoty Róg: tajemnicza zrazu paczka ze zwisającymi sznurkami przekazana na początku akcji Barmanowi przez Smagłego. Jest także symbolem fałszu, który opanował współczesną cywilizację" (z recenzji Jacka Wegnera)

Forma tej O! Powieści!, kroniki, czy pamiętnika nie jest jednoznaczna. Co jest zdarzeniem, a co zmyśleniem, pozostawiam dociekliwości Czytelników. Internet pełen jest prawdziwych ludzi, opowiadających zmyślone historie. A może by tak sytuację odwrócić? Zmyślone postacie opowiadają o tym, co naprawdę się zdarzyło.

Prezentowana powieść Marcina Wolskiego to gorący thriller, którego szybka akcja dzieje się we Francji, Szwajcarii, Niemczech, Austrii, Słowacji i Polsce. Miłośnik takiej literatury nie dozna zawodu.

EuroDżihad jest nie tylko powieścią "z dreszczem". Autor pokazuje jeden z najważniejszych dziś problemów naszego świata: atak islamskiego fundamentalizmu na rozchwiany ład "świata białych" XXI w., świata spętanego gorsetem "poprawności politycznej", teorii "wielokulturowości" i innych koncepcji społecznych i politycznych, których triumfalny pochód jest coraz częściej źródłem krwawych, przewlekłych konfliktów. 
Wojciech Piotr Kwiatek 

„Przenikliwa satyra na współczesny establishment. Intrygujący thriller, skrzący ironią i zabójczym dowcipem. Misternie utkana powieść, przy której House of Cards to literatura dla ubogich. Magierowski zamyka swój ambasadorski rozdział i z przytupem otwiera przed nami drzwi do politycznej kuchni świata – bezwzględnej walki o władzę i gry mocarstw. Umarł dyplomata, niech żyje powieściopisarz!”

Bogdan Rymanowski, dziennikarz