Literatura piękna

Opowiadania Teresy Bochwic dotyczą różnych okresów PRL lat sześćdziesiątych, siedemdziesiątych, okresu pierwszej Solidarności i Polski tuż po transformacji ustrojowej. Użyte w podtytule określenie opowiadania prawdziwe można by opatrzyć przysłówkiem boleśnie prawdziwe. Prawdziwy jest nastrój, trafne są obserwacje obyczajowe. Czasami autorka sięga po wątki autobiograficzne. Książka odsłania sprawy z przeszłości, które nie zostały jeszcze dobrze opisane. Anna Nasiłowska

"Narrator" to niezwykła powieść szkatułkowa osadzona w realiach początku XX wieku. Anioł z amnezją, diabeł ze skłonnościami do fuszerki, obrazy mistrzów...Piękne kobiety rozkochane w jedwabiach i pistoletach. Mocne! Wbrew pozorom, jest to opowieść o Polsce!

Przełamująca stereotypy powieść o kobietach-alkoholiczkach, pokazująca drogi wyjścia, stanowiąca cenną pomoc dla lekarzy i terapeutów.

Redakcja: Michał Krajski.

Powieść w planach Wiktora Hugo miała być panoramicznym obrazem całego społeczeństwa francuskiego XIX wieku oraz wykładnią poglądów autora na kwestie porządku społecznego, walki z nędzą i wykluczeniem. Na kartach Nędzników, poprzez główne wątki fabularne oraz liczne dygresje, Hugo prezentuje swój program, oparty na wierze w możliwość pozytywnej przemiany każdego człowieka oraz w ciągły, obejmujący wszystkie dziedziny życia postęp. 

Carskie sieroty to historyczny thriller, którego tłem jest Rewolucja Październikowa. Osnową akcji jest spisek mający na celu uwolnienie cara z rąk rewolucjonistów. Cara, który złożywszy abdykację, "osierocił" swoich poddanych, a le pozostał dla nich Bożym Pomazańcem, godnym najwyższej ofiary.

Fascynująca powieść szpiegowska z czasów II wojny światowej, uznawana za najlepszą w dorobku W.E.B. Griffina.

Marzec 1943 roku. Dyrektor BSS, „Dziki” Bill Donovan, przekazuje prezydentowi Franklinowi Rooseveltowi informacje wywiadowcze, które mogą zmienić losy wojny. Agentowi Dickowi Canidy’emu udało się sprzątnąć sprzed nosa SS naukowca, który twierdzi, że na Sycylii Niemcy prowadzą badania nad bojowym wykorzystaniem gazu paraliżującego i śmiercionośnych zarazków.

Jest rok 1861. Podający się za hrabiego Alberta Potockiego poeta, szpieg policji carskiej Julian Aleksander Bałaszewicz sieje zamęt w kręgach polskiej emigracji. Nie wiadomo już, co jest prawdą, a co kłamstwem. Sprawny prowokator niczym demiurg kreuje wydarzenia i sytuacje, nie ponosząc żadnych konsekwencji. Aż do momentu, kiedy sam zostanie zdradzony…

W tej książce Czytelnicy odnajdą to, co u Holewińskiego najlepsze: oszczędny styl, bogactwo historycznego detalu, a także sugestywnie odmalowane portrety bohaterów. Tym razem są nimi dwaj Polacy mieszkający w Warszawie. Jednak zdecydowanie więcej ich dzieli, niż łączy.

Historia warszawskiego półświatka opowiadana przez zaplątanego w przypadkową aferę gospodarczą bohatera. To już inna Warszawa, inni ludzie, obyczaje niż opisane w Pacjencie.

To, co widziałem, tego człowiek nie powinien widzieć, nie powinien o tym wiedzieć.
Rzeczywistości łagrów, przeżywanej przez miliony ludzi, nie można pojąć, a jeśli nie pojąć, to choć trochę zrozumieć, nie przeczytawszy Opowiadań kołymskich w całości.

Tytułowego bohatera tej powieści wyzuto ze wszystkiego, zabrano mu, zakłamano życie, w zamian dając pozbawiony prawdziwych wartości erzac. Na własnej skórze przekonał się jednak, że wprawdzie – na co przykładów mamy aż nadto – wszystkiemu można zaprzeczyć i wszystko porzucić, ale nie da się zerwać więzów krwi. I dlatego jest Kosmopolita jednym wielkim hymnem na cześć rodziny.