Historia Polski

Autorzy Przewodnika po powstańczej Warszawie pokazują czytelnikom miejsca związane z Powstaniem, w których można niemalże dotknąć historii. Prezentują rozmowy z jego świadkami (przeprowadzone na początku XXI wieku). Część z nich odeszła już na zawsze. Zapewne za kilka lat znikną też kolejne ślady i pamiątki po walkach z 1944 roku. Mamy nadzieję, że książka przysłuży się poznaniu i zachowaniu w pamięci choć części powstańczego dziedzictwa Warszawy.

Z punktu widzenia wojskowego, powstanie styczniowe było od samego początku przedsięwzięciem beznadziejnym i kompletnie nieudanym.
„Żadne większe miasto nie dostało się w ręce powstania ani nie opanowano żadnej połaci kraju — pisze wybitny polski historyk, a zarazem znawca zagadnień wojskowych, generał Kukieł. — Okazała się wyraźnie bezsilność improwizowanych sił polskich z 600 strzelbami myśliwskimi, a przeważnie kosynierów, czy nawet ‘drągalierów’ przeciw wojsku rosyjskiemu przy jego sile ogniowej, wyjąwszy wypadki zupełnego zaskoczenia”.

(...) Mówię o ogromnej propagandzie, prowadzonej w Polsce, zmierzającej do wypaczenia politycznego sposobu myślenia polskiego narodu i popchnięcia tego narodu w kierunku dla niego niebezpiecznym i szkodliwym, a nawet groźnym i wiodącym do katastrofy.
Propaganda ta usiłuje narzucić polskiemu narodowi jako rzekomy ideał i polityczny drogowskaz człowieka z niedawnej przeszłości, który był jednym z największych szkodników w polskiej historii, w znacznym stopniu narzędziem państw wrogich Polsce i kierunków politycznych szkodliwych dla Polski i który w czasie pierwszej wojny światowej w wybitny sposób przeszkadzał odbudowaniu niepodległej Polski (..).
Człowiekiem tym jest Józef Piłsudski.

 Każdy członek narodu powinien, i w istocie chce, znać przeszłość swojego narodu. To znaczy wiedzieć, jakie były losy tego narodu — dobre i złe, radosne i smutne — w czasach minionych, pokolenie za pokoleniem, stulecie za stuleciem. Wiedzieć, co przeżywali jego dziadowie i pradziadowie, i pra–pra, wiele razy powtarzając to słówko pra–, praojcowie w dawnych wiekach.

Jędrzej Giertych (z Przedmowy)

Współczesność zdominowana jest przez fałszywą narrację historyczną serwowaną nam, co najmniej od XVIII w., zarówno przez wpływowy obóz protestancki, jak i kręgi masońskie, wrogie Kościołowi katolickiemu i zastanemu porządkowi świata. Mamy więc dwie całkowicie sprzeczne ze sobą wizje. Polska inteligencja niestety ulega zakłamanej narracji obozu wrogiemu Polsce i katolicyzmowi, a mianowicie środowiskom anty-chrześcijańskim różnej maści. Początku tragedii, a wręcz kataklizmu dziejowego, szukać należy jeszcze wcześniej – w rewolucji protestanckiej, która doprowadziła do trwałego rozbicia Europy na dwa zwalczające się obozy, o czym nadmieniliśmy powyżej. Kluczowym dla nas, jako Polaków, jest okres tzw. Potopu (1655-1660). W tym to czasie chciano narzucić Rzeczpospolitej obcy porządek, który miał być oczywiście protestancki. Wrogom zarówno zewnętrznym jak i wewnętrznym chodziło o zniszczenie Polski, twierdzy i mocnego ogniwa porządku katolickiego w Europie.

Żołnierze antykomunistycznego powstania - z ryngrafami z Matką Bożą na piersiach i ortami w koronie na wojskowych czapkach, po wojnie walczyli z nowym sowieckim okupantem. Nie zgadzali się na zniewolenie Polski i pozostali do końca wierni Niepodległej Rzeczypospolitej. W ostatecznie przegranej walce odnieśli wiele zwycięstw. Potrafili skutecznie ochraniać Polaków przed samowolą komunistycznej władzy.

Tysiąc lat temu, w 1025 roku Bolesław Chrobry został pierwszym królem Polski, która tym samym stała się odtąd królestwem. Koronacja czyniła z Bolesława jedną z najważniejszych postaci ówczesnej Europy, a jego państwo stawiała w rzędzie monarchii, takich jak inne królestwa łacińskiej Europy, powstałe z imperium Karola Wielkiego, od imienia którego wywodzi się słowo „król”. Władza królewska, jak wierzono, pochodziła od samego Boga.

Joanna Wieliczka-Szarkowa przybliża nam te fascynujące czasy.

Bogato ilustrowany dokumentalnymi zdjęciami album przedstawia przebieg i najważniejsze wydarzenia wojny polsko-bolszewickiej z lat 1919-1921, począwszy od budzącego trwogę marszu bolszewików przez obecne tereny Kresów, poprzez jej punkt zwrotny - Bitwę Warszawską, aż po kończący wojnę traktat w Rydze z marca 1921 roku. Przedstawiono tu sylwetki bohaterów tej wojny, wielkich dowódców i strategów, formacje wojskowe ścierające się w walce, ukazano kluczowe decyzje polityczne i militarne, oraz wielki szturm do Nieba - duchowe wsparcie modlitewne dla walczącej ojczyzny. Album uzupełnia kalendarium wojny polsko-bolszewickiej.

80. rocznica bitwy o Monte Cassino!

18 maja 1944 roku polscy żołnierze 2 Korpusu gen. Władysława Andersa zdobyli Monte Cassino, dokonując czynu, który stał się symbolem waleczności Polaków. Historię tego wydarzenia oraz drogi, którymi podążali żołnierze 2 Korpusu, opisuje autorka znakomitych książek historycznych Joanna Wieliczka-Szarkowa.

Książka przedstawia nie tylko bitwy i formowanie jednostek, ale również sylwetki bohaterów walk, wykorzystując wspomnienia uczestników i unikalne, archiwalne zdjęcia.

Kościół katolicki w powojennej Polsce był jedyną instytucją sprzeciwiającą się bezbożnemu zniewoleniu społeczeństwa, jego ateizacji i komunistycznej indoktrynacji. Władza za wszelką cenę chciała zniszczyć Kościół i opracowała plan walki z nim. Przykładem tego są życiorysy 22 kapłanów męczenników komunizmu, którzy byli bezwzględnie prześladowani i mordowani za wyznawaną wiarę i wartości. Joanna Wieliczka-Szarkowa opisuje duchownych bardziej znanych jak bł. Jerzy Popiełuszko, bł. ks. Michał Rapacz, ks. Władysław Findysz, ks. Franciszek Blachnicki, zamordowani w 1989 roku księża Niedzielak, Suchowolec i Zych, a także zapomnianych, m.in. ks. Michała Pilipca, ks. Stanisława Domańskiego, ks. Piotra Oborskiego, ks. mjr. Rudolfa Marszałka i innych.

Na początku lipca 1944 roku Polacy w składzie II Korpusu Kanadyjskiego wylądowali w Normandii. Miesiąc później rozpoczęła się bitwa pod Falaise – jedno z najwspanialszych zwycięstw polskich żołnierzy w II wojnie światowej, o którym opowiada ta książka, przedstawiając również wojenne losy generała Stanisława Maczka oraz historię formowania i szlak bojowy 1 Dywizji Pancernej, polskiej „Czarnej Kawalerii”.

Legiony Polskie to pierwsza polska formacja wojskowa w XX wieku. Dzięki bohaterskiej walce na frontach I wojny światowej przyczyniły się do odzyskania przez Polskę niepodległości po 123 latach zaborów. Początek Legionom Polskim dała I Kompania Kadrowa utworzona w sierpniu 1914 r. z inicjatywy Józefa Piłsudskiego.