Michał Bałucki - W żydowskich rękach

Zgodnie z zamiarem autora, książka niniejsza stanowi zbiór dokumentów, którymi sami żydzi świadczą o istocie i metodach światowej polityki żydowskiej. Znajduje się tu około trzystu wyciągów z dzieł, odczytów, przemówień, rozpraw i wynurzeń najwybitniejszych działaczy żydowskich doby obecnej oraz z doniesień żydowskiej prasy politycznej. A wszystko z dokładnym wskazaniem źródeł i dat.

Autor świadomie zacieśnił rolę swoją do rozumowego uporządkowania tak wielkiej ilości przytoczeń, dzieląc je i szeregując według głównych sprawy zagadnień, a stanowisko własne zaznacza tylko mimochodem, w słowach najkrótszych. Wobec jasnej treści przytoczeń i dobrego ich układu, szersze komentarze są tu, istotnie, zbyteczne. Jest to, słowem, praca o niezwykłym w tej dziedzinie obiektywizmie. (od wydawcy, 1934 r.)

Problematyka stosunków polsko–żydowskich od wieków budzi wiele kontrowersji. Niestety, mimo dużej liczby opracowań na ten temat, w podręcznikach historycznych, książkach i artykułach prasowych, w miarę upływu czasu, coraz więcej miejsca poświęca się polskiemu antysemityzmowi, a przemilcza zachowania Żydów, które takie nastroje budziły.
Na liczne przekłamania o postawie Polaków wobec Żydów, krążące dzisiaj po całym świecie i psujące wizerunek naszego kraju, nikt nie reaguje bądź to z obawy przed zakwalifikowaniem go do grona antysemitów, bądź to z niewiedzy o relacjach między tymi nacjami w różnych okresach historii Polski.

W co wierzą członkowie Chabad Lubawicz?
Czy Polska będzie pod znakiem krzyża czy pod znakiem świec chanukowych?
Czy Żydzi to rzeczywiście „starsi bracia w wierze”, jak ostatnio przekonuje wielu katolickich duchownych?
Dlaczego w Knesecie nie obchodzi się świąt Bożego Narodzenia?

Książka ,,Chanuka czy krzyż?" przedstawia nieznane wątki dotyczące relacji polsko-żydowskich i odpowiada na pytania, które nurtują wielu Polaków.

Przedstawiamy państwu książkę, która jest kompilacją najbardziej uderzających praw, odnoszących się do chrześcijan, wyciągniętych z kodeksu prawa żydowskiego, czyli z Szulchan Aruch. Pomimo tego, że znana nam jest przecież treść Talmudu, Szulchan Aruch jest dopełnieniem skrajnej nienawiści wobec ‘gojów’, ‘akumów’, ‘nuchrów’, ‘bałwochwaców’, ‘pogan’. Jest on odrażającym popisem wrogiej nienawiści, którą żydzi czują wobec obcych – jak relacjonował Tacyt.

Jak napisał ks. dr Stanisław Trzeciak we Wstępie do książki Program światowej polityki żydowskiej, nie ma znaczenia to, czy Protokoły mędrców Syjonu są autentyczne, czy jest to też zgrabnie napisany falsyfikat, ponieważ Żydzi całym swoim postępowaniem trzymają się przedstawionego w nim programu, tym samym uwiarygadniając to dzieło. Ksiądz Trzeciak skrupulatnie i z naukowym zacięciem, bez jakichkolwiek uprzedzeń religijnych czy narodowościowych konfrontuje kolejne punkty zawarte w „Protokołach” z rzeczywistym zachowaniem przedstawicieli środowisk żydowskich.

Jan Jeleński, to kolejny Polak skazany na zapomnienie, jego jedyną „winą” było skuteczne podejmowanie działań w obronie naszej tożsamości, i podnoszenie kwestii rozwoju polskiej– chrześcijańskiej przedsiębiorczości, oraz – co jest najgorszym rodzajem zbrodni – krytyka skandalicznych zachowań żydowskich.

Nie respektując wyroku zapomnienia, przedstawiamy Państwu dzieło Jana Jeleńskiego pt. Żydzi, Niemcy i My. Książka – choć wydana w roku 1880 – zaskakuje swoją aktualnością. Z lektury bowiem można wyciągnąć smutny wniosek, że Polak wciąż pozostaje głupi – tak przed, jak i po szkodzie.

Na kartach swojej książki autor ukazuje trudne położenie Polaków wobec napierających – a często przeważających – żywiołów żydowskich i niemieckich. Z jednej strony piętnuje żydowskie demoralizowanie ludności polskiej, lichwę i faktorstwo, ukazując szkodliwe skutki tej działalności. Z drugiej – nie odpuszcza niemieckim fabrykantom, drenującym polskie zasoby i wykorzystującym naszych rodaków. Z trzeciej zaś analizuje naszą własną postawę wobec tej rzeczywistości.