Roman Dmowski - Separatyzm Żydów i jego źródła

Broszura w oryginalnej nazwie Wychodztwo i osadnictwo ukazała się w 1900 roku dzięki pomocy J. L. Popławskiego, który dzieło zredagował i pomógł wydać. Sam Roman Dmowski w tym czasie przebywał w Brazylii, aby poznać w praktyce prawdziwy kolonizacyjny potencjał Polaków.

Autor zanalizował przyczyny kryzysu gospodarczego, zapoczątkowanego na giełdzie nowojorskiej w 1929 roku, który wówczas wstrząsnął gospodarką światową. Przedstawił również zmiany gospodarcze i polityczne, spowodowane tym kryzysem w Polsce i na świecie. Ukazał działalność ruchów narodowych w najbardziej rozwiniętych krajach świata oraz rolę masonerii w gospodarce światowej i w polityce. Większość zdefiniowanych przez Romana Dmowskiego mechanizmów działań politycznych ma ponadczasowy charakter i może posłużyć do rozpoznania obecnej sytuacji społecznej, gospodarczej i politycznej.

Kazimierz Wybranowski to pseudonim Romana Dmowskiego (1864-1939) najwybitniejszego polityka XX wieku. Dlaczego powieść Dziedzictwo kilkadziesiąt lat czekała na kolejne wydanie? Dlaczego Dmowski napisał tę powieść? Przed czym chciał czytelników, zwłaszcza młodych przestrzec?

Kwestia żydowska jest tak rozległa i skomplikowana, że aby ułożyć jej spójny obraz, trzeba dotknąć wielu na nią spojrzeń, próbując przy tym połączyć te punkty, w których zgadzali się ludzie posiadający różne światopoglądy. Chcąc poznać dogłębnie jakikolwiek temat, powinno się odrzucić wszelkie obawy i sięgać nawet do tych autorów, z którymi w wielu kwestiach zgodzić się nie możemy. A skoro oświeceni i postępowi ludzie określają nas mianem narodu “dzikiego”, “pozbawionego kultury” i “niecywilizowanego”, to być może tym bardziej warto spojrzeć na to, co w kwestii żydowskiej pisali przedstawiciele narodów “cywilizowanych”, i jak ten problem pragnęli rozwiązać.

W interesie najszerszego ogółu polskiego leży, aby kwestię żydowską poznał i aby dokładnie uświadomił sobie, że współczesne dążności żydowskie idą całkiem po innej linii aniżeli nasza sprawa narodowa. Ta rzecz zasługuje na najszerszą popularyzację, oczywiście nie w tym celu, iżby podniecać antagonizmy i wywoływać zatargi, które obydwóm stronom tylko szkodę wyrządzić mogą.

Przedstawiamy państwu książkę, która jest kompilacją najbardziej uderzających praw, odnoszących się do chrześcijan, wyciągniętych z kodeksu prawa żydowskiego, czyli z Szulchan Aruch. Pomimo tego, że znana nam jest przecież treść Talmudu, Szulchan Aruch jest dopełnieniem skrajnej nienawiści wobec ‘gojów’, ‘akumów’, ‘nuchrów’, ‘bałwochwaców’, ‘pogan’. Jest on odrażającym popisem wrogiej nienawiści, którą żydzi czują wobec obcych – jak relacjonował Tacyt.

Brafman należy do grona tych autorów, o których nie znajdziemy nawet wzmianki w polskim internecie, ze źródeł anglojęzycznych dowiemy się natomiast, że był to apostatą, antysemitą, protoplastą współczesnego antysemityzmu. Jest to to ciekawy zbiór zarzutów, sformułowany w stosunku do… żyda, i to tylko dlatego, że ten postanowił ujawnić dokumenty kahałów, dowodząc tym samym, że te funkcjonowały na wzór mafijny, tworząc w zasadzie państwo w państwie.

Stefania Laudyn-Chrzanowska to kolejna postać wymazana całkowicie z pamięci powojennych pokoleń Polaków. Książki autorki wciągnięte były na cenzorski indeks PRL (w 1951 roku), a “Sprawa światowa” bojkotowana przez licznych księgarzy w USA. Trzeba bowiem wiedzieć, że dzieło, które trzymacie Państwo w rękach, było jedną z nielicznych prac ideologicznych na temat stosunków polsko-żydowskich — a na pewno jedyną, napisaną ręką kobiety i przetłumaczoną na język angielski. 

Gdy świat otwiera oczy na potworne zbrodnie dokonywane przez izraelskich bandytów, potrzebne jest rzetelne źródło wiedzy, które wskaże inspiracje tych, którzy innym ludziom odmawiają człowieczeństwa. Wiedza i świadomość są pierwszym krokiem do wyzwolenia się, do wyrwania się z paszczy Lewiatana.

Nie możemy podzielić losu Kananejczyków, chociaż niestety jesteśmy na dobrej drodze. Nasza cywilizacja jest codziennie unicestwiana moralnie i biologicznie – tylko wysoka świadomość społeczna i zrozumienie, kto nas morduje, mogą odwrócić ten trend. Dlatego tak ważna jest wiedza, którą staramy się Państwu przekazywać w naszych publikacjach, a także w najnowszym, 44. numerze "Magna Polonia".

Książka Renegaci Ireneusza Lisiaka ujawnia wstrząsającą prawdę o kolaboracji żydowskiej podczas niemieckiej okupacji 1939-1945, koncentrując się na agentach Gestapo, kolaborantach i szmalcownikach działających w gettach. W obliczu Zagłady prosty podział na katów i ofiary zaczął się łamać, a Żydowska Służba Porządkowa (Ordnungsdienst) oraz skorumpowane elity stały się, zaraz po Niemcach, najgroźniejszą grupą oprawców dla społeczności żydowskiej. Czytelnicy poznają motywy i okrutne działania przywódców takich jak Chaim Rumkowski, który wydawał dzieci i chorych na śmierć w imię „strategii przetrwania”, oraz siatki agenturalne, na czele z Abrahamem Gancwajchem, infiltrujące getta i polskie podziemie. Doprowadziło to do śmierci tych, którzy w dobrej wierze i z wielką odwagą pomagali, a „nagrodą” była ich śmierć. Ta bezkompromisowa analiza stawia trudne pytania o moralność w sytuacjach granicznych i przywraca historyczną pamięć o tych, których inni Żydzi określili mianem „katów własnego narodu” (Juden-Sieger), zmuszając do refleksji nad zdradą w warunkach absolutnego terroru.