F. Roderyk Stoltheim - Zagadka powodzenia żydowskiego

Brafman należy do grona tych autorów, o których nie znajdziemy nawet wzmianki w polskim internecie, ze źródeł anglojęzycznych dowiemy się natomiast, że był to apostatą, antysemitą, protoplastą współczesnego antysemityzmu. Jest to to ciekawy zbiór zarzutów, sformułowany w stosunku do… żyda, i to tylko dlatego, że ten postanowił ujawnić dokumenty kahałów, dowodząc tym samym, że te funkcjonowały na wzór mafijny, tworząc w zasadzie państwo w państwie.

Stefania Laudyn-Chrzanowska to kolejna postać wymazana całkowicie z pamięci powojennych pokoleń Polaków. Książki autorki wciągnięte były na cenzorski indeks PRL (w 1951 roku), a “Sprawa światowa” bojkotowana przez licznych księgarzy w USA. Trzeba bowiem wiedzieć, że dzieło, które trzymacie Państwo w rękach, było jedną z nielicznych prac ideologicznych na temat stosunków polsko-żydowskich — a na pewno jedyną, napisaną ręką kobiety i przetłumaczoną na język angielski. 

Książka ta w formie fabularnej ukazuje, jak żydowscy imigranci (w tym również z Polski) dorobili się kosztem życia mieszkańców Ameryki Południowej.

Dwie cywilizacje, dwa światy żyjące obok siebie, toczą ze sobą odwieczną wojnę, której motorem napędowym jest złoto. Wojnę, której wynik zdecyduje, czy nastąpi społeczne panowanie Chrystusa, czy narody jęczeć będą pod antyludzkim jarzmem Judasza. Jednak choć strony konfliktu są jasno określone, to bohaterowie powieści nie zawsze stoją twardo po którejś z nich, co czyni powieść fascynującą dla czytelnika, a zarazem wybitną w kategoriach literackich. Kto wygra?

Tekst książki pochodzi z roku 1924. Autor zauważa, że Polska nigdy nie prowadziła niezależnej, samoistnej, konsekwentnej polityki wobec żydów — a żydzi prowadzili taką politykę wobec Polski od pierwszych faz swego napływu.

Jak napisał ks. dr Stanisław Trzeciak we Wstępie do książki Program światowej polityki żydowskiej, nie ma znaczenia to, czy Protokoły mędrców Syjonu są autentyczne, czy jest to też zgrabnie napisany falsyfikat, ponieważ Żydzi całym swoim postępowaniem trzymają się przedstawionego w nim programu, tym samym uwiarygadniając to dzieło. Ksiądz Trzeciak skrupulatnie i z naukowym zacięciem, bez jakichkolwiek uprzedzeń religijnych czy narodowościowych konfrontuje kolejne punkty zawarte w „Protokołach” z rzeczywistym zachowaniem przedstawicieli środowisk żydowskich.

Jan Jeleński, to kolejny Polak skazany na zapomnienie, jego jedyną „winą” było skuteczne podejmowanie działań w obronie naszej tożsamości, i podnoszenie kwestii rozwoju polskiej– chrześcijańskiej przedsiębiorczości, oraz – co jest najgorszym rodzajem zbrodni – krytyka skandalicznych zachowań żydowskich.

Nie respektując wyroku zapomnienia, przedstawiamy Państwu dzieło Jana Jeleńskiego pt. Żydzi, Niemcy i My. Książka – choć wydana w roku 1880 – zaskakuje swoją aktualnością. Z lektury bowiem można wyciągnąć smutny wniosek, że Polak wciąż pozostaje głupi – tak przed, jak i po szkodzie.

Na kartach swojej książki autor ukazuje trudne położenie Polaków wobec napierających – a często przeważających – żywiołów żydowskich i niemieckich. Z jednej strony piętnuje żydowskie demoralizowanie ludności polskiej, lichwę i faktorstwo, ukazując szkodliwe skutki tej działalności. Z drugiej – nie odpuszcza niemieckim fabrykantom, drenującym polskie zasoby i wykorzystującym naszych rodaków. Z trzeciej zaś analizuje naszą własną postawę wobec tej rzeczywistości.

„Program asymilacji żydów zjawił się u nas dopiero w XIX stuleciu, sama asymilacja wszakże na pewną, niewielką skalę zaczęła się o wiele wcześniej, za czasów Rzeczypospolitej. Odbywała się ona wówczas na drodze odpadania jednostek żydowskich od mozaizmu i wsiąkania ich w katolickie społeczeństwo polskie, w jego warstwę szlachecką i mieszczańską. Chwilowo, w drugiej połowie XVIII stulecia, proces ten wzrósł nagle na skutek ruchu frankistów. Był to wszakże tylko cząstkowy prozelityzm, który w niczym nie zmienił fizjognomii ogółu ludności żydowskiej w naszym kraju. Po rozbiorach żydzi w dalszym ciągu stanowią zamknięte środowisko, odgrodzone przez swą wyłączność religijną od społeczeństwa polskiego, jakkolwiek związane z nim ściśle węzłami ekonomicznymi. Ta ekonomiczna łączność sprawia, że światlejsze żywioły wśród żydów rozumieją potrzebę zaznaczania swej solidarności z dążeniami politycznymi społeczeństwa, a nawet zdarza się, że biorą udział w jego narodowych walkach”.

Fragment książki.

Ksiądz Trzeciak był nieprzejednanym wrogiem fałszu i nienawiści talmudycznej, zwalczał te postawy i odkrywał nieznane dla narodu polskiego tajemnice żydowskie (między innymi związki Żydów z komunizmem, masonerią, źródło ich wrogiej nienawiści do wszystkich – jak pisał rzymski historyk Tacyt).