Aron Israel Brimann - Zwierciadło żydowskie

Ksiądz Trzeciak był nieprzejednanym wrogiem fałszu i nienawiści talmudycznej, zwalczał te postawy i odkrywał nieznane dla narodu polskiego tajemnice żydowskie (między innymi związki Żydów z komunizmem, masonerią, źródło ich wrogiej nienawiści do wszystkich – jak pisał rzymski historyk Tacyt).

Całkowitym "przypadkiem" żydzi znajdowali się często tam, gdzie kwitły zjawiska lub ruchy destrukcyjne dla moralności, cywilizacji czy jedności państwa. Znajdujemy ich więc, od najdawniejszych dziejów, w roli handlarzy ludźmi, wśród ogołacających społeczeństwa lichwiarzy, wśród zdrajców i szpiegów w licznych państwach (nie tylko chrześcijańskich), wśród wpływowych teoretyków komunizmu i w awangardzie tej antyludzkiej ideologii.

Również, zupełnie "przypadkiem", trafili oni do lóż masońskich...

Krzyczymy, że nam Polskę wzięli Rusy, Prusy

I za to wstręt czujemy do nich w głębi duszy;

Dzisiaj naszą ojczyznę rozbierają żydzi,

Lecz mało kto z Polaków czuje to i widzi!

-----------

Jakie tajemnice „zdradził” czcigodny kapłan, ks. Mateusz Jeż, że skazano go praktycznie na zapomnienie, a jego książki nie doczekały się ani jednego wznowienia po roku 1944?

Reprint wydania z 1911 r.

"Poznanie całokształtu życia u Żydów w epokowej chwili wystąpienia Chrystusa Pana jest dla nas kwestyą pierwszorzędnej doniosłości pod względem religijnym i cywilizacyjno społecznym. Niniejsza praca w I części przedstawia życie umysłowe, w II zaś życie religijne.
Ogłaszając drukiem tę pracę, zawierającą moje wykłady trzechletnie w Akademii duchownej, pragnę obudzić zamiłowanie do studyów biblijnych u młodego kleru, zwłaszcza że nauki teologiczne u nas, a szczególniej jeszcze nauki biblijne leżą zupełnie odłogiem. Zaniedbanie to mści się już i mścić się jeszcze surowiej będzie na życiu naszem społecznem, religijnem i kościelnem."

Zgodnie z zamiarem autora, książka niniejsza stanowi zbiór dokumentów, którymi sami żydzi świadczą o istocie i metodach światowej polityki żydowskiej. Znajduje się tu około trzystu wyciągów z dzieł, odczytów, przemówień, rozpraw i wynurzeń najwybitniejszych działaczy żydowskich doby obecnej oraz z doniesień żydowskiej prasy politycznej. A wszystko z dokładnym wskazaniem źródeł i dat.

Autor świadomie zacieśnił rolę swoją do rozumowego uporządkowania tak wielkiej ilości przytoczeń, dzieląc je i szeregując według głównych sprawy zagadnień, a stanowisko własne zaznacza tylko mimochodem, w słowach najkrótszych. Wobec jasnej treści przytoczeń i dobrego ich układu, szersze komentarze są tu, istotnie, zbyteczne. Jest to, słowem, praca o niezwykłym w tej dziedzinie obiektywizmie. (od wydawcy, 1934 r.)

W co wierzą członkowie Chabad Lubawicz?
Czy Polska będzie pod znakiem krzyża czy pod znakiem świec chanukowych?
Czy Żydzi to rzeczywiście „starsi bracia w wierze”, jak ostatnio przekonuje wielu katolickich duchownych?
Dlaczego w Knesecie nie obchodzi się świąt Bożego Narodzenia?

Książka ,,Chanuka czy krzyż?" przedstawia nieznane wątki dotyczące relacji polsko-żydowskich i odpowiada na pytania, które nurtują wielu Polaków.

Jak napisał ks. dr Stanisław Trzeciak we Wstępie do książki Program światowej polityki żydowskiej, nie ma znaczenia to, czy Protokoły mędrców Syjonu są autentyczne, czy jest to też zgrabnie napisany falsyfikat, ponieważ Żydzi całym swoim postępowaniem trzymają się przedstawionego w nim programu, tym samym uwiarygadniając to dzieło. Ksiądz Trzeciak skrupulatnie i z naukowym zacięciem, bez jakichkolwiek uprzedzeń religijnych czy narodowościowych konfrontuje kolejne punkty zawarte w „Protokołach” z rzeczywistym zachowaniem przedstawicieli środowisk żydowskich.

Jan Jeleński, to kolejny Polak skazany na zapomnienie, jego jedyną „winą” było skuteczne podejmowanie działań w obronie naszej tożsamości, i podnoszenie kwestii rozwoju polskiej– chrześcijańskiej przedsiębiorczości, oraz – co jest najgorszym rodzajem zbrodni – krytyka skandalicznych zachowań żydowskich.

Nie respektując wyroku zapomnienia, przedstawiamy Państwu dzieło Jana Jeleńskiego pt. Żydzi, Niemcy i My. Książka – choć wydana w roku 1880 – zaskakuje swoją aktualnością. Z lektury bowiem można wyciągnąć smutny wniosek, że Polak wciąż pozostaje głupi – tak przed, jak i po szkodzie.

Na kartach swojej książki autor ukazuje trudne położenie Polaków wobec napierających – a często przeważających – żywiołów żydowskich i niemieckich. Z jednej strony piętnuje żydowskie demoralizowanie ludności polskiej, lichwę i faktorstwo, ukazując szkodliwe skutki tej działalności. Z drugiej – nie odpuszcza niemieckim fabrykantom, drenującym polskie zasoby i wykorzystującym naszych rodaków. Z trzeciej zaś analizuje naszą własną postawę wobec tej rzeczywistości.