Akademicka Oficyna Wydawnicza EXIT

Na początku XX wieku w Kościele katolickim pojawiły się na temat Marcina Lutra opracowania dwóch uczonych, należących do tego samego pokolenia: dominikanina Heinricha Denfile oraz jezuity Hartmanna Grisara. Pierwszy z nich skupił się na moralności chrześcijańskiej, a drugi na historii i psychologii Lutra. W rzeczywistości oba dzieła doskonale wzajemnie się uzupełniają.

W tomie pierwszym pracy Grisara są ukazane m.in. dwa etapy rozwoju doktryn Marcina Lutra. W pierwszym etapie przed wywieszeniem słynnych tez pojawiły się najważniejsze nauki, w tym o przeznaczeniu, braku wolnej woli, całkowitym zepsuciu natury ludzkiej, przypisaniu zasług Chrystusa, usprawiedliwieniu przez "humilitas" i braku pewności zbawienia. Dopiero później pojawiło się ostateczne rozwiązanie problemu usprawiedliwienia, czyli doktryna o usprawiedliwieniu przez samą wiarę i osobistej pewności zbawienia. Ukoronowaniem całego procesu było publiczne odrzucenie autorytetu soborów powszechnych i papieża, czyli zasada luteranizmu.

Zgodnie z tradycja Kościoła, odwołującą się do przykładu Chrystusa, nie można oddzielić sposobu postępowania osoby od głoszonych przez nią prawd wiary. 

Kłamstwa Marcina Lutra i jego mowy pełne nienawiści, które każdy powinien potępić, są nie do podważenia.
Hartmann Grisar wykazał, ze nie można ich usprawiedliwić ani retoryką, ani polemiką, bo on po prostu nimi żył. Takie podejście rzutowało na doktrynę Lutra, która Grisar scharakteryzował następująco: 
W stylu i postępowaniu był kameleonem. Takie były jego wewnętrzne uczucia i taka była
jego teologia.

Książka omawia rozumienie i praktyczne wykorzystanie (czyli teoria i praktyka) hasła "sola scriptura" przez Marcina Lutra. Jest to wyjątkowe opracowanie, bo żaden biblista polski nigdy nie podjął tej tematyki w tak obszernym zakresie.

Jasna Góra w oczach Służby Bezpieczeństwa PRL. Konflikty w zakonie, spory z Prymasem, sprawa Macocha z początków XX wieku - wszystko zebrane i udokumentowane w niniejszym, monumentalnym tomie.

Ksiądz Eugeniusz Dąbrowski był jednym z najważniejszych biblistów polskich drugiej połowy XX wieku. Jego działalność naukowo-badawcza i naukowo-popularyzatorska poparta licznymi publikacjami, a przede wszystkim przekładami Nowego Testamentu, sprawiła, że był postacią powszechnie znaną, a z jego dorobku przez wiele lat korzystano w seminariach duchownych, na KUL-u i ATK-u.

Dlaczego obecnie nawet luteranie wydają się pomijać i marginalizować swego założyciela i niektóre jego "pomysły" i przemyślenia, zwłaszcza gdy chodzi o pożądanie cielesne? Jak przebiega nieustanny "wybór i zmiana" w tej konfesji? Książka niniejsza to wielka apologia chrześcijańskiej moralności, ukazująca co dokładnie legło u początków protestantyzmu.

Johannes Janssen (1829-1891) ukazał przełomowe znaczenie reformacji dla historii narodu niemieckiego na tle jego osiągnięć w XV w. (nauka, sztuka, literatura, ekonomia), rozwój reformacji oraz jej konsekwencji w XVI w. Nie pominął działań Marcina Lutra jako promotora rewolucji społecznej oraz ukazał ją na szerokim tle politycznym i społecznym.

W drugim tomie Johannes Janssen przedstawia szczegółowo wydarzenia polityczne i religijne w Niemczech w latach 1525-1580. W tym okresie egoizm, zdrada i klamstwo były zjawiskiej powszechnym, a bunty, zniszczenia, mordy i grabieże zyskiwały miano czynu religijnego oraz były wyrazem obrony sumienia i wolności niemieckiej. Wystarczyło powołać się na "czystą ewangelię" i "Słowo Boze", a wszelkie ograniczenia znikały i zyskiwało się poparcie kaznodziejów.

W trzecim tomie swojej monumentalnej pracy Johannes Janssen zajmuje się wydarzeniami z lat 1581-1618 i pokazuje, jak konsekwencją rozpoczętej przez Marcina Lutra „wojny piór” o niespotykanym dotąd stopniu nienawiści był stopniowy upadek cesarstwa i narodu zakończony Wojną trzydziestoletnią (1618-1648). Liczbę ofiar głoszenia „czystej Ewangelii” w Niemczech i Francji można porównać do skutków I wojny światowej, chociaż ludności było wówczas znacznie mniej.

W czwartym tomie Janssen kontynuował pokazywanie opłakanych skutków działalności Marcina Lutra w życiu narodu niemieckiego. Oddanie książętom i panom władzy nad Kościołem doprowadziło do rządów ignorantów, którzy samowolnie zmieniali prawa i doktryny kościelne. Nastąpił upadek edukacji, kultury i nauki. Ciągle pogarszały się warunki ekonomiczne, społeczne, religijne i moralne, a niepohamowane dążenie do przepychu i luksusu oraz uzależnienie od mody powodowało olbrzymie zadłużenie osób, miast i władców.

Do tego należy dodać panujący egoizm, żądzę władzy, brak moralności, grabieże i wyzysk, katastrofalny kult polowań, pijaństwo, hazard, alchemię, wzrost przestępczości i samobójstw, absurdalne wyroki, prześladowanie "czarownic" i niesprawiedliwość. W rezultacie społeczeństwo i cesarstwo było tak rozbite wewnętrznie, że wojna trzydziestoletnia wydawała się nieuchronna.

Dwie encykliki Leona XIII z komentarzem.