Capital

Grzegorz Braun w swej książce dokonuje wykładni historycznej obecnego konfliktu między Ukrainą a Rosją. Warto poznać sieć zależności mocarstw światowych, aby poznać nasze miejsce w tej układance, aby mieć świadomość naszego położenia. Bez myślenia życzeniowego i stawania w awangardzie cudzych interesów naszym kosztem.

„Będziesz Pan wisiał” to słowa które padły na trybunie sejmowej z ust Grzegorza Brauna do ministra „zdrowia” Adama Niedzielskiego. Układ polityczny który rządzi polską od ponad 30 lat dostają piany i rozległ się wrzask niczym od ludzi opętanych skropionych wodą święconą. Jednak cena mówienia prawdy jest wysoka, ale dla osoby która ma determinację, wiarę i wizję wolnej Polski nie straszne są kary czy próby wykluczenia z życia politycznego. Grzegorz Braun od wielu lat prowadzi tą batalię i wie jaka jest tego cena. Jak wygląda jego walka o prawdę? O tym jest ta książka.

Książka ma formę rozmowy Jana Pińskiego z Grzegorzem Braunem o wybranych epizodach historii Polski.

"Ta książka ma pomóc zwykłym ludziom zrozumieć historię Polski, a także dać im argumenty. Historia ograniczona do dat, bez narracji umożliwiającej jej zrozumienie, nie ma walorów kształcących. Wyposażona zaś w fałszywą narrację, na przykład o tym, że przegrane powstania narodowe sprzyjały odzyskaniu niepodległości, stanowi kamień węgielny przyszłych porażek. Zachęca bowiem do popełniania tych samych błędów w przyszłości."

 ze Wstępu Jana Pińskiego

Hans Frank, będąc wysokim urzędnikiem Rzeszy i generalnym gubernatorem, wypowiadał się o Kościele katolickim i wierze katolickiej z pogardą i cynizmem. Według niego katolicyzm był największym grzechem, trucizną, a Ewangelię nazywał bajeczkami.

Sprawa rewindykacji mienia żydowskiego należy do niezwykle drażliwych tematów w relacjach polsko-żydowskich. Ireneusz Lisiak pokazuje mechanizm oszustwa ze strony tzw. "spadkobierców" mienia żydowskiego. Przypomina umowę z 1960 roku ze Stanami Zjednoczonymi, która zamykała kwestię tych roszczeń.

Polityka eksterminacyjna wobec Narodu Polskiego prowadzona była przez okupantów (niemieckiego i sowieckiego) od początku okupacji. Szczególne miejsce w strategii obu najeźdźców zajmowały polskie dzieci i polska młodzież. Ich eksterminacja i germanizacja miała być w perspektywie polityki niemieckiej zabezpieczeniem trwałego włączenia ziem polskich do III Rzeszy.

Jest to już trzeci i ostatni tom trylogii Ireneusza Lisiaka dotyczącej holokaustu Kościoła katolickiego podczas II Wojny Światowej.

Dlaczego Ci sami, którzy pomstują na zbrodnie stalinowskie, jednocześnie usprawiedliwiają decyzje Piłsudskiego z 1919 roku jako słuszne i niepodlegające dyskusji? Czy historia niczego nas nie nauczyła? Dlaczego tak łatwo ulegamy obsesjom i szaleństwom, za które potem drogo płacimy? Dlaczego rosyjski syndrom wciąż na dopada i paraliżuje, czego namacalnym dowodem jest polska polityka wschodnia po 1990 roku? To są pytania, na które próbowałem odpowiedzieć w tej książce.

Wczoraj i jutro - najważniejsza narodowa pozycja książkowa lat 30 XX wieku.
Autor był ideologiem narodowym i liderem młodego pokolenia narodowców, prezesem Młodzieży Wszechpolskiej i założycielem Obozu Narodowo Radykalnego.
Pozycja jest nie tylko zwięzłym resume historii Narodu Polskiego, ale też śmiałym spojrzeniem w przyszłość, stanowi podsumowanie narodowo-radykalnego światopoglądu.

Przykładem, że z mitami przeszłości cały czas nie udało się wygrać jest sprawa Narodowych Sił Zbrojnych, gdzie sprawa jej udziału w Powstaniu jest zamilczana. Niestety instytucję państwowe czy samorządowe nie pomagają albo jest to pomoc zbyt mała. Po 30 latach „wolnej” Polski dzięki garstce zapaleńców udaje się w miarę możliwości odkłamywać jej mit, gdzie komuniści przedstawiali ją jako organizację bandycką, antysemicką i zbrodniczą. Niestety miejsce dla NSZ w Muzeum Powstania Warszawskiego to jedna czy dwie gablotki za schodami. Jednocześnie jest miejsce na tablicę ku czci Azerów walczących w Powstaniu Warszawskim. Dla przypomnienia, w Powstaniu Warszawskim walczył azerbejdżański 111 pułk… po stronie Niemieckiej.

Zwycięstwo odniesione pod Radzyminem, Wołominem, Ossowem wpisało się złotymi zgłoskami w tradycję oręża polskiego. Wysiłek obrony Warszawy został okupiony wieloma ofiarami, a w krytycznych dniach sierpnia 1920 r., w chwili zwątpienia, szukano nadziei nawet w siłach nadprzyrodzonych, czy w cudzie Bożym. Mogło się wówczas wydawać, że nie ma siły, aby armie bolszewickie nie zdobyły Warszawy. A jednak trud i waleczność żołnierza, pewnie i opatrzność Boża sprawiły, że Polska przez dalsze dwudziestolecie mogła się cieszyć niepodległością i wolnością.