Julian Dunajewski - Wykład ekonomii politycznej

Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie co posiadacie – chciałoby się powiedzieć patrząc na dominującą w Polsce myśl ekonomiczną. Nawet zwolennicy wolnego rynku w zdecydowanej większości wolą odwoływać się do światowych klasyków: Smitha, Ricarda, Bastiata, Misesa, Friedmana czy Hayeka. Polscy myśliciele wolnorynkowi? Raczej nieznani. Przywoływani? Niezwykle rzadko.

Dlatego właśnie Wydawnictwo Prohibita rozpoczyna pionierski projekt zaprezentowania Polakom polskich klasyków wolnorynkowej myśli ekonomicznej. Dziełem Juliana Dunajewskiego, wybitnego krakowskiego ekonomisty i prawnika, ministra skarbu oraz prezydenta Krakowa, chcemy pokazać, że polska myśl ekonomiczna, szczególnie wolnorynkowa, ma bardzo duże tradycje i wcale nie ustępowała na tym polu zachodnim sąsiadom.

Wykład ekonomii politycznej Juliana Dunajewskiego otwiera całą serię dzieł, które postanowiliśmy zatytułować: Klasyka Polskiej Myśli Wolnorynkowej.

Łącznie w serii planujemy wydać minimum 8 dzieł polskich ekonomistów.

Druga w kolejności, po Dunajewskim, wczesną wiosną 2013 roku, ukaże się praca Włodzimierza Czerkawskiego (1866-1913) Polityka ekonomiczna. Do końca 2013 roku kolejne dwa tomy.

Wszystkie tomy zostaną wydane w serii z podobnymi motywami na okładce, różniąc się tylko kolorem tomu. Cena detaliczna tomu I wynosi 49,00 zł.

* * * * *

Wykład ekonomii politycznej Juliana Dunajewskiego to wykład zwięzły, jasny i obrazowy. Promujący zdrowy rozsądek, a przede wszystkim zalecający wolność we wszelkich dziedzinach życia jako najlepsze panaceum na wszelkie dolegliwości gospodarcze. Interes prywatny, pobudzający każdego do pracy – powiada Dunajewski – lepszym jest przewodnikiem od ustawy, która niby kosztowna machina działa kosztownie, a nieraz może więcej popsuć niż naprawić.

Julian Dunajewski (1822-1907), jeden z najwybitniejszych polityków końca XIX wieku w Europie. Prawnik, ekonomista, wykładowca i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, zwolennik liberalizmu ekonomicznego, w swych pracach odwoływał się do myśli Adama Smitha, Jeana Baptiste Saya, Frédérica Bastiata oraz Charlesa Raua.

Dwukrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa UJ, a następnie trzykrotnie powierzono mu stanowisko rektora i prorektora, członek Akademii Umiejętności. Karierę polityczną rozpoczął w 1864 r., uzyskując najpierw mandat poselski do galicyjskiego Sejmu Krajowego we Lwowie, a od 1873 r. (do końca życia) miejsce w parlamencie wiedeńskim. Jeden z przywódców prawicy w walce z centralizmem niemieckim, obrońca języka narodowego. W parlamencie zajmował się sprawami budżetowymi oraz reformą administracyjną, współtworząc projekt organizacji władz administracyjnych dla Galicji. Pod koniec lat 70. XIX wieku został prezydentem Krakowa. W latach 1880-1891 pełnił funkcje ministra skarbu Austrii i jako pierwszy zlikwidował deficyt budżetowy i uzdrowił finanse. Niezwykle ceniony przez cesarza Franciszka Józefa I, został odznaczony przez niego m.in. Wielkim Krzyżem Orderu Św. Szczepana i Wielką Wstęgą Orderu Cesarza Leopolda. Po powrocie do Krakowa mieszkał w pałacyku przy ul. Podwale 11, stąd część tej ulicy nazwano potem jego nazwiskiem. Zmarł  9 listopada 1907 r. w Krakowie.
Autor prac: Ziemia i kredyt. Studium ekonomiczne (1864), O instytucjach gminnych (1850), Zarys organizacyjny władz administracyjnych w Galicji (1871, z Wiktorem Kopffem i Dionizym Skarżyńskim), Wykład ekonomii politycznej (cykl wykładów opublikowany w 1935).