Historia Polski

W zakresie naszej najnowszej historii istnieje jeszcze bardzo wiele „białych plam” – zagadnień niezbadanych i nieopisanych, życiorysów, wydarzeń. Naszym obowiązkiem jest szukać, dopisywać, poprawiać to, co już zrobione. Mamy tragiczną spuściznę po okresie Polski Ludowej (1944–1989) – panowanie bardzo ścisłej cenzury w ramach restrykcyjnych wymogów ideologicznych spowodowało, że w licznych przypadkach „dzieła” historyczne były farsą. W latach następnych, po 1989 roku, sytuacja tylko nieznacznie się poprawiła.

Powstanie Warszawskie od początku wzbudzało i budzi nadal olbrzymie kontrowersje, jeśli chodzi o jego przyczyny, przebieg, sposób dowodzenia i skutki. Coraz częściej ze strony jego krytyków padają argumenty, które nie są wprawdzie nowe, ale są w nowy, uwspółcześniony sposób wykorzystywane.

Mapa Powstania Warszawskiego została wykonana na podstawie szczegółowego, jednobarwnego planu Warszawy z lipca 1939 r. Dodano opisy niektórych obiektów. Nazwy ulic przedwojenne. Uwaga: w czasie Powstania Aleje Jerozolimskie przemianowano na Aleje Sikorskiego.

Wspomnienia ośmiorga Warszawiaków spoczywały w archiwum przez pięćdziesiąt lat. Wydobyte z zapomnienia opowiadają o życiu codziennym Warszawy początku i pierwszej połowy XX wieku. Przenoszą czytelnika w czasy, których nie pamięta już żaden, nawet najstarszy mieszkaniec stolicy. Prowadzą w miejsca, po których dziś pozostały jedynie budzące mgliste skojarzenia nostalgiczne nazwy: Kercelak, hala Świętojerska, Nalewki, targ Za Żelazną Bramą, plac Broni…

Największym atutem książki Marka A. Koprowskiego jest obfite wykorzystanie źródeł banderowskich. Przede wszystkich wspomnień i meldunków działaczy i żołnierzy tej formacji. Dzięki temu możemy spojrzeć na ludobójstwo Polaków z nowej perspektywy. Nie z perspektywy ofiar, ale z perspektywy katów. Banderowcy wcale bowiem nie ukrywali, że konflikt z Polakami rozwiązali „ogniem i mieczem”. Bez litości i bez pardonu.

Autor przedstawił w swojej książce zarówno jawną, jak i podziemną stronę życia okupowanej Warszawy – w tym informacje dotyczące warszawskiego getta, do którego potajemnie dwukrotnie się dostał. Szczególnie ważne są także relacje z okupowanej prowincji oraz z Krakowa i z Lwowa. Dużo miejsca poświęcił również harcerzom Polski Podziemnej i kolegom „cichociemnym”.

Czy Węgrzy mogli zagarnąć Morskie Oko? Czy Czesi chcieli wojować o Kłodzko? Czy Kaliningrad mógł być Królewcem i zostać stolicą województwa pruskiego? O tym wszystkim dowiesz się z najnowszej książki publicysty „Najwyższego Czasu!

Kim był „Czarny Batyr”? Co robił polski James Bond w Afganistanie? Jak car ukarał Piotra Wysockiego za Noc Listopadową? Na te i inne pytania odpowiedzi znajdują się w najnowszej książce Marka Skalskiego. Niezwykle losy polskich „Sybiraków”, których życie może być wzorem dla współczesnych Polaków.

Książka opisuję tzw. aferę Marka Zielińskiego, który w 1994 r. został skazany przez polski sąd na dziewięć lat pozbawienia wolności za współpracę z rosyjskim wywiadem wojskowym GRU.

Autor powraca do niej po upływie niemal trzech dekad, by pokazać, jak naprawdę przebiegała i czemu w rzeczywistości służyła. Sprawa Zielińskiego była rosyjską grą z niedoświadczonym kontrwywiadem polskiego Urzędu Ochrony Państwa. Inscenirowką, która miała pozwolić Rosjanom na osiągnięcie dużo poważniejszych i bardziej złożonych celów niż werbunek pozbawionych dostępu do informacji informatorów w polskim Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

Autorka prezentuje zasłużone dla Polski postacie, niekiedy mało znane, ale stanowiące wzór dla kolejnych pokoleń Polaków. Przypomina ważne dla Polski wydarzenia, zarówno dawne jak i z niedalekiej przeszłości; historyczne, religijne i kulturalne. Wszystkie one pomagają w poznawaniu pięknych kart walki o niepodległość Polski, w umacnianiu wartości patriotycznych oraz umiłowaniu Ojczyzny.

Niemiecki Obóz w Konstantynowie Łódzkim istniał od 5 stycznia 1940 r. do 16 sierpnia 1943 r. (według informacji IPN). Był miejscem, w którym Niemcy dokonywali biologicznej eksterminacji całych polskich rodzin z terenu anektowanego przez III Rzeszę Niemiecką.

Książka opowiada o 442 dniach z życia Józefa Piłsudskiego, które pod koniec I wojny światowej spędził internowany w magdeburskiej twierdzy, a także o losach Domku Magdeburskiego – jednego z ciekawszych miejsc z nim związanych. Odsłania ona interesujący i mniej znany fragment życia przyszłego Marszałka z lat 1917-1918. To historia o wielu pasjonujących wątkach i zwrotach akcji, z których najważniejszym był powrót do Polski i objęcie władzy w kraju. 11 listopada 1918 r., dzień odzyskania naszej niepodległości, to bowiem historia z magdeburskim prologiem.