Literatura piękna

Fatalna szpilka to powieść humorystyczna, powstała w 1925 roku, kiedy to Rzeczpospolita Polska i jej obywatele ucierali swoje poglądy w tyglu narodowościowym. Prześmieszna, arcyzabawna historia, z prawie kryminalną fabułą przez autora nazywana "przeraźliwie do głębi wzruszająca". Ale też z drugim dnem i nieskrywanym morałem. Należy do najmniej znanych pozycji z twórczości Makuszyńskiego. Dlaczego? Nietrudno zgadnąć. Ale najpierw trzeba przeczytać.

Nie ta brama, nie to podwórko… Skręcił za szybko, dookoła trzymetrowy mur. Goniący go tajniak rzucił nim o ścianę. Pociemniało mu na chwilę w oczach. Poczuł zimny dotyk stali krępującej ręce. Stało się.

Nie dotrzesz do prawdy, jeśli nie odważysz się choć raz zboczyć z utartej ścieżki.

Miłosz, młody doktorant rozpoczynający pracę na Uniwersytecie w Cambridge, nie potrafi znaleźć swojego miejsca w świecie. Gdy trafia na Teneryfę, poznaje ludzi, którzy świadomie wyrwali się ze sztywnych ram społeczeństwa – offgridowców żyjących w przyoceanicznych jaskiniach. Ich codzienność, wolna od schematów i konwenansów, zmusza go do konfrontacji z własnymi przekonaniami.

Dotarła na miejsce. Podjazd otaczał krąg ludzi. Podeszła bliżej, bryła gapiów rozwierała się. Zobaczyła jasny samochód, skądś go znała. Przed nią był zbity rząd ludzi, nad którym starała się zapanować policja. Stanęła na palcach i dostrzegła, że drzwi auta miały dziury. Schła na nich krew.

Medycy podnieśli ciało na noszach. Nie była pewna, ale to musiał być on. Odskoczyła, trzęsła się. Wydostała się poza zbiegowisko, szła przed siebie, w jej głowie nie pojawiała się żadna myśl. Skrzyżowała ramiona na piersi i już się nie zatrzymała. Pędziła, po policzkach ciekły jej łzy. Może to nie on? W środku wyła. Chciała wrócić na dworzec, będzie już tam na nią czekał. Zrozumiała, że to bezsensu. Szła nieprzytomnie przed siebie.

(fragment powieści)

Znakomita, zaskakująca w swojej wymowie, mądra i z przesłaniem proza. Z bohaterem przemierzamy ulice i ogrody Wenecji, wędrujemy po zaułkach Paryża, przedzieramy się przez dżunglę, gdzie bohater poszukuje orchidei, piękna, którego nikt nie widział, a które zostało zatrzymane w starych hiszpańskich rycinach. Chęć odnalezienia ich staje się nie tylko pasją bohatera, ale i jego obsesją. Ale aby je odnaleźć, musi wyruszyć w niebezpieczną wyprawę do Ameryki Południowej…

Ilustrowane wydanie reportażu Henryka Sienkiewicza o corridzie z komentarzem Lecha Ludorowskiego.

Tomik Ja tu zostaję adresowany jest do wszystkich Polaków – wierzących i niewierzących – którym na sercu leży dobro Ojczyzny i pomyślność przyszłych pokoleń.
Warunkiem przetrwania „tu i teraz” jest odbudowanie relacji rodzinnych, narodowych i powrót do polskiej NORMALNOŚCI. W świecie medialnego teatru, w którym najważniejsze sprawy dzieją się poza sceną, nie jest to takie proste.

Tomik Niepodległa wpisuje się w moją misję edukowania Polaków za pomocą szlachetnie pojmowanej rozrywki. Edukacja nie musi być nudna! Nawet nie powinna... Wiele z tych wierszy i ballad jest już wykorzystywanych przez nauczycieli na lekcjach historii. Sami uczniowie wybierają je do prezentacji na szkolnych akademiach, patriotycznych przeglądach i rocznicowych festiwalach, a portal YouTube wypełniony jest coverami moich piosenek: od wersji balladowych przez rocka po wykonania chóralne i orkiestralne.

Lech Makowiecki

Poznaj zdumiewającą tajemnicę ukrytą w sercu dżungli!

Doktor Ron Webber, wybitny zoolog, obserwuje niespotykane zdolności u jednego z szympansów bonobo. Według niego to przełomowe odkrycie w badaniach nad naczelnymi, które może także wiele powiedzieć o naturze człowieka. Nie podejrzewa jednak, że w samym centrum kongijskiej dżungli czyha na niego ogromne niebezpieczeństwo. Niedaleko jego stacji badawczej odkryto złoża cennego kasyterytu. Kiedy w grę wchodzą ogromne pieniądze, środowisko naturalne, życie ludzkie czy inne wartości przestają się liczyć.

Porywająca i świetnie napisana opowieść o próbach rozwiązania tajemnicy przeplatana jest zapiskami eremity sprzed wieków i wyznaniami pewnego DJ-a. W ten sposób otrzymujemy dwie splecione ze sobą narracje. Jedną - o snajperach, satelitach szpiegowskich, samochodach terenowych pokonujących pustynne szlaki i działaniu jednostek specjalnych. Drugą - o ojcach pustyni, codziennym życiu mnichów i mądrości ascezy monastycznej. Obie te narracje splatają się w jedną całość - w mistrzowsko skonstruowaną historię o odwiecznej walce dobra ze złem.

Tym razem komisarz Wiktor Trak ściga wyrafinowanego zabójcę. Metody sosowane przez śledczego są niekonwencjonalne, odbiegają od powszechnie przyjętych w policji, co spotyka się z krytyką zwierzchników. Być może nikt nie jest bez winy…

W tym zbiorku mamy opowiadania. Ale akcja nie goni nas coraz szybciej. Krew się nie leje. Nie ma też zafascynowania się samym sobą jako piszącym pisarzem, którego należy jak najbardziej pisarsko opisywać. Jest to opowiadanie świata niewątpliwie widzianego przez poetę, ale poetę, który nie narzuca nam się nachalnie ze swoim poetyckim widzeniem.