Capital

"Odnowiciel", szósty tom powieści piastowskich, opisuje czas odbudowy Polski po dramatycznych czasach reakcji pogańskiej, najeździe Brzetysława i anarchii bezkrólewia, które nastąpiły po śmierci Mieszka II. 

Drugi tom z cyklu „Powieści piastowskich”, w którym autor opisuje burzliwe dzieje powstania państwa polskiego. Spiski, intrygi, dyplomacja i walki u schyłku X wieku, Mieszko i Bolesław Chrobry, który z dziecka staje się mężczyzną. Tajemniczy Zbrozło, mężny Stoigniew, waleczny Jaskotel wraz z głównymi bohaterami przeżywają liczne przygody i często muszą podejmować trudne decyzje. Jak ułożą się trudne relacje z Cesarstwem Niemieckim, skąd wziął się miecz Bolesława, czy młode państwo polskie przetrwa próbę czasu?

Trzeci tom z cyklu "Powieści piastowskich" poświęcony jest Bolesławowi Chrobremu. Od śmierci Mieszka I i walki z Odą o całość państwa Polan, przez męczeńską śmierć św. Wojciecha i Zjazd Gnieźnieński, aż do początków wojen z Cesarstwem niemieckim.

Zagłada 2.0 to kontynuacja powieści Zagłada. Opowiada o dalszych losach kilku jej bohaterów, podejmuje i rozwija wątek tragedii rodzimego ziemiaństwa, jaka rozegrała się na ziemiach polskich w latach czterdziestych XX wieku.

Zagłada 3.0 to trzeci tom powieści Zagłada i Zagłada 2.0. Opowiada o dalszych losach niektórych postaci poprzednich części; podejmuje wątek tragedii polskiego ziemiaństwa, jaka rozegrała się na ziemiach polskich w latach czterdziestych XX wieku.

Zagłada opowiada o niszczeniu polskiego ziemiaństwa w wyniku tzw. „reformy rolnej”. Została ona zadekretowana przez komunistyczny rząd osadzony w Polsce przez Stalina, a wprowadzana w miarę przetaczania się przez nasze ziemie frontu sowiecko-niemieckiego od lata 1944 do wiosny 1945 r..

Zagłada jest fikcją literacką - opartą wszakże na faktach i rzeczywistych wydarzeniach.

Krzysztof Baliński w swojej najnowszej książce wraca do tematu, który chwilowo został przykryty najpierw przez „pandemię” a teraz kolejną „wojną o pokój”. Ta grabież w majestacie prawa nazywana zwrotem mienia pożydowskiego jest tykającą bombą...

Krzysztof Baliński nazywa Ministerstwo Spraw Zagranicznych: Ministerstwem Spraw Przegranych. Można zadać pytanie, czy nie jest to za daleko idąca opinia? Przecież od czasów „Dobrej Zmiany” wstaliśmy z kolan, szanują nas na świecie, ba! Cenią i chcą naśladować! Tutaj przypomina mi się sytuacja z 1939 roku. Wtedy też świat był nami zachwycony. Ministerstwo Spraw Zagranicznych finalnie w momencie „sprawdzam” doprowadziło Polskę do upadku, a obywateli skazało na śmierć i cierpienie, a winni tego cierpienia zostali bohaterami.

Polska czy UkroPolin to kolejna książka Krzysztofa Balińskiego, który zajmuje się zagadnieniami spraw międzynarodowych i działalności naszego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Właśnie działalność tego Ministerstwa daje wiele powodów do krytycznego komentowania prowadzonej przez cały okres III RP polityki zagranicznej.

Obecna sytuacja Polski na arenie międzynarodowej pomimo triumfalnej propagandy polityków staje się coraz trudniejsza. Ukraina, która dostała i dostaje cały czas wielkie wsparcie od polityków i zwykłych Polaków jednak nie jest naszym przyjacielem. Tak, Ukraina traktuje nas instrumentalnie, działa na szkodę polskich przedsiębiorców za zgodą i pomocą "sług Ukrainy" w postaci naszych polityków i doi nasz socjal, tak jak by byli obywatelami naszego kraju a na koniec ze zbrodniarzy, którzy mordowali naszych rodaków na Wołyniu, robi swoich bohaterów.

Rządzący wciąż zapewniają, że nieuchronna w końcu katastrofa finansowa jest niemożliwa, a każdy, kto przed nią ostrzega, to oszołom lansujący „spiskowe” teorie dziejów i siejący nienawiść w celu podzielenia społeczeństwa. Jest w końcu tak dobrze, jak nigdy wcześniej w Polsce nie było. Rośnie zadłużenie zagraniczne, ale żyjemy w czasach, kiedy zadłużają się wszystkie państwa świata i nie ma podstaw, aby Polska była tutaj wyjątkiem...

Operacja "Okrągły Stół" to opowieść o realiach Polski, w której żyjemy i jaką znamy od ponad 30 lat. Leszek Szymowski ujawnia sekrety operacji, której aktem założycielskim były tajne narady w Magdalence. 

Gdy osiemnaście lat temu, w 1995 r. „Paszkwil Wyborczej” wyszedł drukiem, myślałem, że jego żywot – jako książki o Powstaniu Warszawskim – będzie krótki. Rzecz dotyczyła bowiem bieżącego (jak się wówczas wydawało) sporu nie tyle o samo Powstanie (bo ten się nigdy nie zakończy), co propagandowego ataku „Gazety Wyborczej” na jego uczestników. Skoro uznano na jej łamach, że AK i NSZ wytłukły mnóstwo niedobitków z getta, to naturalną rzeczą było dokładne sprawdzenie, czy jest to prawda czy też fałsz.