Capital

Stanisław Michalkiewicz, z właściwym sobie optymizmem – uczy nas rozumieć polską historię. Łączy wydarzenia z przeszłości z nasza teraźniejszą sytuacją, rysuje dla nas „zagadkowe ciągi przyczynowo — skutkowe” pomiędzy nimi.

Drugi tom „Alfabetu Idei” kontynuuje podróż drogą alfabetyczną po przekłamaniach, mitach i lewicowych „dekonstrukcjach” pojęć, które mają na celu duraczenie społeczeństwa. Jednym z przykładów jest komunizm, do teraz uważany za system, sprawiedliwy i dobry dla ludzkości, a niedoskonałości wynikają z tego, że ludzie do niego nie dorośli….

Niepoprawny politycznie Alfabet Idei ma na celu skonfrontować się z fałszywą propagandą. Momentami w sposób brutalny i bezpardonowy...

"W dziewięciu rozdziałach poruszyliśmy istotne sprawy dotyczące funkcjonowania państwa w obecnym świecie oraz staraliśmy się ustalić, jakie jest nasze położenie polityczne na arenie międzynarodowej. Nie zabrakło też kwestii społecznych, zatem nie przedłużając, w imieniu swoim oraz Pana Stanisława zapraszam Państwa do lektury."

Jarosław Kornaś

Prezentowana Czytelnikowi książka jest kroniką wyprawy. Głównym zadaniem niniejszej pozycji była chęć przekazania polskiemu czytelnikowi rzetelnej relacji na temat państwa włoskiego lat trzydziestych ubiegłego wieku.

José Antonio Primo de Rivera (1903-1936) był najstarszym synem dyktatora Hiszpanii z lat 20-tych XX wieku generała Miguela Primo de Rivery. Był osobowością barwną, krwistą, wieloznaczną i intrygującą pod wieloma względami.

Pan Tomasz Cukiernik przestawia w tej książce wolnościową koncepcję państwa, ogranicza się do aspektu ekonomiczno-politycznego. Nie tylko przedstawia tę koncepcję, ale dokonuje tego na tle krytyki tak zwanego państwa opiekuńczego, które miałoby stanowić remedium na kapitalistyczny wyzysk.

Mimo krytycznych uwag, które dotyczą przede wszystkim strony organizacyjnej dowodzenia, bitwa o Piedimonte San Germano budowała nową, rycerską tradycję Wojska Polskiego – tradycję pancerną.

Prezentowana książka do wyjątkowe studium, barwna opowieść o wielkopolskich Żołnierzach Niezłomnych skupionych wokół dwóch niezwykłych dowódców Gedymina Rogińskiego ps. „Dzielny” oraz Mariana Rączki ps. „Kościuszko”. Mimo, że to książka naukowa czyta się ją jak najlepszą powieść, z wieloma dobrymi i złymi bohaterami, w której dominują liczne zwroty akcji.

W czasie II wojny światowej Hiszpania zachowała neutralność. Szef państwa, gen. Francisco Franco, pozwolił jednak ochotnikom ze swego kraju wstępować w szeregi niemieckiego Wehrmachtu i walczyć na froncie wschodnim. W latach 1941–1943 blisko 50 tys. Hiszpanów – żołnierzy „Błękitnej Dywizji” – zadało ciężkie straty Armii Czerwonej pod Leningradem. Uważali, że był to odwet za zbrodnie, które komuniści popełnili w ich ojczyźnie, podczas wojny domowej 1936–1939. Gdy jednak karta wojny się odwróciła i Niemcy ponosili kolejne porażki, Caudillo nakazał swoim żołnierzom powrót do Hiszpanii.
Nie wszyscy wypełnili ten rozkaz. Kilkuset straceńców, wbrew wszystkiemu i wszystkim, zdecydowało się kontynuować walkę. Przywdziali mundury Waffen-SS i bili się przeciwko Sowietom i aliantom – już nie za Hiszpanię, ale za Führera i „Wielkie Niemcy”. W oblężonym Berlinie, jako „ostatni z ostatnich”, fanatycznie i desperacko bronili ruin III Rzeszy.