Dom wydawniczy Ostoja

„Jak z wypowiedzi papieży na temat masonerii wynika, wolnomularstwo jest ośrodkiem, motorem i duszą tego antychrześcijańskiego i antyspołecznego ruchu, zapewne najbardziej destruktywnego i anaturalnego, jaki kiedykolwiek pojawił się na świecie. Leon XIII, w wielkiej swej encyklice o masonerii, wspomina o wojnie wypowiedzianej cnocie i prawdzie przez Królestwo Szatana na ziemi i stwierdza, iż wodzem w tej wojnie jest właśnie zwarty organizacyjnie, lecz szeroko na świecie rozprzestrzeniony Związek Wolnomularzy”

(fragment książki)

Ks. prał. Jan Gnatowski, pseudonim literacki Jan Łada, wybitny kapłan, uznany pisarz i publicysta oraz dyplomata papieski, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej inteligencji przełomu XIX i XX wieku.

[...] jesteśmy zasadniczymi przeciwnikami antysemityzmu, a nawet i asemityzmu. Sami ostrzem praw wyjątkowych, nienawiści, przesądu, prześladowania ranieni tak często i tak dotkliwie, nie myślimy zwracać go przeciw innym. Nie chcemy i dlatego, aby „nie czynić drugiemu, co nam samym niemiło”, ale i dlatego także, bo wierzymy, że mało jest warta idea potrzebująca pomocy bagnetu i kodeksu karnego i że najmniej już potrzebuje tego do zwycięstwa — Prawda.

Ale zarazem stwierdzamy i to, że szanując przekonania i prawa cudze, nie możemy uznać za korzyść dla naszego społeczeństwa, gdy nam mniejszość te przekonania swoje, obce nam i wrogie, chce w imię własnych swych praw narzucić. Nie możemy dopuścić, by przybysze, korzystający od wieków z naszej gościny, by mniejszość, obowiązana co najmniej do tego samego uszanowania dla większości, jakiej wymaga dla siebie, brała tę większość w jasyr duchowy, stokroć cięższy i gorszy od dawnego tatarskiego, by wyzuwała nasz ogół z tego, co jest jego najdroższym skarbem.

Reprint wydania z 1923 roku.

(..) Praca niniejsza ma na względzie wyprowadzenie z błędu tych wszystkich, co nie pojmują, czy też nie zdają sobie sprawy czym jest dla nas w dobie obecnej kwestia żydowska. Aby zrozumieć współczesne tendencje żydostwa międzynarodowego, sięgam nieco do historiozofii i przedstawiam czynniki tak urabiające psyche żydowską, że przy zetknięciu się Żydów z narodami jeszcze pogańskimi, a później chrześcijańskimi, wszędzie i zawsze wynikały zatargi. Żydzi, zgodnie ze swoimi właściwościami duchowymi, zachowują względem obcych narodów stanowisko nieszczere, nieprzychylne, a dla pewnych powodów, wyłuszczonych w pracy, względem Odrodzonej Polski otwarcie wrogie. Musimy ten objaw koniecznie zrozumieć, on też jest celem niniejszej książki.(..)

Ks. Józef Kruszyński (z przedmowy)

Książka autorstwa ks. kard. José Maria Caro Rodrigueza to jedno z niewielu dzieł rzetelnie traktujących o istocie działania masonerii. Organizacja ta, dzisiaj w wielu krajach już wychodząca z ukrycia, stara się pokazywać tylko jedno swoje oblicze. Jest ono korzystne dla wolnomularstwa do osiągania doraźnego celu, jakim jest zdobycie przychylności dla siebie i głoszonych przez siebie idei. Ze względu na potęgę tej tajnej organizacji i niezbadane do końca skutki działalności masonerii, przeciwnicy wolnomularstwa powinni poznać jego prawdziwe korzenie i wartości, łączące członków lóż masońskich.

„W oczekiwaniu takich momentów wyjątkowych, takich czynów płomiennych ducha, nie wie, co ma począć z sobą, wszystko mu jedno, w tęsknocie i nudzie może trwać długie lata gdziekolwiek bądź jakkolwiek. Ale gdy czas chwili takiej przychodzi, gdy ktoś lub coś da z zewnątrz znak, że już godzina jej wybiła, bądź gdy w sobie samym poczuje nagle jej narodziny, wówczas gotów jest na wszystko. Wówczas ogarnia go szał święty, opętanie wzywa na bój śmiertelny, a każdy czyn jego nosi charakter gwałtu i samowoli”.

Powieść z roku 1885 Michała Bałuckiego — pisarza, komediopisarza i publicysty okresu pozytywizmu — zawierająca wątki gospodarczych relacji polsko-żydowskich.

Hasła walki z religią, z Kościołem, z wartościami nadprzyrodzonymi rozbrzmiewają dzisiaj wszędzie: w szkole, w biurach, w instytucjach publicznych, urzędach, przy warsztatach pracy, w klubach politycznych i w sejmie. Jest to rezultat wytężonej, od lat szeregu trwającej propagandy, ogarniającej stopniowo wszystkie dziedziny życia. Źródła tej propagandy, której ośrodek główny leży poza Polską — są wprawdzie bardzo różnorodne, ale cele są te same. Propaganda ta zmierza do całkowitego spoganizowania Polski. Głównym i najpotężniejszym ośrodkiem antykościelnej i antyreligijnej działalności na ziemiach naszych jest masoneria. Czterokrotnie udało się, dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności, wejść w posiadanie autentycznych dokumentów masonerii.

Masoneria, jako organizacja o skrystalizowanym już programie, wystąpiła po raz pierwszy na widownię dziejową w okresie poprzedzającym wybuch wielkiej rewolucji francuskiej. Prądy i ruchy analogiczne, to jest zmierzające do obalenia istniejących ustrojów państwowych i propagujące walkę z Kościołem katolickim, przejawiały się w ciągu naszej ery wielokrotnie, traktowanie ich jednakże jako zawiązków masonerii, jest rzeczą nieumotywowaną.
Ruchy te bowiem posiadały charakter czasowy, sporadyczny i historia ich nie wykazuje ani ciągłości, ani jednolitości programu i kierownictwa, czyli żadną miarą, jak to czynią historycy masonerii, fermentów tych nie można traktować, jako przejawów tej samej, opartej o wiekową tradycję organizacji.
Faktem ustalonym jest, że dopiero w epoce poprzedzającej wybuch rewolucji francuskiej powstały na ziemiach Francji, a później w całej Europie, tajne organizacje, utrzymujące ze sobą stały kontakt, posługujące się tym samym rytuałem, uzależnione od zakonspirowanej centrali.

Zebrane w tej książce artykuły kilkunastu europejskich naukowców i publicystów rozważają stosunek nacjonalizmu do katolicyzmu i do chrystianizmu.
Pierwsze wydanie tego zbioru ukazało się w 1927 roku.

Jedna z niewielu tak dobrych i rzetelnych prac próbujących wyjaśnić okoliczności hiszpańskiej tragedii z lat 1936–39. Autor, Rafael Casas de la Vega, jest jednym z najwybitniejszych hiszpańskich historyków wojskowych, profesorem Akademii Sztabu Generalnego i Wyższego Centrum Studiów Obrony Narodowej.

Książka niniejsza ma charakter pionierski: rozpoczyna ona systematyczne badania w dziedzinie dotychczas przez uczonych naszych pomijanej i przemilczanej. Zrozumiałe jest przeto, iż będąc pierwszym właściwie studium naukowym w tym zakresie nie ma ona bynajmniej pretensji do wyczerpania tematu, który dopiero dalsze prace historyków polskich w pełni zbadają i wyświetlą. Autor kierował się w swojej pracy jedynym celem, jakim było najbardziej obiektywne przedstawienie prawdy dziejowej, rozumiejąc dokładnie, jak niezmiernie ważne jest dla narodu, ażeby poznał rzeczywisty, nie sfałszowany ubocznymi względami, obraz swojej przeszłości.   
                                                                                                              - Stanisław Didier -

Tekst książki pochodzi z roku 1924. Autor zauważa, że Polska nigdy nie prowadziła niezależnej, samoistnej, konsekwentnej polityki wobec żydów — a żydzi prowadzili taką politykę wobec Polski od pierwszych faz swego napływu.